EP.894 ลุยเลย ลุยเลย

ผู้ส่งเคสท่านนี้ เดิมเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาจากเมืองไฮบรอน ประเทศเยอรมนี ท่านได้พบการถ่ายทอดผ่านจอ DMC เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ด้วยบุญบันดาล หลังจากพบแหล่งบุญ ท่านก็หักดิบเลิกดื่มเหล้าทันที ส่วนบุหรี่นั้นได้เลิกก่อนหน้านั้นแล้ว ท่านเล่าว่า เป็นบุญอีกเหมือนกันที่ทำให้ได้เจอกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่ชวนให้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะเป็นครั้งแรกในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2548 ท่านได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวและชักชวนผู้มีบุญสร้างพระได้กว่า 30 องค์แล้ว หลังจากนั้นยังได้สร้างพระแสนปลื้มแบบมหาเศรษฐี ทำบุญสุขกับวิมาน และเป็นประธานทอดกฐินสร้างวัดพระธรรมกายบาวาเรีย 2 ปีติดต่อกัน ตั้งแต่เข้าวัดก็ไม่เคยตกบุญเลย และตั้งใจจะสร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไปแบบไม่เว้นวรรคไปตามที่คุณครูไม่ใหญ่และหมู่คณะ

ชีวิตส่วนตัว ผู้ส่งเคสท่านนี้เป็นลูกคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้อง 6 คน คุณแม่มีอาชีพค้าขาย ฐานะทางบ้านจัดว่าดี คุณแม่รักบุญมาก ทำบุญทุกบุญที่มีคนมาบอก และไปถวายภัตตาหารที่วัดแถวบ้านเสมอ แต่ไม่เคยทำสมาธิแบบที่คุณครูไม่ใหญ่สอน คุณแม่มีวิธีทำสมาธิของท่านเองคือไปเล่นไพ่เล่นหวยบ้าง คุณแม่เสียชีวิตเมื่ออายุ 68 ปี ด้วยโรคเบาหวานและอัมพฤกษ์ เตี่ยมีอาชีพเป็นช่างไม้ ชอบดื่มเหล้า โมโหร้ายเวลาเมา ชอบตีลูก ไม่เคยเห็นเตี่ยทำบุญเลย แต่เห็นเตี่ยไหว้เจ้าฆ่าเป็ดฆ่าไก่เอง เตี่ยเสียชีวิตเมื่ออายุ 42 ปี เพราะถูกลูกจ้างที่อุปการะยิงเสียชีวิตระหว่างกลับบ้าน เนื่องจากลูกจ้างติดยาพยายามชิงรถมอเตอร์ไซค์

ตัวผู้ส่งเคสเองมีบุตรกับสามีชาวไทย 2 คน เป็นชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ภายหลังแต่งงานใหม่กับหนุ่มชาวสวิสและย้ายไปอยู่สวิตเซอร์แลนด์ 3 ปีต่อมาจึงกลับไปรับลูกสาว 5 ขวบ และลูกชาย 4 ขวบ มาเลี้ยงดูที่สวิตเซอร์แลนด์ ท่านอยู่กับลูกๆ โดยไม่มีปัญหา แต่แม่ของสามีชาวสวิสยอมรับไม่ได้ เพราะเห็นว่าท่านเคยมีสามีและมีลูกติดมา 2 คน จึงอยู่ด้วยกันเพียง 7 ปีก็แยกทางกัน เพราะสามีเลือกรักและเชื่อฟังแม่ ผู้ส่งเคสต้องทำงานเลี้ยงลูกตามลำพัง มัวแต่ทำงานหาเงิน จึงเลี้ยงลูกแบบชาวต่างชาติ คือให้รับผิดชอบตัวเอง ไม่ได้ดูแลใกล้ชิด ท่านบอกว่าช่วงนี้เป็นช่วงที่ท่านไม่เคยลืมเลยเกี่ยวกับลูกสาวคนโต

