หมวดตัวอักษร
รวมคำศัพท์ในหมวด น ทั้งหมด 1,129 คำ กดต่อไปยังหน้าศัพท์เฉพาะของแต่ละคำได้ทันที
เลือกคำเพื่อเปิดดูรายละเอียดแบบเต็ม
ไม่, หามิได้
นกษัตร
นักษัตร
การเล่นซึ่งนักษัตร
ต้องการ (ประโยชน์) แก่อันเล่นด้วยนักษัตร
วันแห่งนักษัตร
คลองแห่งนักษัตร
อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าคลองแห่งนักษัตร
พราหมณ์ผู้ป่าวร้องซึ่งนักขัตร, ผู้ทำนายซึ่งนักขัตร
ความหม่นหมองแห่งนกษัตร
ซึ่งฤกษ์และยาม
ผู้ฉลาดในนกษัตร
ความประกอบแห่งนักษัตร
เล็บ
กรงแห่งเล็บ
หลังแห่งเล็บ
ยอดแห่งภูเขา
พระนคร
ผู้คุ้มครองซึ่งพระนคร
ประตูแห่งพระนคร
ระหว่างแห่งประตูแห่งพระนคร
ผู้รักษาซึ่งประตูแห่งพระนคร
การปทักษิณซึ่งพระนคร
ผู้ถือเอารอบซึ่งพระนคร
เทวดา ผู้ถือเอารอบซึ่งพระนคร
กาลเป็นที่เข้าไปสู่พระนคร
ในกาลเป็นที่เข้าไปสู่พระนคร
ท่ามกลางแห่งพระนคร
(ชน) ผู้อยู่ในพระนครโดยปกติ
ผู้กลัวแล้วแต่ความพินาศแห่งพระนคร
ถนนในพระนคร
อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่านคร
นางยักษิณีผู้มีหน้าเฉพาะต่อพระนคร
พระเถระผู้มีหน้าเฉพาะต่อพระนคร
กาลเป็นที่เข้าไปสู่พระนคร
มีนครเป็นเครื่องเปรียบ
เศรษฐีในพระนคร
ผู้ยังพระนครให้งาม
หญิงผู้ยังพระนครให้งาม
ผู้ยังพระนครให้งาม
เปลือย
ความประพฤติโดยความเป็นแห่งคนเปลือย
ในวัตรทั้งหลาย มีความประพฤติโดยความเป็นแห่งคนเปลือยเป็นต้น
สมณะเปลือย
สมณะเปลือย
ยังไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม
ไถ
นังคลกูฏเถระ
เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่านังคลกูฏ
ร้อยแห่งเกวียน อันเต็มด้วยเครื่องอุปกรณ์ มีไถและผาลเป็นต้น
งอนแห่งไถ
ต้นไม้มีลำต้นมีงอนแห่งไถเป็นประมาณ
หาง
การฟ้อน
ซึ่งการฟ้อนและการขับ
ผู้ฉลาดในการฟ้อนและการขับ
สักว่าการฟ้อนและการขับและการประโคม
ความยินดี อันมีความยินดีในกิริยามีการฟ้อนและการขับและการประโคมเป็นต้น เป็นประเภท
ย่อมฟ้อน
นกยูงตัวรำแพน
ฟ้อนอยู่
ย่อมฟ้อน
ฟ้อนอยู่
มหรสพในเพราะการฟ้อน
วันเป็นที่ให้ฟ้อน
ยัง...ให้ฟ้อนแล้ว
อันฟ้อน, เพื่ออันฟ้อน
จักฟ้อน
การฟ้อน
นักฟ้อน
นักฟ้อน
เด็กของนักฟ้อน
การเล่นด้วยการฟ้อน
ธิดาของนักฟ้อน
บุตรของนักฟ้อน
ผู้เป็นนักฟ้อนในก่อน, ผู้เคยเป็นนักฟ้อน
แก่ชนทั้งหลายมีนักฟ้อนเป็นต้น
ฉิบหายแล้ว, เสียแล้ว, หายแล้ว / ฉิบหายแล้ว,เสียแล้ว,หายแล้ว
โคตัวหายแล้ว
เรือนของนักฟ้อน
หลาน
ผู้สักว่าหลาน
หลาน
ย่อมไม่มี
ขนมไม่มี
ความที่แห่ง...ไม่มีอยู่
การนัตถุ์
กรรมคืออันนัตถุ์
บันลืออยู่
ผู้ประสงค์เพื่ออันให้บันลือ
บันลือแล้ว
จักบันลือ
แม่นํ้า
บันลือแล้ว
แม่น้ำ
ซึ่งชาดกอันบัณฑิต กำหนดแล้วด้วยกาตัวเที่ยวไปในนํ้า
ท่าแห่งน้ำ
ฝั่งแห่งแม่นํ้า
ฝั่งแห่งแม่น้ำ
บันลือแล้ว
ประเทศแห่งแม่นํ้า
ท่ามกลางแห่งแม่นํ้า
บันลือแล้ว
จักบันลือ
หญิงทั้งหลายเช่นกับด้วยสถานที่มีแม่น้ำเป็นต้น
กระแสแห่งแม่น้ำ
ชะเนาะ
ชะเนาะและเชือก ท.
