ตณฺหาวฑฺฒกี

ป่าคือตัณหา

วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งวรรคอันบัณฑิตกำหนดแล้วด้วยตัณหา

เชือกคือตัณหา

ตัณหาวรรค

ผู้เป็นไปในอำนาจแห่งตัณหา

ตัณหาเพียงดังเถาวัลย์

ตัณหาวิจริต

กิเลสชาติอันยังสัตว์ให้หวั่นไหวคือตัณหาและมานะและทิฏฐิ

อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าตัณหา

ผู้มีตัณหาและภพสิ้นรอบแล้ว