หน้าศัพท์เฉพาะ
สมัยเป็นที่ออกไป
สมัยเป็นที่ออกไป
แนะนำให้กดต่อ
คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที
(อกฺขีนิ) อ. นัยน์ตา ท. ถึงแล้วซึ่งอาการคืออันเลื่อนออก
วันเป็นที่ออกไป
ออกไปอยู่, พลุ่งออกอยู่
กาลเป็นที่ออกไป
(เช่น มนุสฺสา อ. มนุษย์ ท.) ย่อมออกไป
การออกไป
(เช่น ภิกฺขู อ. ภิกษุ ท.) จงออกไป
(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) จงออกไป
เวลาเป็นที่ออกไป
(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ) จงออกไป