ชีวิตของผู้ส่งเคสต้องพบเจอเรื่องราวมากมาย ทั้งความทุกข์จากครอบครัวและการดำเนินชีวิต ท่านเล่าว่า ตั้งแต่เด็ก เตี่ย ซึ่งเป็นช่างไม้และชอบดื่มเหล้า มักจะโมโหร้ายและตีท่านเวลาเมา เตี่ยไม่เคยทำบุญเลย แต่เห็นไหว้เจ้าและฆ่าเป็ดไก่เอง เตี่ยต้องมาเสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่ออายุเพียง 42 ปี ท่านเล่าว่า เตี่ยถูกลูกจ้างที่ตนเองอุปการะยิงเสียชีวิต เพราะลูกจ้างติดยาและพยายามจะชิงรถมอเตอร์ไซค์ไป แต่เตี่ยไม่ยอม

คุณแม่ของท่าน ซึ่งมีอาชีพค้าขายและรักบุญมาก ชอบทำบุญและถวายภัตตาหารที่วัดเสมอ แต่คุณแม่ไม่เคยทำสมาธิตามที่คุณครูไม่ใหญ่สอน ท่านมีวิธี 'ทำสมาธิ' แบบของท่านเองคือการเล่นไพ่เล่นหวย คุณแม่มาเสียชีวิตลงเมื่ออายุ 68 ปี ด้วยโรคเบาหวานและอัมพฤกษ์

หลังจากการแต่งงานครั้งแรกกับชาวไทยและมีบุตรสองคน ผู้ส่งเคสได้แต่งงานใหม่กับชาวสวิสและย้ายไปอยู่สวิตเซอร์แลนด์ ท่านกลับไปรับลูกสาวและลูกชายมาอยู่ด้วย ชีวิตคู่ก็อยู่ด้วยกันกับลูกๆ ได้ แต่ปัญหาเกิดจากแม่สามีที่ไม่ยอมรับ เพราะท่านเคยมีสามีและมีลูกติดมาแล้ว สุดท้ายชีวิตคู่กับสามีชาวสวิสก็ต้องจบลงหลังจาก 7 ปี เพราะสามีเลือกแม่ ท่านต้องทำงานเลี้ยงลูกตามลำพัง ท่านเลี้ยงลูกแบบชาวต่างชาติคือสอนให้รับผิดชอบตัวเอง เข้านอนตรงเวลา กินเป็นเวลา กลับบ้านตรงเวลา แต่ท่านบอกว่า ไม่ได้ดูแลอย่างใกล้ชิด ท่านย้ำว่า "เผลอไม่ได้ เผลอเป็นเสร็จ" เหมือนกับการดูแลร่างกาย และนี่เองนำไปสู่ปัญหาใหญ่ ลูกสาวคนโตเมื่ออายุ 14-15 ปี ก็เริ่มคบเพื่อนไม่ดี เริ่มสูบกัญชา และยาเสพติดที่แรงขึ้นเรื่อยๆ จนอายุ 18 ปี ลูกสาวเลือกทางเดินของตัวเองคือมีสามีและมีบุตรด้วยกันสองคน ทั้งลูกสาวและสามีของเธอไม่มีงานทำ ผู้ส่งเคสพยายามช่วยเท่าที่ทำได้ พาไปเมืองไทยเพื่อให้อดยาเสพติด ซึ่งก็เลิกได้ระยะหนึ่ง แต่พอกลับสวิตเซอร์แลนด์ สามีก็ให้เสพยาอีก ลูกสาวมาเสียชีวิตลงเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 อายุเพียง 35 ปี สภาพศพท่านเล่าว่า ร่างกายท่อนบนถึงศีรษะมีสีดำคล้ำ เพราะล้มทิ่มไปในตะกร้าเสื้อผ้า เลือดลงศีรษะ ส่วนท่อนล่างขาวซีด หมอลงความเห็นว่าหัวใจแตก คุณครูไม่ใหญ่เฉลยภายหลังว่า ลูกสาวตายเพราะเสพยาเกินขนาด หัวใจจึงแตกตาย

