EP.823 เวมานิกเปรต

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาที่ประเทศเยอรมนีตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2547 การที่ลูกได้มาเรียนรู้ธรรมะนี้เป็นเหมือนบุญบันดาล โดยในวันนั้น ลูกมีความตั้งใจอยากฟังธรรมะมาก จึงค้นหาจากอินเทอร์เน็ต และได้พบกับช่อง DMC ซึ่งเป็นช่องเดียวที่ค้นเจอ เมื่อได้ดูธรรมะสมใจอยาก ยิ่งดูก็ยิ่งติดใจ เพราะความรู้ใน DMC ต่างจากช่องอื่น ๆ ในโลกจริงๆ คุณครูไม่ใหญ่นำมาถ่ายทอดความรู้ที่หาฟังที่ไหนไม่ได้ ยิ่งรู้ก็ยิ่งมีความสุข ทำให้รู้สึกเป็นอิสระจากความทุกข์ทรมานของชีวิต ความเศร้า ซึม เซ็ง เครียด เบื่อ กลุ้ม ลูกรู้ว่าตัวเองคือผู้ออกแบบชีวิต จึงตั้งใจสร้างบุญในทุกบุญอย่างเต็มที่

ผู้ส่งเคสได้เล่าเรื่องราวชีวิตของตนเองให้คุณครูไม่ใหญ่ฟังว่า คุณแม่ของลูกเคยมีสามีเก่าและมีบุตรด้วยกัน 4 คน แต่เพราะสามีเก่าเจ้าชู้ คุณแม่จึงหนีมาอยู่กรุงเทพฯ และได้มาพบกับคุณพ่อ คุณพ่อเป็นคนหน้าตาดีและอายุน้อยกว่าคุณแม่ถึง 11 ปี โดยตอนที่ทั้งสองพบรักกัน คุณแม่อายุ 30 ปี ส่วนคุณพ่ออายุ 19 ปี แม้อายุต่างกันมาก แต่คุณพ่อรักคุณแม่มาก เรื่องอายุจึงเป็นเพียงตัวเลขที่ไม่สำคัญ ทั้งสองได้อยู่กินเป็นสามีภรรยากันตลอดชีวิต คุณพ่อคุณแม่ชอบทำบุญงานบวชพระ ทอดผ้าป่า ทอดกฐินเป็นประจำ

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองท่านก็มีข้อบกพร่องในตนเอง คุณแม่ชอบเล่นไพ่ เล่นหวย และสูบบุหรี่มาตั้งแต่สาวๆ แม้ตอนป่วยเป็นมะเร็งก็ยังคงสูบอยู่ คุณแม่เสียชีวิตด้วยอายุ 73 ปี ส่วนคุณพ่อชอบดื่มเหล้าหลังเลิกงาน โดยอ้างว่าช่วยคลายเมื่อยและเจริญอาหาร ถ้าดื่มแล้วก็เข้านอนไม่ได้เมาอาละวาด คุณพ่อเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ ด้วยอายุ 66 ปี

ผู้ส่งเคสเล่าว่า ตอนเด็กๆ เป็นเด็กเรียนเก่งอยู่ห้องคิง แต่พอเรียนมัธยมต้น การเรียนก็แย่ลง สอบเข้าเรียนต่อที่อื่นไม่ได้ คุณพ่อคุณแม่จึงให้เข้าเรียนโรงเรียนพาณิชย์ ลูกคบเพื่อนไม่ดี จึงเรียนไม่จบ และได้พลาดตั้งท้องกับเพื่อนชายที่คบหากัน ลูกคลอดลูกสาวออกมา แต่เด็กเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 3 เดือน

หลังจากนั้น ลูกได้ทำงานในห้างสรรพสินค้า และได้คบเพื่อนชายอีกคนหนึ่ง ก็พลาดตั้งท้องอีกครั้ง เขาขอร้องให้เอาลูกออกเพราะไม่พร้อมรับผิดชอบ ลูกจึงทำแท้ง หลังจากนั้นก็เลิกคบกัน ต่อมา ลูกทำแท้งเด็กที่เกิดกับผู้ชายต่างชาติอีกครั้ง นี่เป็นครั้งที่ 3 ตอนนั้นชีวิตลูกร้อนรน สับสนมาก ถามตัวเองว่าผิดตรงไหนถึงไม่มีใครรักเราจริงเลยสักคน

คุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงที่ลูกทำแท้งบ่อย จึงพาไปรดน้ำมนต์กับหลวงปู่ท่านหนึ่ง ท่านเมตตารดน้ำมนต์ให้ทุกวันพระขึ้น 15 ค่ำ 3 ครั้ง ท่านยังได้มอบพระของขวัญรุ่นหนึ่งของหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญให้ลูกเก็บรักษาไว้

ชีวิตลูกมาถึงจุดหักเหครั้งใหญ่เมื่อมีคนมาชวนไปทำงานต่างประเทศ เธอบอกว่าเป็นงานเสิร์ฟในห้องอาหาร มีสัญญา 6 เดือน ถ้าไม่ชอบกลับไทยก็ได้ เดินทางไปกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ทั้งหมด 10 คน พอถึง เธอก็ยึดพาสปอร์ต ตั๋วเครื่องบินไปเก็บ และบอกว่าต้องซ้อมเต้นและไปขอเครื่องดื่มกับแขกในบาร์ พี่คนหนึ่งถามลูกว่าออกมาเมืองนอกกี่ครั้ง ลูกบอกเพิ่งครั้งแรก พี่เขาก็บอกว่าถูกหลอกแล้ว ลูกจึงวางแผนหนีและหนีได้สำเร็จ

ลูกหนีเข้าไปประเทศตุรกี แล้วต่อไปเกาะไซปรัส อยู่ที่ไซปรัส 6 เดือน ได้รู้จักพี่ผู้หญิงอีกคน ชวนไปทำงานต่อที่เยอรมนี จึงได้มีโอกาสมาทำงานที่เยอรมนี แต่ก็ยังเป็นงานกลางคืน ซึ่งต้องผิดศีลข้อ 3, 4, 5 คือดื่มสุรา (5), โกหก (4), และข้อ 3 ก็รู้กันอยู่

ขณะที่ต้องอยู่ในเส้นทางนี้ ลูกก็พยายามหาที่พึ่งอันประเสริฐให้ตนเอง สิ่งที่ปฏิบัติทุกวันคือสวดมนต์ตอนเช้า ไหว้พระก่อนไปทำงานเสมอ ไม่ว่าจะดื่มมามากแค่ไหนก็ตาม เมามาก็สวดมนต์ กลับบ้านก็อาบน้ำ ทำตัวให้สะอาด แล้วไปไหว้พระ อธิษฐานว่า "สาธุ มีงานที่ไม่ต้องผิดศีลทั้ง 5 ข้อ ทำด้วยเถิด" เสร็จแล้วจึงเข้านอน ลูกทำอย่างนี้ทุกวันเพราะลึกๆ แล้วอยากมีชีวิตใหม่ที่ดีและมีคุณค่า

คืนหนึ่ง ลูกได้ดื่มกับหนุ่มเยอรมันที่มาเที่ยว เขาเป็นคนสุภาพ เป็นโสด ยังไม่แต่งงาน เข้าใจและให้เกียรติลูก และลูกแน่ใจว่าเขารักจริง จึงแต่งงานกันที่เดนมาร์กปี 2528 หลังแต่งงาน สามีส่งเงินให้พ่อแม่ลูกทุกเดือนไม่เคยขาด 3 ปีต่อมา สามีเริ่มมีอาการเดินขาอ่อนเหมือนจะล้ม ไปหาหมอหลายครั้ง ในที่สุดปี 2534 หมอบอกว่าเป็นโรค MS (Multiple Sclerosis) กล้ามเนื้อจะค่อยๆ รีบลงและเสื่อมสมรรถภาพ ลูกดูแลเขาได้ 2 ปี เขาก็เริ่มเดินเองไม่ได้ หมอแนะนำให้หาโรงพยาบาลที่มีหมอดูแลใกล้ชิดดีกว่า เงินบำนาญของสามีจึงต้องเป็นค่ารักษา

