ตณฺหาวรตฺตา

ผู้เป็นไปในอำนาจแห่งตัณหา

ป่าคือตัณหา

ตัณหาวิจริต

นายช่างคือตัณหา

อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าตัณหา

วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งวรรคอันบัณฑิตกำหนดแล้วด้วยตัณหา

อันเสมอด้วยตัณหา

ตัณหาวรรค

อันยางเหนียวคือตัณหาฉาบทาแล้ว

ตัณหาเพียงดังเถาวัลย์