การนอนอันตนไม่พึงประสงค์
มิใช่หรือ
นันทะ, พระนันทะ
นันทะ (ชื่อของคนเลี้ยงโค)
นันทกุมาร
ย่อมเพลิดเพลิน
เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่านันทะ
เป็นที่เพลิดเพลิน
นันทนวัน (สวน)
ย่อมเพลิดเพลิน
มาณพชื่อว่านันทะ
มารดาของนันทมาณพ
เพลิดเพลินอยู่
เงื้อมแห่งภูเขาชื่อว่า นันทมูลกะ
นันทวิสาลชาดก
พระนางนันทา
ผู้มีภพเป็นเครื่องเพลิดเพลินสิ้นรอบแล้ว
นายนันทิยะ
เรื่องแห่งนายนันทิยะ
ความกำหนัดด้วยอำนาจแห่งความเพลิดเพลิน
จักเพลิดเพลิน
ผู้เลี้ยงซึ่งโคชื่อว่า นันทะ
เรื่องแห่งบุคคล ผู้เลี้ยงซึ่งโคชื่อว่านันทะ
ท้องฟ้า
ท่ามกลางแห่งท้องฟ้า
ความนอบน้อม
ย่อมน้อมไป
ยัง…ย่อมให้ น้อมไป
ยัง...ย่อมให้น้อมไป
ย่อมนอบน้อม
ความเป็นคืออันนอบน้อม
นอบน้อมอยู่
นมัสการอยู่
อัน…พึงนอบน้อม
อัน...พึงนอบน้อม
พึงนอบน้อม
ย่อมนอบน้อม
น้อมไปแล้ว
พับแล้ว
พับแล้ว, งอแล้ว
นัย
ย่อมนำไป
การประทานซึ่งนัย
ย่อมนำไป
ร้อยแห่งนัย
พันแห่งนัย
จักนำไป
นำไปแล้ว
ความเป็นแห่งเครื่องขัน
นระ
เหว
เช่นกับด้วยเหว
พระศาสดาผู้ทรงยังนระอันพระองค์พึงฝึกให้แล่นไป
ผู้ทั้งแกล้วกล้าทั้งประเสริฐที่สุดในนระ
ผู้องอาจกว่านระ
ผู้เป็นจอมแห่งนระ
หน้าผาก,พระนลาฏ
ที่สุดแห่งพระนลาฏ
ใหม่
เก้า
ใหม่
นวกนิบาต
ความที่แห่ง…เป็นผู้ใหม่
นวกรรม
ผู้กระทำซึ่งนวกรรม
สิ้นเก้าครั้ง
อันมีทวารเก้า
ผู้บวชแล้วใหม่
ปราสาทใหม่
ภาชนะอันใหม่
ที่เก้า
น้ำผึ้งใหม่
อันมีอย่างเก้า
มานะอันมีอย่างเก้า
โลกุตตรธรรมอันมีอย่างเก้า
ด้วยอำนาจแห่งธรรมอันเป็นโลกุตตระอันมีอย่างเก้า
อันฝนตกแล้วใหม่
มีร้อยเก้า
เนยใสใหม่
ข้าวยาคูอันเจือแล้วด้วยนมอันปรุงด้วยเนยใสใหม่
ด้วยสามารถแห่งการอยู่ในป่าช้าเก้า; ด้วยสามารถแห่งป่าช้าเก้า
อันมีศอกเก้า
อายุอันมีพันแห่งปีเก้าสิบเป็นประมาณ
มีพันเก้าสิบ
โกฏิเก้า
เครื่องประดับ มีราคามีโกฏิเก้า
มีโยชน์เก้า
ในที่อันมีร้อยแห่งโยชน์เก้าเป็นประมาณ
โลกุตตรธรรมเก้า
รสแห่งพระธรรมอันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าโลกุตตรธรรมเก้า
