EP.956 มือใต้น้ำ,ขวานเพชร,นึกว่าใคร,ไฟเหนือน้ำ

ผู้ส่งเคสได้ย้ายมาอยู่ที่ประเทศอเมริกาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 เป็นเวลา 35 ปี ท่านเป็นหนึ่งในทีมบุกเบิกก่อตั้งวัดภาวนาฟลอริด้า เคยสร้างพระองค์พระด้วยตัวเอง 20 องค์ เป็นประธานกฐินในปี 2548 และประธานรองกฐินในปี 2546, 2547, และ 2549 ท่านทำทุกๆ บุญมาโดยตลอด และยังเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาตัวยงที่รับชมเคสตั้งแต่เริ่มถ่ายทอดผ่านอินเทอร์เน็ต ปัจจุบันท่านต้องการทราบเรื่องราวเกี่ยวกับกฎแห่งกรรมที่เกิดขึ้นกับตัวท่านและครอบครัว

ผู้ส่งเคสเล่าว่า ในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นวันครูธรรมกายและมีพิธีอัญเชิญหลวงปู่ วัดปากน้ำภาษีเจริญ (ทองคำ) ประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี แม้จะเป็นเวลา 4:00 น. ที่วัดภาวนาฟลอริด้า แต่ลูกพระธรรมกว่า 50 ท่านก็ร่วมพิธีด้วยความเบิกบาน ในเช้าวันนั้น เวลา 7:30 น. กัลยาณมิตรท่านหนึ่งไปยืนสูดอากาศที่หน้าศูนย์และอุทานด้วยความตื่นเต้นว่าพระอาทิตย์สวยงาม มีวงแหวนสีฟ้า ทุกคนจึงออกมาดูตะวันแก้วด้วยความปีติขนลุก น้ำตาไหล มีผู้ที่เห็นหลวงปู่ทองคำในดวงที่ 3 ส่วนผู้ส่งเคสเห็นเป็นคลื่นสีชมพูอมแดงกระจายจากดวงอาทิตย์ออกไปสุดขอบฟ้า ท่านเล่าเรื่องนี้เพื่อต้องการให้เพื่อนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันอนุโมทนาบุญด้วย

ผู้ส่งเคสต้องการทราบเรื่องกฎแห่งกรรมที่เกิดขึ้นกับครอบครัว โดยเริ่มต้นจากเรื่องราวของคุณพ่อซึ่งเป็นชาวแควใหญ่ จังหวัดนครสวรรค์ คุณพ่อชอบมีบ้านอยู่บนแพในแม่น้ำแคว ท่านเคยพบเรื่องแปลกๆ หลายครั้ง ครั้งแรกสมัยเรียน ม.6 ขณะลงเล่นน้ำในคุ้งน้ำลึกและเย็น เห็นมือเล็กๆ เรียวเหมือนมือผู้หญิงพุ่งตรงเข้ามาที่ขา ท่านตกใจว่ายน้ำหนีขึ้นแพทันที เรื่องมือใต้ท่าน้ำนี้คุณครูไม่ใหญ่เคยได้ยินมาหลายท่านที่เจอเหตุการณ์คล้ายกันคือมีมือเล็กๆ เกือบจะคว้าเท้าได้

เรื่องที่สอง สมัยคุณพ่อบวชเรียนอยู่ 4 พรรษา ปีหนึ่งน้ำมากท่วมวัด ขณะยืนดูเวิ้งน้ำที่โบสถ์ เห็นวัตถุระยิบระยับลอยขึ้นมาจากน้ำ ปรากฏเป็นขวานเพชรทั้งด้าม ท่านเรียกเณรมาดูก็เห็นเหมือนกัน

อีกเรื่องหนึ่ง คือครั้งหนึ่งมีเสียงดังอู้ก้องไปทั่วลำน้ำ ทำให้ชาวบ้านบนแพตกใจออกมาดู เห็นลูกไฟดวงใหญ่มากวิ่งลอยไปตามลำน้ำแคว

