กรณีศึกษา · dmc.tv
EP.675 กว่าจะมาสร้างบารมีได้
ออกอากาศ วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2548
กว่าจะมาสร้างบารมีได้
ประวัติผู้ส่ง
ผู้ส่งเคสท่านนี้เป็นหญิงสาวชาวพม่า ปัจจุบันอายุย่าง 25 ปี มาจากครอบครัวเกษตรกร กึ่งนับถือพุทธ และมีพี่น้องทั้งหมด 9 คน โดยเธอเป็นบุตรคนที่ 5 หลังจากเรียนได้สูงสุดในบรรดาพี่น้องจนพ่อแม่ส่งไม่ไหวเพราะความยากลำบากในการเดินทาง เธอจึงต้องเดินทางมาทำงานที่กรุงเทพฯ ด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง เธอได้เปลี่ยนงานมาหลายที่ จนกระทั่งได้มีโอกาสมาทำงานกับครอบครัวคนไทยครอบครัวหนึ่งซึ่งเป็นครอบครัวธรรมกาย ทำให้เธอได้มีโอกาสมาวัดพระธรรมกายและได้ร่วมบุญใหญ่หลายครั้ง แม้จะมีช่วงที่รู้สึกน้อยใจจนหนีออกจากบ้านนี้ไปถึง 3 ครั้ง แต่ทุกครั้งพี่เจ้าของบ้านก็ไปรับเธอกลับมา จนกระทั่งล่าสุดเธอกลับมาอยู่กับครอบครัวนี้อีกครั้งด้วยหัวใจที่ต้องการบุญและมุ่งมั่นสร้างบารมี เธอได้ทำหน้าที่อาสาสมัครของวัดด้วยความภูมิใจ และตั้งใจจะเป็นกัลยาณมิตรพาเพื่อนชาวพม่าหลายแสนคนมาวัด
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวของผู้ส่งเคสท่านนี้เริ่มต้นด้วยนิมิตฝันของคุณแม่ก่อนเธอจะเกิด คุณแม่ฝันว่าได้ไปถวายภัตตาหารพระที่วัดแห่งหนึ่ง และหลวงพ่อที่วัดนั้นได้มอบเด็กผู้หญิงคนหนึ่งให้ แต่บอกว่าเด็กคนนี้มีโรคเยอะ ต้องทำพิธีรดน้ำมนต์ก่อน หลังฝัน คุณแม่ก็ตั้งท้องผู้ส่งเคส เมื่อคลอดออกมาได้ 3 วันแรก เธอกลับร้องไห้ตลอดเวลา ใครถูกตัวไม่ได้เพราะมีแผลพุพองคล้ายโดนความร้อน ทุกคนคิดว่าต้องตายแน่ แต่คุณแม่ลองเอาแป้งดินสอพองทาให้ ปรากฏว่าแผลค่อยๆ หายไปภายใน 2-3 วัน โดยไม่ต้องฉีดยา เธอเป็นเด็กตัวขาวน่ารักจึงถูกเรียกว่า เขคยี ซึ่งแปลว่าคนสวย
เมื่ออายุประมาณ 1 ขวบเศษ เธอเริ่มหัดพูด แต่กลับเรียกแม่ว่า โต้ ซึ่งเป็นภาษาของอีกหมู่บ้านหนึ่ง ทั้งที่คนในบ้านเรียกแม่ว่า โม่ ประมาณ 2 ขวบเศษ เธอสามารถทักทายเรียกชื่อคนแปลกหน้าและคุยภาษาของหมู่บ้านอื่นได้ถูกต้อง จนวันหนึ่งได้พบผู้ชายชาวหมู่บ้านนั้นและคุยกันอย่างประหลาดใจ เขาจึงลองเรียกเธอว่า ถูวอ เมื่อได้ยินคำนี้ เธอก็ร้องไห้ทันทีและป่วยทันที เพราะคำว่า ถูวอ คือชื่อลูกของลุงกับป้าที่ตายไปแล้ว ผู้ชายคนนั้นจึงไปพาลุงกับป้ามาดู ทุกคนมั่นใจว่าเธอคือ ถูวอ มาเกิดใหม่ เพราะเธอบอกเรื่องราวในอดีตได้ว่า ถูวอ ป่วยและถูกส่งไปรักษาตัวกับหมอผีด้วยวิธีทรมานจนขาดใจตาย เธอฝังใจเกลียดลุงป้าคู่นั้นมาก เพราะเมื่อพูดเรื่องในอดีตทีไรก็จะป่วยทันที เธอไม่ยอมรับว่าเป็นลูกของพวกเขา แต่ลุงป้าก็พยายามมาหาถึง 10 ปี จนเธอยอมเรียก แต่ในใจยังเกลียด
