EP.945 จบครูมาขายผัก

ผู้ส่งเคส กราบขอความเมตตาต่อคุณครูไม่ใหญ่ ฝันในฝัน ด้วยเรื่องราวของตนเอง. ท่านเป็นลูกพระธรรม ชาติซามูไร เป็นลูกคน ที่ 3 ในจำนวนพี่น้อง 4 คน สมัยเด็ก ๆ ซนและเกเรเรื่องการเรียน แต่ก็เป็นคนหัวดี แม้จะออกนอกเส้นทางไปบ้างในเวลาเรียนพิเศษ แต่ก็สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังในสาขาครูได้ เรียนจบยังได้รับใบประกาศนียบัตรแบบ International ที่สามารถสมัครเป็นครูได้ทั่วโลก แนวคิดของท่านคือต้องการเล่าเรื่องราวชีวิตที่ต้องฝ่าฟันมรสุมเพื่อให้ได้มาซึ่งรักแท้ จนมีชีวิตที่เต็มไปด้วยเข็มทิศนำทาง และเพื่อกราบขอความเมตตาในการไขข้อข้องใจจากคุณครูไม่ใหญ่.

ผู้ส่งเคส เล่าเรื่องราวชีวิตของตนเองที่เริ่มต้นอย่างเรียบง่าย. ท่านเป็นลูกพระธรรม ชาติซามูไร เป็นลูกคนที่ 3 ใน 4 คน. ในวัยเด็ก ท่านซนและเกเรเรื่องการเรียน แต่ก็เป็นคนหัวดีจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังในสาขาครูได้. ท่านเรียนจบและได้รับใบประกาศนียบัตรระดับนานาชาติที่ทำให้สามารถเป็นครูสอนภาษาอังกฤษและคณิตศาสตร์ได้ทั่วโลก.

ส่วนภรรยาของผู้ส่งเคส เกิดที่จังหวัดสุโขทัย เป็นลูกสาวคนเล็กในบรรดาพี่น้อง 4 คน. ตอนเด็ก ๆ เธอเป็นคนอ่อนน้อม เรียบง่ายสไตล์เด็กบ้านนอก. เมื่ออายุ 15 ปี เธอได้รับอุปการะจากคุณอาให้ไปเรียนโรงเรียนเสริมสวยเกียรติสยามจนจบหลักสูตร และทำงานที่นั่นอีก 3 ปี ก่อนจะเปิดร้านเสริมสวยของตัวเอง. ขณะเรียน เธอฉายแววความงาม โดดเด่นด้วยรูปร่างและใบหน้าที่สวยงามเหมือนลูกครึ่งแขกอเมริกัน. ความสวยของเธอทำให้โรงเรียนส่งเธอเข้าประกวดนางสาวไทยปี 2516 และเธอได้อันดับ 3 ซึ่งเป็นรางวัลขวัญใจช่างภาพ. ชีวิตของเธอจึงพลิกผันจากช่างเสริมสวย มาเป็นสาวงามที่ไม่ต้องเสริม. เธอได้ออกงานสังคมไฮโซมากมาย พบปะผู้คนสำคัญ ทั้งนักการเมือง นักการทูต เศรษฐี และสื่อมวลชน. แม้จะมีโอกาสได้สามีที่ร่ำรวยมากมาย แต่เธอก็ไม่ต้องการพึ่งพาใคร อยากหาความรักแท้จากชายในฝัน.

ในปี 2516 ผู้ส่งเคส ได้เดินทางมาพักผ่อนที่เมืองไทย. ท่านไม่ทราบว่าเธอคือหนึ่งในสาวที่สวยที่สุดในยุคนั้น. วันหนึ่ง ทั้งสองได้พบกันที่ร้านอาหารญี่ปุ่นคาโดมะ ซึ่งเพื่อนของท่านเป็นเจ้าของ. ในตอนแรก ผู้ส่งเคส ไม่ได้อยู่ในสายตาของภรรยาเลย เพราะชายในฝันของเธอต้องสูงสง่า รวยเสน่ห์ รวยทรัพย์ และใจดี. แต่ผู้ส่งเคส ตัวเล็ก ตาเหมือนเจ้าตี๋น้อย ไม่ตรงตามสเปก. อย่างไรก็ตาม ต่อมาเธอก็หันกลับมามอง "ม้านอกสายตา" อย่างผู้ส่งเคส. เธอถามวันเดือนปีเกิดของท่าน. ก่อนหน้านั้น เธอฝันว่ามีงูใหญ่มากัดที่ต้นคอและรัดเธอจนเป็นเกลียว. เธอจึงนำวันเดือนปีเกิดของทั้งคู่ไปให้หลวงพ่อดังหลายรูปดู. ทุกรูปต่างบอกตรงกันว่าทั้งสองเป็นเนื้อคู่ เป็นคู่บุญคู่บารมีกันมาเกิด เพียงแต่อยู่กันคนละประเทศ. เมื่อทราบดังนั้น เธอก็ทุ่มเทความรู้สึกให้ผู้ส่งเคส อย่างสุดหัวใจ. แม้ผู้ส่งเคส จะกลับญี่ปุ่นไปแล้ว ก็ยังติดต่อและคิดถึงกันเสมอ. เธอเปิดใจให้ท่านหมดทุกห้อง.