ลูกจึงต้องออกไปทำงานหาเงินเอง ในระหว่างที่สามีนอนป่วย ผู้ชายอีกคนก็เข้ามาในชีวิต เขามาเที่ยวและดื่มในบาร์ที่ลูกทำงานประจำ วันหนึ่งเขายื่นข้อเสนอให้ลูกเลิกทำงานกลางคืน เสนอเงินเดือนเดือนละ 56,000 บาท ขอเพียงให้ดูแลบ้านให้สะอาด อยู่เป็นเพื่อนและดูแลเขา ลูกบอกว่ามีสามีแล้วนอนป่วยอยู่โรงพยาบาล เขาไม่เชื่อ คิดว่าหลอกเล่น ลูกจึงชวนเขาไปเยี่ยมสามีด้วยกันจนเขาแน่ใจ แต่เขาก็ไม่ยอมเลิกล้มความตั้งใจ เขามาหาเช้าถึงเย็นถึง ในที่สุดลูกจึงตัดสินใจยอมรับข้อเสนอของเขา

ลูกย้ายไปอยู่ในบ้านเขา ทำงานบ้าน ดูแลเขา ทำตัวให้เขารัก คิดเสมอว่าเขาเป็นนายจ้าง วันหนึ่งเขาบอกว่ารักและอยากแต่งงานด้วย สัญญาว่าจะทำทุกอย่างเพื่อลูก แต่ลูกปฏิเสธทันทีเพราะทิ้งสามีไม่ได้ อนิจจา ทำงานให้เขาได้เพียง 3 ปี เขาก็จากลูกไปด้วยโรคหัวใจวาย แต่ทิ้งเงินก้อนหนึ่งไว้ให้

ต่อมา โรงพยาบาลแจ้งว่าสามีอาการหนักมากให้ทำใจ ลูกทำใจให้อยู่ในบุญ ได้ดู DMC เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝัน แต่ยังไม่พร้อมให้สามีจากไป จึงตัดสินใจช่วยอย่างถูกหลักวิชชาด้วยการสร้างพระธรรมกายประจำตัว จารึกชื่อสามี 1 องค์ 2 วันต่อมา หมอบอกว่าสามีอาการดีขึ้น ให้มารับกลับได้แล้ว

ลูกนำรูปองค์พระใส่กรอบไปแขวนไว้ที่ห้องสามี ทุกครั้งที่ไปเยี่ยมจะบอกให้เขาดูรูปองค์พระที่จารึกชื่อไว้ บ่อยๆ ครั้งสุดท้ายที่เยี่ยม ลูกเห็นหน้าสามีสดใสมากเหมือนไม่เจ็บ แต่เขาก็บอกว่าเจ็บ ก่อนจากกันครั้งสุดท้ายลูกกระซิบบอกให้เขานึกถึงองค์พระเมื่อได้สติ ดูรูปองค์พระ ไม่ต้องห่วงตนเอง แต่ก็บอกว่ายังอยากให้เขาอยู่ด้วยนานๆ

วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2549 เช้าใกล้สว่าง ลูกฝันเห็นสามีมาบอกว่าทนไม่ไหวแล้ว ลูกสะดุ้งตื่น วันถัดมาเขาก็เสียชีวิต รวมอายุได้ 55 ปี

พี่ชายแท้ๆ ของลูก ตอนเด็กขยัน รักน้อง ไปขายหนังสือพิมพ์เอาเงินให้แม่ ซื้อขนมฝากน้อง แต่โตขึ้นนิสัยเปลี่ยนไป เจ้าชู้ ไม่ค่อยสนใจพ่อแม่ เห็นแก่ตัว ไม่คิดสงสารใคร แต่งงานมีครอบครัวแล้ว สิ่งหนึ่งที่ลูกลืมไม่ได้คือตอนอายุ 17 ปี เคยไปพักกับพี่ชายที่บ้านเขา ขณะที่ภรรยาพี่คลอดบุตร พี่ชายเข้ามาล่วงเกิน ลูกอ้อนวอนเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ลูกไม่อยากให้ครอบครัวพี่ชายแตกแยก จึงกลับมาอยู่กับพ่อแม่และปิดเรื่องนี้เป็นความลับตลอดมา

ลูกเคยให้พี่ยืมเงินทำธุรกิจหลายครั้ง แต่ไม่เคยคืน พี่สร้างหนี้อีกหลายครั้ง ลูกตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวอีก แต่พอได้ดู DMC ศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรม ฟังคำสอนคุณครูไม่ใหญ่ จึงทำใจได้ คิดว่าคงทำกรรมกับพี่ไว้ พี่เลยมาทำคืน ลูกจึงขออโหสิกรรมกับพี่ชายแล้ว