หลังเลิกกับสามีชาวสวิส ผู้ส่งเคสได้พบรักและแต่งงานใหม่กับสามีชาวเยอรมัน ย้ายไปอยู่เยอรมนีจนถึงปัจจุบัน ชีวิตคู่กับสามีคนนี้เหมือนนักมวยอยู่บนเวที ระยะแรกไม่ราบรื่น เพราะสามีชอบดื่มเหล้ามาก แม่สามีส่งเสริมให้ลูกชายดื่ม เพราะกลัวผู้ส่งเคสจะมาเอาสมบัติ และยังยุให้ลูกชายที่เมาแล้วมาตบตีผู้ส่งเคส ครั้งแรกผู้ส่งเคสไม่ทันระวัง จึงถูกตบอย่างแรงจนล้มลงไป แหวนเพชรหัก แต่แม่สามียังไม่สะใจ บอกให้สามีตบซ้ำอีก บอกว่า "เอาเลย ตบให้ตายเลย" ครั้งนี้ผู้ส่งเคสตั้งหลักได้ พลังสตรีก็เกิดขึ้น ท่านคว้าเอารองเท้าส้นสูงของตัวเองตีกลับไปที่หน้าสามีอย่างไม่ยั้งจนดั้งหัก ท่านหันไปจะเล่นงานแม่สามีอีก แต่เบรกได้ทัน แค่ชี้หน้าบอกว่า "คราวนี้ตัวแกแล้วแหละ" และให้โอกาสแม่สามีหนีไปก่อน ผู้ส่งเคสไม่อยากอยู่บ้านเดียวกับแม่สามีจอมพราวีคนนี้อีก จึงบอกสามีให้แยกบ้านกัน แต่หลังจากนั้นก็ยังต้องป้องกันตัว หากสามีเมาแล้วมาทำร้าย ทำให้ท่านอารมณ์เสียไม่เว้นแต่ละวัน เคยเกือบใช้มีดแทงสามีถึงสองครั้ง แต่ส่วนใหญ่คิดได้ เอาแค่ตีจนเข้าโรงพยาบาลเท่านั้น ท่านเปรียบเปรยว่าถ้าสามีเมาเข้าบ้านมา เวลาออกจากบ้านต้องพันหัวออกไป เจอพลังสตรี

ปี พ.ศ. 2545 ผู้ส่งเคสกลับมาเมืองไทยเพื่อผ่อนคลายความเครียดเรื่องงานและเรื่องที่บ้าน แต่กลับเครียดหนักกว่าเดิมเพราะถูกคนรู้จักหลอกลวงสารพัด ทำให้เสียเงินทองไปมาก ท่านคิดว่า ไหนๆ จะเสียเงินแล้ว อยากจะมาเสียทางบุญ จึงอยากทำบุญ น้องสาวแนะนำให้ไปวัดแห่งหนึ่งที่บางมด ท่านร่วมสร้างพระอุโบสถ 10,000 บาท และเล่าความทุกข์ให้พระอาจารย์ฟัง พระอาจารย์เมตตามอบพระของขวัญให้บูชา เป็นพระผงหลวงปู่วัดปากน้ำรุ่น 1 ท่านบอกให้เก็บรักษาให้ดี ไม่มีอีกแล้ว นับตั้งแต่นั้นมา ชีวิตท่านก็ดีขึ้นเรื่อยๆ