จากโลกุตตรธรรมเก้า
(ตัว อ. ท่าน) จงฉิบหาย
ย่อมฉิบหาย
จงฉิบหาย
จะเสียหาย
จงฉิบหาย
จะฉิบหาย
ฉิบหายแล้ว
จักฉิบหาย
จักฉิบหาย
อาบแล้ว, สนานแล้ว
ผู้อาบแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้มีกิเลสอันอาบแล้ว
อาบแล้ว, สนานแล้ว
กาลเป็นที่อาบ
อันเป็นค่าแห่งจุณเป็นเครื่องอาบ
ท่าเป็นที่อาบ
ประโยชน์แก่อันอาบ
(กาล) อันเป็นที่สุดลง รอบแห่งการสรง
แผ่นกระดานเป็นที่อาบ
ค่าแห่งน้ำเป็นเครื่องอาบ
เวลาเป็นที่อาบ
ซุ้มเป็นที่อาบ
ช่างกัลบก,นายภูษามาลา
ย่อม ทรงสรง
ขอจง ทรงสนาน, ขอจงสรง
อาบ
ย่อมอาบ
อาบอยู่
ผู้ใคร่เพื่ออันอาบ
อันอาบ, เพื่ออันอาบ
อาบแล้ว
จักอาบ
อันเส้นเอ็นรัดแล้ว
ยัง…ให้อาบแล้ว
ยัง...ให้อาบแล้ว
ยัง…ให้อาบอยู่
ยัง…ให้อาบแล้ว
ยัง…จงให้อาบ
นํ้าเป็นเครื่องอาบ
น้ำเป็นเครื่องอาบ
นหุต
ไม้อ้อ
นายช่างสานผู้เจริญที่สุด
นาค
ช้างตัวประเสริฐ
ไม้กากะทิง
(สตฺถา) พระศาสดา ผู้อันหมู่แห่งนาคแวดล้อมแล้ว
ความเป็นแห่งนาค
(นาคราชา) นาคราช ผู้อันนาคนักฟ้อนแวดล้อมแล้ว
ภพแห่งนาค
ภพแห่งนาค
นางนาคมาณวิกา
ผู้อยู่ในพระนคร
นาคผู้พระราชา
นาคราช
ไม้เป็นเครื่องชำระ ซึ่งฟันชื่อว่านาคลดา
ไม้เป็นเครื่องชำระซึ่งฟันชื่อว่านาคลตา
นาควรรค
วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งวรรคอันบัณฑิตกำหนดแล้วด้วยช้างตัวประเสริฐ
ป่าแห่งไม้กากะทิง
โภคะอันสัตว์พึงเสวยแห่งนาค
สรีระของนาค
นาคและครุฑ
ด้วยนาคและครุฑและเวมานิกเปรตทั้งหลาย
อมนุษย์ที่มีนาคเป็นต้น
อานุภาพของนาค
ด้วยอานุภาพแห่งนาคและเทวดาและพรหม
พระเถระชื่อนาคเสน
กำเนิดแห่งนาค
หญิงนักฟ้อน
ผู้อันหญิงนักฟ้อนแวดล้อมแล้ว
นาฏบุตร
ด้วยสามารถแห่งความไม่ย่อเกินและความไม่พิสดารเกิน
ที่พึ่ง
มีรสอันเลิศต่างๆ
โภชนะอันมีรสอันเลิศต่างๆ
โภชนะอันมีรสอันเลิศต่าง ๆ
มีประการต่างๆ
มีประการต่าง ๆ
มีประการต่างๆ
ด้วยสามารถแห่งการนำไปเฉพาะซึ่งเครื่องบรรณาการอันมีประการต่าง ๆ
ต่างๆ
กอผักต่างๆ
ไม้ต่าง ๆ
ดอกไม้ต่างๆ
ซึ่งประดับด้วยดอกไม้และผลไม้ต่างๆ
ผลไม้ต่างๆ
ภัณฑะต่างๆ
ผู้ประดับด้วยอาภรณ์ต่างๆ