หลังจากผู้ส่งเคส เรียนจบและรับช่วงกิจการครอบครัวแล้ว ท่านก็ตัดสินใจขอเธอแต่งงานและพาเธอมาใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่นในปี 2525. แต่ชีวิตหลังแต่งงานกลับไม่ราบรื่น. ผู้ส่งเคส ไม่ได้บอกทางบ้านเรื่องการแต่งงาน. ภรรยาไม่คุ้นเคยกับอากาศ อาหารไม่ถูกปาก และไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น. พ่อแม่ของท่านไม่ชอบเธออย่างแรง และสั่งให้ผู้ส่งเคส ส่งเธอกลับไทยทันที. ผู้ส่งเคส พิสูจน์รักแท้ด้วยการพาเธอออกมาจากบ้าน ไปหาห้องเช่าเล็ก ๆ อยู่ด้วยกันสองคน และทำงานขายผักผลไม้เป็นเวลา 2 ปี. ชีวิตลำบากมาก แทบไม่มีกิน. นี่คือที่มาของคำว่า "จบครูมาขายผัก" ซึ่งเกิดจากรักแท้.

ภรรยาผู้ส่งเคส อยากเอาชนะใจครอบครัวสามีด้วยการทำความดี. เธอพยายามทุกอย่างเท่าที่ผู้หญิงญี่ปุ่นจะทำได้. เธอไปเรียนภาษาญี่ปุ่นเพื่อให้สื่อสารกับพ่อแม่สามีได้. เรียนจัดดอกไม้ และเรียนทำอาหารญี่ปุ่นอย่างสุดฝีมือ เพื่อหวังให้พ่อแม่สามีดีใจ. แต่พ่อแม่ผู้ส่งเคส กลับนำอาหารที่เธอทำไปให้สุนัขกิน. ท่านยังเอาป้ายรูปของเธอไปขีดจนเสีย และส่งรูปผู้หญิงคนอื่นมาให้ผู้ส่งเคส ดูบ่อย ๆ หวังให้เลิกกับเธอไปแต่งงานใหม่. พี่ชายของผู้ส่งเคส ที่กลับมาอยู่ญี่ปุ่นก็คอยหาเรื่องกลั่นแกล้งใส่ความเธอตลอด. ผู้ส่งเคส เสียใจมาก เคยคิดฆ่าตัวตายด้วยการผูกคอหลายครั้ง. น้ำตาแทบเป็นสายเลือด.

แต่ความพยายามทำความดีของเธอก็ไม่สูญเปล่า. หลังคลอดลูกชาย พ่อแม่ผู้ส่งเคส ก็เริ่มสงสาร. ความดีปรากฏขึ้นพร้อมกับหลานชายคนโต. ท่านดีใจมากที่ได้หลานชายมาสืบสกุล. จึงยอมรับให้ทั้งสองกลับมาอยู่ด้วย. พ่อแม่ผู้ส่งเคส สร้างบ้านหลังใหม่ให้ราคา 24 ล้านบาท ใกล้บ้านท่าน. ชีวิตพลิกผันจากความลำบากสู่ความสุขสบาย. นี่คือผลบุญที่ส่งผล. ทั้งสองได้โอกาสชนะใจพ่อแม่. ภรรยาผู้ส่งเคส ยิ่งทำตัวเป็นภรรยาที่ดี เป็นแม่ที่ดี. เธอช่วยผู้ส่งเคส ขายผักผลไม้และปรนนิบัติพ่อแม่สามีอย่างไม่บกพร่อง. เธอคัดส่วนที่เสียของผักมาทำอาหาร เช่น ผัดหรือดอง. ทำให้พ่อแม่ผู้ส่งเคส เห็นความดีของเธอมากขึ้นไปอีก. สุดท้ายท่านก็ชื่นชมว่าสะใภ้คนนี้ดีกว่าคนญี่ปุ่นเสียอีก. ตอนนี้ท่านไม่ยอมทานอาหารของใครนอกจากเธอ. พ่อของผู้ส่งเคส บอกว่าจะยกมรดกส่วนตัว 6 ล้านบาท พร้อมอพาร์ตเมนต์มูลค่า 120 ล้านบาทให้เธอ. เป็นการปรากฏของความดี.

ผู้ส่งเคส ยังเล่าถึงประวัติพ่อแม่ตนเอง. พ่อเคยเป็นทหารญี่ปุ่นไปบุกเมืองจีน สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อยู่ที่หนานจิงกว่า 3 ปี ในสมรภูมิที่คนจีนถูกสังหารมาก. ท่านเคยถูกยิงกระสุนเข้าปากทะลุออกใต้กกหู แต่รอดชีวิตมาได้. ปัจจุบันไม่สามารถอ้าปากได้สุด. อาชีพใหม่คือยอดนักดื่ม ใช้ดื่มแทนการกินที่ไม่สะดวก. ท่านชอบขี่จักรยานชาวบ้านกลับบ้านและล้มบ่อย ๆ. แม่ของผู้ส่งเคส สมัยก่อนตึงหนืดมาก. ใน 17 ปีที่แต่งงาน ท่านซื้อให้ภรรยาผู้ส่งเคส แค่เสื้อ 1 ตัวกับผ้าพันคอ 1 ผืน. ไม่เคยซื้อของให้หลาน. บั้นปลายชีวิต แม่ป่วยเป็นมะเร็งตับและเสียชีวิต. หลังเสียชีวิต ทราบว่าท่านเก็บสมบัติมิดชิดมาก. มีเงินเก็บส่วนตัวเกิน 7 หลัก ในตู้เซฟ 10 กว่าแห่ง ที่ดินอีกมากมาย. บ้าน 24 ล้านสร้างจากดอกเบี้ยธนาคาร. ท่านรวยมากแต่ตระหนี่.

(จำนวนอักษรประมาณ 2400 ตัวอักษร)