เรื่องความสัมพันธ์กับพี่น้อง พี่สาวคนโตแต่ก่อนดูแลเอาใจใส่คุณแม่ดีมาก แต่พอรู้ว่าผู้ส่งเคสส่งเงินให้คุณแม่ ก็พูดจาหว่านล้อมให้คุณแม่นำเงินนั้นให้ตัวเองกับสามีไปใช้ พอคุณแม่ไม่มีเงินใช้ ก็ขายสมบัติเก่าของท่านเอง ต่อมาคุณแม่เกิดปากเสียงกับพี่สาวจนอึดอัดและออกมาเช่าบ้านอยู่ ในช่วงที่คุณแม่ไม่สบายหนัก เป็นอัมพฤกษ์ ลิ้นตะวัดออกมาถึงใบหูซ้ายและกลับเข้าไม่ได้ ร่างกายซีกซ้ายตายทั้งแถบ พี่สาวก็แวะมาป้อนข้าวป้อนน้ำและโทรมาบอกผู้ส่งเคส ผู้ส่งเคสบินมาเยี่ยมและพาคุณแม่ส่งโรงพยาบาล ท่านดูแลคุณแม่ เปรียบเสมือนพระในบ้าน ตามลำพัง ไม่มีลูกคนใดมาเหลียวแลเลย ทั้งๆ ที่บ้านก็อยู่ไม่ไกล ผู้ส่งเคสดูแลได้เพียง 4 วัน 4 คืนก็ต้องรีบกลับเยอรมนีเพราะลางานได้เท่านี้ บอกให้พี่สาวดูแลต่อ กระทั่งคุณแม่เสียชีวิต พี่สาวจึงส่งข่าวให้ทราบ ผู้ส่งเคสจึงกลับมาทำบุญให้คุณแม่ร่วมกับพี่น้องคนอื่นๆ พี่สาวคนโตได้ทำประกันชีวิตให้คุณแม่ไว้ พอคุณแม่เสียชีวิตลง พี่สาวก็นำเงินประกันที่ได้ไปซื้อรถยนต์คันใหม่ ไม่กี่วันหลังจากนำรูปคุณแม่ไปติดตั้งไว้ที่เจดีย์ที่วัดเพื่อบรรจุอัฐิ ถัดมาพี่สาว สามี และลูกสาวของเธอก็ประสบอุบัติเหตุ ขณะที่พี่สาวขับรถผ่านสี่แยก มีรถบรรทุกฝ่าไฟแดงพุ่งชนอย่างแรงด้านที่พี่สาวนั่ง รถคันใหม่พังยับเป็นเศษเหล็ก พี่สาวอาการหนัก ร่างกายซีกซ้ายหมดความรู้สึก รักษาตัว 3 ปีก็เสียชีวิต ส่วนสามีซี่โครงหัก 3 ซี่ ลูกสาวหัวแตกนิดหน่อย

ผู้ส่งเคสยังเล่าถึงแม่สามีคนปัจจุบันที่เปิดร้านขายอาหารพร้อมเหล้า และให้ลูกชายดื่มทุกวัน ท่านเสียชีวิตแล้ว ผู้ส่งเคสได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้สามีเลิกเหล้าได้ และได้สร้างพระด้วย แต่สามีเป็นคนตระหนี่มาก ท่านอยากชวนเขาให้มาสร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไปอีก

นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังสงสัยว่าทำไมต้องมาเจอคนรู้จักหลอกเอาเงิน และบุญใดทำให้ได้พระของขวัญหลวงปู่วัดปากน้ำรุ่น 1 มาบูชาแล้วชีวิตดีขึ้น ท่านยังได้เห็นภาพนิมิตที่ไม่ดี คือรูปของเครื่องเพศ และเมื่อเห็นเครื่องเพศของเพศไหน ไม่นานก็จะได้ข่าวญาติพี่น้องหรือคนรู้จักเพศนั้นเสียชีวิต ท่านกลัวมากและไม่อยากเห็นอีก ท่านเคยทำแท้ง 1 ครั้ง และได้สร้างพระอุทิศบุญกุศลให้เด็กที่ทำแท้งไปแล้ว อยากทราบว่าเด็กได้รับไหมและจะแก้ไขวิบากกรรมนี้ได้อย่างไร ท่านยังมีปัญหาที่ลูกสาวและลูกชายไม่เคารพเชื่อฟัง ลูกชายยังไม่รักการสร้างบุญ ท่านสงสัยว่าตนเองกับลูกชายเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาไหม มีผลการสร้างบารมีและผลการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างไร จะมีโอกาสเข้าถึงพระธรรมกายในชาตินี้ไหม สุดท้าย ท่านอยากทราบว่า ตนเองและหมู่คณะกัลยาณมิตรที่เยอรมนีเคยทำบุพกรรมใดร่วมกันมาจึงได้มารู้จักกันและสร้างบารมีร่วมกันอีก อีกทั้งมีความตั้งใจจะขยายงานพระพุทธศาสนา จะทำสำเร็จไหมและต้องทำอย่างไร