ฉวิกลฺยาณ

ซึ่งผิวและหนังและเนื้อ ท.

ผู้เผาซึ่งศพ

สีแห่งผิว

ศพ; อันเน่าเปื่อย

(องฺคานิ) อ. อวัยวะ ท. มีผิวเป็นต้น

สะเก็ดไม้

โรคแห่งผิว

ครั้นเมื่อเดือนหก

(ธมฺโม) ในธรรม อันประดับเฉพาะแล้วด้วยคุณอื่นต่างโดยคุณมีอภิญญาหกและปฏิสัมภิทาเป็นต้น

พื้น