อารมณ์ต่าง ๆ
มีสีต่าง ๆ
อันมีอย่างต่างๆ
มีอย่างต่าง ๆ
สมาบัติต่างๆ
(อาวาฏ) ซึ่งหลุมอันมีสะดือเป็นประมาณ
ซึ่งมีสะดือเป็นประมาณ
มณฑลแห่งสะดือ
ดุม, สะดือ
นาม, ชื่อ
วันเป็นที่กระทำซึ่งชื่อ
มงคลในเพราะการกระทำซึ่งชื่อ
นามกาย
วันเป็นที่ถือเอาซึ่งชื่อ
วันเป็นที่ถือเอาซึ่งชื่อ
นามและรูป
สามารถแห่งนามและโคตร
นารทะ (พระนามของพระพุทธเจ้า, ชื่อของอำมาตย์, ชื่อของดาบส)
ผู้มีอำมาตย์ชื่อว่านารทะเป็นประมุข
นารี
(ปาสาโท) อ. ปราสาท อันถึงพร้อมแล้วด้วยหมู่แห่งนารี
นาลกคาม
เรือ
มีเรือเป็นต้น
ร้อยแห่งเรือ
ผู้ข้ามด้วยเรือ
ยัง…ให้ฉิบหายแล้ว
ยัง...ให้ฉิบหายแล้ว
ยัง...ให้ฉิบหายแล้ว
จมูก
(องฺคานิ) ซึ่งอวัยวะ ท. มีจมูก เป็นต้น
จมูก
อัน…ให้ฉิบหายแล้ว
อัน...ให้ฉิบหายแล้ว
ชื่อของช้าง
ช้างชื่อว่านาฬาคิรี
ทะนาน
ก้าน
ด้วยวัตถุทั้งหลาย มีทะนานเป็นต้น
อันมีทะนานเป็นประมาณ
ข้าวสุกอันมีทะนานหนึ่งเป็นประมาณ
ความที่แห่ง...เป็นผู้มีพระกระยาหารมีทะนานหนึ่งเป็นประมาณเป็นอย่างยิ่ง
ยัง...ย่อมให้ฉิบหาย
ผู้ใคร่เพื่ออันให้ฉิบหาย
อันให้ฉิบหาย,เพื่ออันให้ฉิบหาย / อันให้ฉิบหาย, เพื่ออันให้ฉิบหาย
ยัง…จงให้ฉิบหาย
ยัง...จงให้ฉิบหาย
ยัง…ย่อมให้ฉิบหาย
ยัง...ย่อมให้ฉิบหาย
ยัง...พึงให้ฉิบหาย
ยัง...พึงให้พินาศ
ยัง…ให้ฉิบหายแล้ว
ยัง...ย่อมให้ฉิบหาย
ยัง...ให้ฉิบหายแล้ว
ยัง…จักให้ฉิบหาย
ยัง...จักให้ฉิบหาย
ยัง…จักให้ฉิบหาย
ยัง…จงให้ฉิบหาย
ยัง...จงให้ฉิบหาย, ยัง...จงให้พินาศ
ความรักใคร่
นิกาย
ผู้มีความสงสัยออกแล้ว
ผู้มีความสงสัยออกแล้ว
ย่อมคร่าออก
จงคร่าออก
อันให้คร่าออก, เพื่ออันให้คร่าออก
ย่อมให้คร่าออก
จงให้คร่าออก
คร่าออกแล้ว
อันคร่าออกแล้ว
คร่าออกแล้ว
จักคร่าออก
อัน...คร่าออกแล้ว
อัน...คร่าออกอยู่
ผู้มีการงานออกแล้ว
ผู้มีกิเลสออกแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้มีกิเลสออกแล้ว
แท่ง
ยัง...ให้ฝังแล้ว
หมกแล้ว, ฝังไว้แล้ว, วางไว้แล้ว
ออกมาแล้ว, ออกไปแล้ว
กาลแห่ง…ออกไปแล้ว
กาลแห่ง...ออกไปแล้ว
วันแห่ง...ออกไปแล้ว