คุณพ่อมีอาชีพเป็นสมุห์บัญชีโรงงานยาสูบที่กรุงเทพฯ ท่านไม่ดื่มเหล้าแต่สูบบุหรี่และเลิกได้ตอนอายุ 30 ปี ท่านมีภรรยา 2 คนคือแม่ใหญ่ (แม่ของผู้ส่งเคส) และแม่เล็ก อยู่บ้านเดียวกันแต่ไม่เคยทะเลาะกัน คุณพ่อป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเมื่ออายุ 81 ปี และเสียชีวิตในวัย 85 ปี

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนใจดี ใจบุญ สั่งสมบุญมาตลอดชีวิต ปัจจุบันอายุ 96 ปี และเริ่มมีอาการหลงลืม

ผู้ส่งเคสเล่าถึงวัยเด็กของตนเอง ตอนอายุ 7-8 ขวบ เคยจุดไฟเผามดแดงเล่น ตอนอายุ 12 ปี เล่นปืนแก๊ปโดยมีกระสุนเป็นดินปืนที่ยอดใส่แถบกระดาษ ขณะใช้มีดเฉือนตัดระหว่างม้วน ดินปืนเกิดระเบิด ไฟพุ่งสูงท่วมหัว ท่านใช้มือขวาตบลงบนม้วนดินปืนจนไฟดับ แต่ได้รับบาดเจ็บมือดำเกรียม นิ้วติดกัน 4 นิ้ว ปวดแสบปวดร้อนจนสลบไป หมอต้องรักษาอยู่ 3 เดือนจึงหายสนิท

สมัยเด็ก คุณพ่อคุณแม่ของผู้ส่งเคสชอบไปทำบุญที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ และร่วมบุญบูชาข้าวพระกับคุณยายอาจารย์ทองสุข สำแดงปั้น เป็นประจำ ผู้ส่งเคสมีโอกาสติดตามไปนั่งสมาธิที่บ้านไม้หลังแรกที่มีเสาหัวด้วนอยู่กลางบ้าน ท่านบรรยายว่าเป็นบ้านไม้ที่สะอาดมาก พื้นและฝาบ้านขึ้นเงาเหมือนขัดมันทั้งนอกบ้านและในบ้าน เคยเห็นคุณยายอาจารย์เช็ดฝาบ้านด้านนอก

ครั้งหนึ่งคุณพ่อได้ไปกราบขอให้คุณยายอาจารย์ทองสุขทำพิธีปล่อยปลาสะเดาะเคราะห์ให้ คุณยายใช้เข็มจิ้มที่ปลายนิ้วคุณพ่อให้เลือดออกตามพิธี แต่เลือดกลับพุ่งแรงไปถูกหน้าผากคุณยายทองสุข คุณยายรีบหลับตาไปปรึกษาพระภายใน และลืมตาขึ้นมาบอกว่า "นึกว่าใคร อ๋อ น้องชาย นั่นเอง" ท่านเล่าว่าในอดีตชาติเคยเกิดเป็นพี่น้องกัน กายละเอียดของน้องชายทักทาย คุณยายทองสุขซึ่งอ่านเขียนหนังสือไม่ได้ แต่ระลึกเรื่องราวในอดีตได้ คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าการระลึกชาติคู่กับพระพุทธศาสนา

กระทั่งคุณยายอาจารย์ทองสุขละสังขาร คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจารย์คุณยายมหารัตนอุบาสิกาจารย์จันทร์ ขนนกยูง ได้เป็นผู้นำพิธีบูชาข้าวพระต่อ ครอบครัวของผู้ส่งเคสก็ยังคงร่วมบุญบูชาข้าวพระเรื่อยมา การไปวัดทำให้ผู้ส่งเคสได้รู้จักนิสิตเกษตรรุ่นพี่ท่านหนึ่งซึ่งมีรูปร่างงดงาม สูงใหญ่ ผิวพรรณดี เรียบร้อย ไม่ค่อยพูดคุยกับใคร ดูน่าเข้าใกล้ มีความน่ารัก ผู้ส่งเคสประทับใจมาก พออายุครบบวชท่านก็ได้บวชที่วัดปากน้ำ และพักกุฏิเดียวกับรุ่นพี่ท่านนี้ที่บวชอยู่เช่นกัน ครบ 1 พรรษาจึงลาสิกขา

