EP.897 โสดสนิท

ผู้ส่งเคสได้เข้าวัดพระธรรมกายในปี พ.ศ. 2542 ด้วยเหตุผลที่เรียบง่าย ซึ่งเกิดจากความรักและความห่วงใยที่มีต่อแม่บุญธรรมของตน เมื่อท่านเอ่ยปากชวน ผู้ส่งเคสก็มาวัดโดยไม่มีข้อแม้ การมาวัดครั้งแรกสร้างความประทับใจอย่างมาก จากการเห็นห้องน้ำสะอาด รองเท้าจัดเป็นระเบียบ และผู้คนใส่ชุดขาวดูสะอาดตา นี่คือภาพวัดที่ทำให้ผู้ส่งเคสทึ่ง หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสก็มาวัดกับท่านเสมอ

วัยเด็กของผู้ส่งเคสลำบากมาก พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่ยังจำหน้าพ่อไม่ได้ จึงอาศัยอยู่กับแม่และยายในบ้านสลัมขนาดเล็กเพียง 4x5 เมตร บ้านทำจากไม้เก่า ผุพัง มีปลวกกิน มีเพียงทีวีเก่า 1 เครื่องกับเครื่องใช้จำเป็น ไม่เฟอร์นิเจอร์หรูหราใดๆ พื้นกระดานแข็งๆ ใช้เป็นทั้งที่นั่ง เล่น นอน และทานอาหาร แม่ทำงานหนักมาก เป็นเสมียนบริษัท ออกจากบ้านตี 5 กลับบ้าน 4 ทุ่มกว่า ทำให้ผู้ส่งเคสแทบไม่ได้เจอแม่ แม้แต่วันแม่ที่โรงเรียน แม่ก็ไม่เคยมีเวลาให้กราบเท้าเลย

ต่อมา เมื่อผู้ส่งเคสเรียนชั้นประถมปีที่ 5 พ่อก็มาหาที่โรงเรียนเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต พ่อให้เงิน 100 บาท หลังจากนั้น พ่อก็หายไปไม่เคยมาให้เห็นหน้าอีกเลย ทั้งยายและแม่ของผู้ส่งเคสก็เสียชีวิตในเวลาต่อมา บ้านสลัมที่อยู่มานาน นอกจากจะถูกปลวกแล้ว ยังถูกไล่ที่อีกด้วย ทำให้ผู้ส่งเคสและแม่ต้องย้ายไปขออาศัยอยู่บ้านของน้องสาวคุณตา

เมื่อผู้ส่งเคสอายุ 25 ปี ยังคงโสดสนิท และมีอาชีพค้าขายของชำ ซึ่งยังไม่ร่ำรวย แต่มีเหตุอัศจรรย์เกิดขึ้นในปี 2545 เมื่อคุณตาได้ซื้อรถยนต์ให้ ทั้งที่ไม่เคยเอ่ยปากขอ และน้องสาวคุณตาซึ่งเป็นแม่บุญธรรมก็ได้ตัดสินใจรับผู้ส่งเคสเป็นบุตรบุญธรรมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย 4 ปีต่อมา แม่บุญธรรมเสียชีวิต ทำให้ผู้ส่งเคสได้รับมรดกเป็นบ้านพร้อมที่ดิน ทำให้คำอธิษฐานเรื่องบ้านและรถยนต์สมหวังอย่างอัศจรรย์ ผู้ส่งเคสจึงเชื่อมั่นในบุญมาก

เรื่องราวของผู้ส่งเคสเชื่อมโยงกับบุคคลสำคัญหลายคนในชีวิต โดยเฉพาะแม่บุญธรรม, ป้า, และคุณแม่ รวมถึงยายและญาติคนอื่นๆ