ความที่แห่ง…เป็นผู้ออกไปแล้ว
พระรัศมีอันซ่านออกแล้ว
พระรัศมีอันเปล่งออกแล้ว
ผู้เช่นกับด้วยบุตรผู้ออกแล้ว
เวลาแห่ง…ออกไปแล้ว
จงออกไป
ย่อมออกไป
(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ) จงออกไป
(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) จงออกไป
การออกไป
กาลเป็นที่ออกไป
วันเป็นที่ออกไป
สมัยเป็นที่ออกไป
(อกฺขีนิ) อ. นัยน์ตา ท. ถึงแล้วซึ่งอาการคืออันเลื่อนออก
ออกไปอยู่, พลุ่งออกอยู่
(เช่น มนุสฺสา อ. มนุษย์ ท.) ย่อมออกไป
(เช่น ภิกฺขู อ. ภิกษุ ท.) จงออกไป
เวลาเป็นที่ออกไป
ออกไปอยู่
(ตฺวํ อ. ท่าน) ย่อมออกไป
(ตฺวํ อ. ท่าน) จงออกไป
ย่อมออกไป
(ตฺวํ อ. ท่าน) จงออกไป
อันให้ออกไป, เพื่ออันให้ออกไป
(เช่น เถโร อ. พระเถระ) ออกไปแล้ว
อันออกไป, เพื่ออันออกไป
ออกไปแล้ว, เลื้อยออกแล้ว / ออกไปแล้ว, เลื่อยออกแล้ว
ออกไปแล้ว
จักออกไป
ออกไปแล้ว
ออกไปแล้ว
พันแห่งลิ่ม
ยัง...ย่อมให้ออกไป
ยัง...ให้ออกไปแล้ว
อัน...เก็บไว้แล้ว
มีอาชญาอันวางแล้ว
ข้าวเปลือกอัน...เก็บไว้แล้ว
ยัง...ให้เก็บแล้ว
อ.อันเก็บไว้, เพื่ออันเก็บไว้, เพื่ออันทรงวางลง
วางลงแล้ว, หมกไว้แล้ว
จักใส่เข้า
หมกไว้แล้ว
ฝังแล้ว
ฝังแล้ว
ย่อมขยิบ
ย่อมเข้าถึง
นิคม
บ้านอันตั้งอยู่แล้วในนิคม
พระนิคมติสสะ
พระเถระชื่อว่านิคมติสสะ
ติสสะผู้อยู่ในนิคมโดยปกติ
เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่าติสสะผู้อยู่ในนิคมโดยปกติ
ปกปิดแล้ว
นิครนถ์
เรื่องแห่งนิครนถ์
สาวกของนิครนถ์
จงข่ม
ผู้มีความยึดถืออันออกแล้ว
ความ (การ, อัน) ข่ม
ข่มขี่อยู่
ยึดไว้อยู่
ผู้ใคร่เพื่ออันข่มขี่
อันข่ม, เพื่ออันข่ม
ห้ามแล้ว
จักข่ม
จักข่มขี่
มีคติออกแล้ว
อัน...ข่มอยู่
ผู้กล่าวข่มโดยปกติ
การข่ม
ผู้ข่มขี่, ตัวข่มขี่
ผู้กระทำซึ่งการข่มขี่
เหตุแห่ง...อัน...ข่มแล้ว
ผู้มีคุณะออกแล้ว
เสียงกึกก้อง
เสียดสีอยู่
เป็นนิจ, ประจำ
เที่ยง
กาลเป็นนิจ
ไข้เป็นนิจ
พระนคร มีนักษัตร ตลอดกาลเป็นนิจ
ผู้ประมาทแล้วตลอดกาลเป็นนิจ
นิตยภัต
แก่ภัต มีนิตยภัตและสลากภัต และคิลานภัตเป็นต้น