หลังลาสิกขา ผู้ส่งเคสได้ติดตามหมู่คณะไปร่วมบุกเบิกสร้างวัดทองทุ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

คุณพ่อภรรยาของผู้ส่งเคสเป็นชาวจีนที่ไม่ไหว้เจ้าแต่ไหว้บรรพบุรุษ ไม่เข้าใจพุทธศาสนาแต่ไม่เคยขัดใจลูกหลานเรื่องทำบุญ ท่านเป็นคนใจดี เจ้าของร้านขายยา ชอบปรุงยาแจกคนจน เสียชีวิตด้วยโรคเบาหวานอายุ 72 ปี

คุณแม่ภรรยา ขณะนั่งเล่นอยู่กับเพื่อนบ้าน จู่ๆ ก็คอพับขาดใจตายไปเฉยๆ ทั้งที่อายุ 80 ปีและยังแข็งแรง คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าความตายไม่มีนิมิตหมาย

ลูกสาวของผู้ส่งเคสเป็นเด็กฉลาด หน้าตาดี แข็งแรง ไม่เคยเจ็บป่วยนอกจากเป็นหวัดบ้าง พออายุได้ 19 ปี จู่ๆ ก็มีอาการแพ้แสงแดดอย่างรุนแรง ถูกแดดแล้วจะปวดบวมตามข้อ โดยเฉพาะหัวไหล่และต้นคอ ปวดมากต้องกินยาแก้ปวดจึงจะทุเลา คุณครูไม่ใหญ่กล่าวถึงพระอาทิตย์ วันหนึ่งลูกสาวมีอาการชักและหมดความรู้สึกไป 2-3 วัน หมอต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ บอกว่าไตไม่มีประสิทธิภาพพอ คงช่วยชีวิตไม่ได้ หมอบอกไม่มีทางเลือก แต่ผู้ส่งเคสเลือกที่จะรักษาชีวิตลูกด้วยบุญ เมื่อหมอบอกไม่มีทาง ผู้ส่งเคสได้ถวายสังฆทาน ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา นิมนต์พระมาสวดพระปริตร ระหว่างนั้นท่านฝันประหลาดว่ามีชายผิวคล้ำ รูปร่างสูงใหญ่ ใส่ชุดและผ้าคลุมไหล่สีดำ ใบหน้าไม่ยิ้ม มายืนที่ประตูและยื่นกุหลาบสีแดงให้ หลังความฝัน ลูกสาวอาการดีขึ้นจนหมอให้กลับบ้านได้ แต่ต้องล้างไตต่ออีก 3 เดือน หลังจากนั้นก็ทานยาป้องกันไว้

ต่อมาอีก 3 ปี ลูกสาวตัวบวมอีกครั้ง หมอบอกว่าไม่รอดแล้ว คราวนี้ไตหมดสภาพ ต้องล้างไตทุก 3 วันตลอดชีวิต ถ้าไม่ล้างไตก็ต้องเปลี่ยนไตใหม่ ภรรยาของผู้ส่งเคสจึงได้สละไตข้างหนึ่งให้ลูกสาว ชีวิตในช่วงนั้นหนักมาก ผู้ส่งเคสโทรศัพท์ปรึกษาเพื่อนที่เมืองไทย เพื่อนบอกให้ทำบุญใหญ่ ท่านจึงรีบทำทันที สร้างพระ 300,000 ปลื้ม ทำบุญหล่อคุณยายอาจารย์ ถวายยาภิกษุอาพาธ ให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน ผลการผ่าตัด ภรรยาปลอดภัยแข็งแรง การผ่าตัดลูกสาวใช้เวลา 4 ชั่วโมง ปลอดภัย 100% หมอพอใจมาก แต่วันที่ 2 หลังผ่าตัด ลูกสาวอาการทรุด ปวดท้องรุนแรง หมอต้องผ่าตัดซ้ำอีกครั้ง เพราะท่อไตยาวเกินไปเล็กน้อยทำให้บิดงอ ปัสสาวะไหลไม่ได้ แต่ปัจจุบันลูกสาวใช้ชีวิตได้ปกติ ขับรถไปเรียนหนังสือ ทำกิจวัตรประจำวันได้เหมือนเดิม