เมื่ออายุ 7 ขวบ เธอเคยขอแม่บวชชี แต่แม่ไม่ให้ ครั้งหนึ่งมีผู้ชายมาตามหมู่บ้านยากจนเพื่อหาตัดศีรษะใครก็ได้ที่ยินยอมโดยไม่ร้องไห้ เพื่อนำไปแลกเงินจากรัฐบาล ถ้าหาไม่ได้เขาจะต้องเสียหัวตัวเองแทน ผู้ส่งเคสได้ยินจึงคิดอยากได้บุญ ขอให้แม่ให้เขามาตัดหัวเธอไป แต่แม่ไม่ยอม
เธอได้เรียนสูงสุดในบรรดาพี่น้อง แต่เมื่ออายุ 20 ปี เรียนต่อไม่ได้เพราะความยากลำบากในการเดินทางจากบ้าน จึงต้องมาทำงานที่กรุงเทพฯ การเดินทางยากลำบากมาก ต้องนั่งรถสองแถวผ่านภูเขา 32 ลูกบนถนนลูกรังเลนเดียวข้างทางเป็นเหว ต้องรู้เวลาออกรถของอีกฝั่ง ถ้าพลาดคือตายหมด เสื้อผ้าติดตัวมาชุดเดียว ต้องนอนรอที่ชายแดนหลายวันกว่ารถจะเต็มจำนวน ต้องแวะพัก ต่อรถ เดินเท้าเข้าป่าข้ามเขาหลายวันหลายคืน อดหลับอดนอน อดอาหาร รู้สึกเหนื่อยและหิวมาก
เมื่อมาถึงบางบ่อ ได้พักอาบน้ำไม่นาน พี่ชายคนที่ 3 มารับไปพักโรงน้ำแข็งแถวพลับพลาแดงเพื่อหางาน ถ้าพูดไทยไม่ได้จะได้ 1,500 บาท พูดได้ 3,000 บาท รอ 2 วันได้งานที่บ้านชาวจีน ถนนสาธุประดิษฐ์ อยู่ได้ 10 เดือนไม่มีความสุขจึงลาออก ไปพักโรงงานน้องชายแถวปากเกร็ด จนเพื่อนโทรมาบอกว่าหลังบ้านเพื่อนมีงานเลี้ยงเด็ก ครอบครัวนี้มี 3 คน พ่อแม่ลูกชายวัย 4 ขวบ เธอตกลงมาอยู่ด้วย เมื่อเห็นลูกชายเจ้าของบ้านครั้งแรกก็รู้สึกรักและผูกพัน เธออยู่กับครอบครัวนี้หลายปี แต่เป็นคนขี้น้อยใจ ฟังภาษาไทยไม่เก่ง จึงเข้าใจผิดกันบ่อยและหนีออกจากบ้านนี้หลายครั้ง แต่ไปทีไรก็คิดถึง ต้องโทรให้พี่เขามารับกลับ พี่เขาก็ไปรับทุกครั้ง เธอกลับมาอยู่กับครอบครัวนี้อีกครั้งเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2548 แม้จะหนีไปแต่ก็คิดถึง ทนไม่ไหว ต้องกลับมา
ในช่วงที่หนีไป เธอพบเหตุการณ์ที่ทำให้เสียใจมาก คือพี่ชายคนที่ 3 ประสบอุบัติเหตุ นอน ICU ตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน 2547 และเสียชีวิตในอีก 3 วันต่อมา เจ้าของพี่ชายและเจ้าของเธอเป็นเจ้าภาพสวดศพให้ เหตุการณ์ร้ายต่างๆ ทำให้เธอนึกถึงบุญว่าบุญของลูกจะหมด จึงนึกถึงครอบครัวที่เคยทำงานด้วยว่าเป็นครอบครัวเดียวที่ได้ร่วมบุญบ่อยๆ ปล่อยปลาเป็นประจำ เมื่อมีความทุกข์ใจก็จะคิดถึงครอบครัวนี้ คิดถึงภาพใส่บาตรพระจำนวนมาก ภาพวัดที่กว้างสะอาด เธออยากได้บุญจึงติดต่อขอให้พี่เขามารับกลับ และเธอก็ได้กลับมาสร้างบารมีอีกครั้ง ได้ดูจานดาวธรรม ร่วมบุญ มีความสุขมาก เธออยากแบ่งปันความสุขนี้ให้เพื่อนชาวพม่าจำนวนแสนๆ คนที่มักรวมตัวกันที่สวนหลวง ร.9 อยากพาพวกเขามาวัดแทนการไปนั่งคุยกัน แค่ชวนมาเท่านั้น เธอตั้งใจจะพาเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ แสนคนมาวัดให้ได้