มีหนังออกแล้ว
ย่อมเปล่งออก
มีความไหวออกแล้ว
เปล่งออกแล้ว
มีจิตออกแล้ว
ความจำนงพระทัย
ย่อมเปล่งออก
เปล่งอยู่
เปล่งออกอยู่
เปล่งออกแล้ว
วินิจฉัยแล้ว
มีความเป็นอยู่ออกแล้ว
ยัง...จะให้ช่วยคิด
ความสำเร็จ
สำเร็จ
ความสำเร็จ
สำเร็จแล้ว
ยัง…ให้สำเร็จแล้ว
ยัง...ให้สำเร็จแล้ว
ยัง…ให้จบแล้ว
ยัง...ให้จบแล้ว
จักยัง...ให้สำเร็จ
สำเร็จแล้ว, จบแล้ว
กาลแห่ง...สำเร็จแล้ว
วันแห่ง...สำเร็จแล้ว
ในวันแห่ง…สำเร็จแล้ว
ความที่แห่งภัตเป็นภัต สำเร็จแล้วหรือไม่สำเร็จแล้ว
ถ่มแล้ว
ผู้มีตัณหาออกแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้มีตัณหาออกแล้ว
อัน…พึงช่วยเหลือ
อันถอนออก, เพื่ออันถอนออก, เพื่ออันรื้อออก
อันถอนออก, เพื่ออันถอนออก, เพื่ออันรื้อออก
อัน...ถอนออกแล้ว, ถอนออกแล้ว
ทอดถอนอยู่
ย่อมฝัง
อันฝังไว้, เพื่ออันฝังไว้
ฝังแล้ว
เป็นแดนมอบให้
มีความกระวนกระวายออกแล้ว
ความหลับ, การบรรทม
ย่อมหลับ
ความหลับ
กาลเป็นที่หลับ
ความเป็นคืออันหลับ
ผู้มีอันหลับเป็นปกติ
หลับอยู่
ย่อมหลับ
หลับอยู่
ย่อมหลับ
หลับแล้ว
อันพึงหลับ
หลับแล้ว
จักหลับ
จักหลับ
จักหลับ
ด้วยอำนาจแห่งความหลับ
แสดงอ้างอยู่, เมื่อทรงแสดงอ้าง
ผู้มีทุกข์ออกแล้ว
ผู้เข้าถึงแล้วซึ่งความหลับ
ความที่แห่ง...เป็นผู้มีทรัพย์ออกแล้ว
ผู้มีมลทินอันกำจัดแล้ว
พึงกำจัด
พึงกำจัด
ย่อมไข
ผู้มีโทษออกแล้ว
ความที่แห่ง…เป็นผู้มีโทษออกแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้มีโทษออกแล้ว
ซึ่งข้าวเปลือกอันเหลือลงจากการฝัง
วางแล้ว
ขุมทรัพย์
หม้อแห่งขุมทรัพย์
หม้อแห่งขุมทรัพย์
ผู้บอกซึ่งขุมทรัพย์
ย่อมติเตียน
อัน(การ)นินทา
ติเตียนอยู่
ย่อมนินทา
ความนินทา,ความติเตียน,ความตำหนิ
เหตุแห่งการนินทา
ในเพราะความนินทาและความสรรเสริญ
ติเตียนแล้ว
อันนินทา, เพื่ออันนินทา
อัน...นินทาแล้ว
ลุ่ม
ที่ลุ่ม