แม่บุญธรรมของผู้ส่งเคสเป็นน้องสาวของคุณตา เป็นผู้ใหญ่ใจดี มีเมตตา และทำบุญที่วัดพระธรรมกายมาก ทั้งทำด้วยตนเองและชักชวนผู้อื่นมาทำบุญ ท่านเป็นโสด ไม่มีลูก ท่านรับผู้ส่งเคสมาอยู่ด้วยเมื่ออายุ 12 ปี และต่อมาก็รับเป็นลูกบุญธรรม แม่บุญธรรมมีปัญหาเรื่องเส้นเลือดและกระดูกมาตลอด ท่านได้รับการผ่าตัดถึง 5 ครั้ง การผ่าตัดครั้งแรกที่โคนขาขวา ใกล้ข้อพับ และใกล้ข้อเท้าเพื่อเอาเส้นเลือดขอดออก ครั้งที่สองผ่าตัดใต้โคนนิ้วชี้มือขวา ทำให้นิ้วงอไม่ได้ ต้องง้างออก ครั้งที่สามผ่าตัดข้อมือซ้ายเพราะหยิบจับอะไรไม่ได้ ครั้งที่สี่ผ่าตัดเข่าและน่องด้านขวา หมอต้องเลื่อยกระดูกให้ขาดจากกันเพื่อดัดให้ตรง แล้วเสริมเหล็กดาม ครั้งที่ห้าผ่าตัดเอาเหล็กดามกระดูกที่ขาขวาออก หลังจากผ่าตัดครั้งที่สี่ครบ 1 ปี เมื่ออายุมากขึ้น แม่บุญธรรมเป็นมะเร็งปอด มักเจ็บหน้าอก ไอ และปวดสะบัก ผู้ส่งเคสมักพาไปหาหมอ จนท่านอาการหนักต้องนอนโรงพยาบาล และเสียชีวิตในวัย 67 ปี

ป้าของผู้ส่งเคสเป็นพี่สาวของแม่บุญธรรม ชอบทำบุญ บำรุงวัด ทั้งสร้างหอระฆัง กำแพงวัด บ่อน้ำบาดาล ยังบริจาคเงินให้โรงเรียน โรงพยาบาล คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าป้าทำบุญถูกหลักวิชชา คือสงเคราะห์โลกและทำในเนื้อนาบุญ แต่ป้าก็บุญก็ทำ กรรมก็สร้าง เพราะชอบเล่นการพนันเป็นชีวิตจิตใจ แม้ไปทำบุญกฐินที่วัด ก็ยังแอบไปเล่นการพนันที่ศาลา เล่นได้ทุกอย่าง ทั้งไพ่ ไฮโล เต๋า ปั่นปูปลาน้ำเต้า วัดใกล้บ้านป้ามักมีคนมาทอดผ้าป่าบ่อยๆ ป้าก็ชวนเล่นการพนันด้วย ป้ามีอาชีพคล้าย "ธนาคารคนยาก" คือรับจำนำเครื่องประดับ วันหนึ่งมีงานวัด เสียงมหรสพดัง โจรฉวยโอกาสเข้าปล้นบ้านป้ากลางคืน โจรทุบตู้กระจกเครื่องประดับด้วยด้ามปืนและขนทองคำไปส่วนหนึ่ง ป้าเสียชีวิตด้วยโรคเบาหวานในปี 2531 ขณะอายุ 67 ปี

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนดุ ใจร้อน ชอบทำบุญ คุณครูไม่ใหญ่เปรียบเทียบว่าคนดุใจร้อนแต่ชอบทำบุญก็ควรเป็นไฮโซ คุณแม่อ้วน ทำให้ปวดเข่า เวลาปวดมาก ความดันก็ขึ้นสูง เดินไม่ไหว ไม่ค่อยกล้าไปหาหมอ แม้ปัจจุบันเปิดร้านขายของชำ มีความเป็นอยู่ดีขึ้น แต่ก็ไม่ค่อยออกไปไหน บอกว่าห่วงร้าน กลัวเสียลูกค้าให้คู่แข่ง สิ่งที่น่าแปลกคือคุณแม่มักจะมีคู่แข่งทางการค้าตลอด

ยายของผู้ส่งเคส (แม่ของคุณแม่) เสียชีวิตในเวลาต่อมา ก่อนเสียชีวิตหลายปี ยายมีอาการคล้ายโรคเบาหวาน ก่อนตาย 6 เดือน ยายนอนป่วยที่โรงพยาบาล มีแผลเน่าที่ก้น แล้วเสียชีวิตด้วยโรคที่หมอไม่ทราบสาเหตุ

น้า (น่าจะเป็นญาติของยาย) เป็นมะเร็งโคนลิ้น หมอผ่าตัด ฉายแสง เจาะคอ ทำให้พูดไม่ได้ กินไม่ได้ ก่อนเสียชีวิต ทำบุญสร้างวิหารคุณยาย สร้างพระธรรมกายประจำตัว สร้างหอสังฆญาจารย์ กฐินพระราช เสียชีวิตอายุ 37 ปี ลูกพี่ลูกน้องของยายเป็นมะเร็งกระเพาะอาหาร เสียชีวิตปี 2542 อายุ 47 ปี

เรื่องราวทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นถึงความหลากหลายของชีวิต การทำบุญ การสร้างกรรม และความเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นกับบุคคลรอบตัวผู้ส่งเคส ก่อนที่จะนำมาซึ่งคำถามต่างๆ ที่ผู้ส่งเคสต้องการคำตอบจากคุณครูไม่ใหญ่