ตอนนี้อายุย่าง 25 ปี รู้สึกเป็นผู้ใหญ่ขึ้น รักบุญ อยากทำบุญ มาวัดทุกวันอาทิตย์และวันที่มีบุญพิเศษ ถือศีล 8 ทุกวันพระ วันอาทิตย์ที่ 28 สิงหาคม 2548 ขณะเดินในสภาธรรมกายสากล ป้าเจ้าหน้าที่อาสาสมัครคนหนึ่งมาชวนเป็นอาสาสมัคร ไม่สนใจว่าเธอพูดไม่ชัดหรือเป็นแรงงานต่างด้าว เธอขออนุญาตเจ้าของบ้านแล้วได้ไปฟังพระอาจารย์เทศน์ พระอาจารย์บอกว่าเธอเป็นเจ้าของวัด คำนี้ทำให้เธอภูมิใจมาก รู้สึกว่าลำบากมาตั้งนาน อยู่ๆ ก็ได้เกียรติเป็นเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ไม่มีใครดูถูกเธอแล้ว มีความสุขมากในการทำหน้าที่อาสาสมัคร ตั้งใจทำดีที่สุดเพื่อหลวงพ่อ จะเป็นกัลยาณมิตรพาเพื่อนชาวพม่าหลายแสนคนมาวัดในปี 2550 ให้ได้
คำถาม
- ลูกทำกรรมใดมาจึงต้องป่วยเป็นแผลพุพองตั้งแต่แรกเกิดและหายด้วยวิธีง่ายๆ
- ทำไมลูกจึงจำอดีตชาติได้ แต่พอโตขึ้นก็ลืมหมด
- ทำไมลูกจึงป่วยทุกครั้งที่พูดเรื่องในอดีตจนคุณแม่ไม่ยอมให้พูดถึงลุงป้า 2 คน ลุงป้า 2 คนนี้มีอดีตชาติเกี่ยวพันกับลูกอย่างไร ลูกเคยเกิดเป็นลูกสาวของเขาจริงหรือไม่
- ลุงคนที่บอกว่าลูกเป็นลูกสาวของท่านมาเกิด ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน มีสภาพเป็นอย่างไร รับบุญได้หรือไม่ มีข้อความใดฝากถึงลูกไหม เพราะเหตุใดเขาถึงต้องรักลูกมาก ดีกับลูก แล้วจะต้องทำอย่างไรเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ระหว่างลูกและลุงป้าในภพชาติต่อไปอีก
- ทำไมลูกจึงอยากบวชชีตั้งแต่เด็ก
- ที่ลูกคิดจะให้คนมาตัดหัวลูกไป เป็นเพราะกรรมใด ลูกจะมีวิบากกรรมให้ใครมาฆ่าหรือไม่
- พี่ชายคนที่ 3 ที่เสียชีวิตที่กรุงเทพฯ เสียชีวิตเพราะสาเหตุใด ใครเป็นคนทำ ตอนนี้มีสภาพเป็นอย่างไรบ้าง ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ มีข้อความใดฝากมาถึงครอบครัวบ้าง
- ทำไมลูกต้องเดินทางจากบ้านมาด้วยความยากลำบากกว่าจะได้มาพบหมู่คณะ และเมื่อได้มาพบกับครอบครัวนี้โดยบังเอิญ ลูกรู้สึกอบอุ่นเหมือนได้อยู่กับพ่อแม่ แต่ก็มีปัญหาหลายอย่างทำให้ลูกน้อยใจ ต้องหนีออกจากบ้านทั้งหมด 3 ครั้ง แต่พี่เขาก็ไปรับลูกกลับมาทุกครั้ง ลูกเคยร่วมบุญกับครอบครัวนี้อย่างไรมาหรือเปล่า กรรมอะไรลูกต้องหนีไปซึ่งทำให้ต้องห่างหมู่คณะ ทำอย่างไรจึงจะไม่เป็นอย่างนี้อีก
- ครั้งนี้ลูกกลับมาอยู่กับครอบครัวนี้ด้วยหัวใจที่ต้องการบุญ นึกถึงแต่บุญ นึกถึงแต่วัดพระธรรมกาย และเริ่มหัดนั่งสมาธิตามเสียงหลวงพ่อ ผลการปฏิบัติของลูกเป็นไปตามใจนึก สบายๆ รู้สึกว่าการนั่งสมาธิเป็นเรื่องง่ายๆ และคุ้นเคยมาก่อน เป็นเพราะเหตุใด ลูกเคยมีผลการปฏิบัติธรรมในอดีตเป็นอย่างไร
- ครั้งหนึ่งลูกเคยฝันเห็นหลวงปู่วัดปากน้ำเหาะมาบนท้องฟ้าเพื่อมาร่วมงาน ซึ่งมีคนแต่งชุดขาวเต็มไปหมด ทุกคนมีเครื่องประดับแพรวพราว ส่วนตัวลูกไม่มีเครื่องประดับจึงไม่สามารถเข้าร่วมงานได้ แต่ก็ดีใจที่เห็นพระสงฆ์เหาะมา ลูกไม่เคยรู้จักพระองค์นี้มาก่อน เมื่อตื่นมาเห็นปฏิทินวัดพระธรรมกายมีรูปหลวงปู่จึงจำได้ทันทีว่าพระองค์นี้เหาะมาในฝัน ทำไมลูกจึงฝันเช่นนั้น ลูกเคยสร้างบารมีกับหลวงปู่มาในอดีตหรือเปล่า
- ทำไมลูกจึงได้มาพบป้าซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่วัด มาชักชวนให้ลูกเป็นอาสาสมัคร เราเคยร่วมบุญกันมาอย่างไร ทำไมป้าจึงดีต่อลูกมาก รวมทั้งพระอาจารย์และทีมงานทุกคนไม่มีใครดูถูกลูกเลย
- ลูกมีเพื่อนชายคนหนึ่ง อายุ 28 ปี รู้จักกันมา 10 ปี เคยขอแต่งงานหลายครั้งแต่ลูกปฏิเสธ บอกให้เขาไปหาคนดีๆ ถูกใจก็แต่งไปเลยไม่ต้องรอ แต่เขาก็จะรอจนกว่าลูกจะตกลง ทำไมเขาจึงต้องคิดเช่นนี้ เรามีบุญกรรมกันมาอย่างไร และชาตินี้ลูกควรตัดสินใจอย่างไรดี
- คุณพ่อคุณแม่แท้ๆ และพี่น้อง 9 คนในครอบครัวลูก เคยทำบุญร่วมกันมาอย่างไร ทำไมต้องเกิดในที่ไกลจากวัดพระธรรมกาย จะต้องทำอย่างไรให้ทุกคนในครอบครัวได้มาสร้างบารมีร่วมกับหมู่คณะที่วัดพระธรรมกาย
- ลูกเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาบ้างไหม
- ลูกขอตามติดหลวงพ่อและหมู่คณะไปทุกภพทุกชาติ ลูกจะได้อยู่ทำหน้าที่กัลยาณมิตรสร้างบารมีกับครอบครัวธรรมกายนี้ไปได้นานแค่ไหน ลูกมีวิบากกรรมต้องพลัดพรากจากหมู่คณะอีกหรือไม่ จะแก้ไขอย่างไร
แท็กที่เกี่ยวข้อง
ตอนอื่นที่คล้ายกัน
เตี่ยและแม่เสียชีวิตแล้วไปอยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่ลูกอุทิศให้หรือไม่ และมีข้อความฝากถึงลูกสาวไหม
(คุณพ่อ) เหตุใดชีวิตช่วงครึ่งแรกจึงลำบากมากแต่กลับมาร่ำรวยในครึ่งหลัง, ปัจจุบันอยู่ที่ไหน ได้รับบุญกฐิน 100 ปีที่คุณยายอาจารย์ได้รับหรือไม่ และมีข้อความอะไรฝากถึงลูกๆ ไหม.
เหตุใดคุณแม่จึงเป็นวัณโรค เสียชีวิตเร็ว ไปที่ไหน ได้รับบุญหรือไม่ และมีข้อความถึงลูกบ้างหรือไม่
ผู้ส่งเคสมีคำถามถึงคุณครูไม่ใหญ่ดังนี้,,:
ครอบครัวและพี่น้องของผู้ส่งเคสมีวิบากกรรมอะไรถึงได้มาเกิดในครอบครัวที่ยากจนร่วมกัน?
เป็นเพราะวิบากกรรมใด ลูกสาวและเลขาถึงได้ถูกบังคับเอาตัวไป ชาย 3 คนนั้นมีวิบากกรรมร่วมกันมาอย่างไร จุดเริ่มต้นของวิบากกรรมนี้เกิดเมื่อไหร่ ทำอย่างไรถึงจะตัดวงจรวิบากกรรมนี้ได้ ลูกสาวและเลขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ถ้าเสียชีวิตแล้วชีวิตหลังความตายเป็นอย่างไร ทำไมถึงฝันเห็นบ่อยๆ และบุญต่างๆ ที่ทำให้อย่างสร้างพระธรรมกายประจำตัว ช่วยลูกสาวอย่างไรบ้าง มีข้อความฝากมาไหม และเคยเกิดเป็นแม่ลูกกันมาก่อนหรือไม่.