ผู้ยังกุศลธรรมให้สุกโดยไม่เหลือ,ปัญญาอันยังกุศลธรรมให้สุกโดยไม่เหลือ,ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องรักษาซึ่งตนโดยไม่เหลือ,ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องรักษาตน,ผู้มีปัญญารักษาตน,ผู้รักษาตนให้สิ้นจากปฏิปักษ์,ผู้ยังปฏิปักษ์ให้สิ้น,ผู้มีไหวพริบ,ผู้ฉลาด,ผู้มีปัญญา,ผู้มีปัญญาแจ่มแจ้ง,ผู้รอบรู้,ผู้มีความตรัสรู้,ผู้มีญาณ,ผู้มีปัญญาทำลายกิเลส
ภิกษุผู้มีอันติเตียนแล้วฉันเป็นปกติ
จงนอน
ย่อมนอน
จงนอน
การนอน
กาลเป็นที่นอน
ที่เป็นที่นอน
เตียงเป็นที่นอน
บรรทมอยู่, นอนอยู่
ย่อมนอน
เมื่อนอน
อัน…ให้นอนแล้ว
ย่อมนอน
ยัง…ให้นอนแล้ว, ให้หมอบ ลงแล้ว
ยัง...ให้นอนแล้ว, ให้หมอบลงแล้ว
ยัง…ให้นอนแล้ว
ยัง...ให้นอนแล้ว
ยัง…ให้นอนแล้ว
จงให้นอน
นอนแล้ว
อันพึงนอน
อันอัน...นอน, เพื่ออันนอน / อันนอน, เพื่ออันนอน
นอนแล้ว, หมอบลงแล้ว
จักนอน
จักนอน
นอนแล้ว
โอกาสเป็นที่นอน
ย่อมตกลง
หมอบลงแล้ว
นอนแล้ว
ผู้นอนแล้ว
ที่แห่ง…นอนแล้ว
ที่แห่ง...นอนแล้ว
ความที่แห่ง…เป็นผู้นอนแล้ว
ปลายแห่งเตียงแห่ง… นอนแล้ว
ผู้สักว่านอนแล้ว
มนุษย์ผู้นอนแล้ว
อาการแห่งตนนอนแล้ว
นิบาต
การตกลง
สักว่านิบาต
อัน…ให้ตกไปแล้ว
ผู้มีปัจจัยออกแล้ว
นอนอยู่
ความที่แห่ง…เป็นผู้อัน …ให้นอนแล้ว
นอนแล้ว
จักสำเร็จ
พึงสำเร็จ
ผู้มีปัญญาออกแล้ว
ผู้มีปัญญา
ผู้มีธรรมเป็นเครื่องเนิ่นช้าออกแล้ว
ความปรารถนา ซึ่งความเป็นแห่งบุคคลผู้มีธรรมเครื่องเนิ่นช้าออกแล้ว
มีรัศมีออกแล้ว
ผู้มีบาปออกแล้ว
อัน...รบเร้าแล้ว
อันรบเร้าอยู่
อัน...รบเร้าอยู่
(เช่น สามเณโร อ. สามเณร) กดลงแล้ว
(เช่น ปตฺถนา อ. ความปรารถนา) จักสำเร็จ
ความสำเร็จ
สำเร็จแล้ว
มีสมบัติอันสำเร็จแล้ว
ไหลออกแล้ว
กรรมเป็นเหตุยัง…ให้สำเร็จ
(เช่น อตฺตทตฺโถ อ. ประโยชน์ของตน) ยัง...ย่อมให้สำเร็จ
อันยัง...ให้สำเร็จ, เพื่ออันให้สำเร็จ
ยัง…ย่อมให้สำเร็จ
(ตฺวํ อ. ท่าน) ยัง...ย่อมให้สำเร็จ
ยัง…จงให้สำเร็จ
ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องรักษาซึ่งตน
ผู้บำรุงเนืองนิตย์
เนืองนิตย์
รบเร้าแล้ว
บังเกิดแล้ว
กาลแห่ง…บังเกิดแล้ว
กาลแห่ง...บังเกิดแล้ว
ขณะแห่ง...บังเกิดแล้ว
ที่แห่ง…บังเกิดแล้ว
ที่แห่ง...บังเกิดแล้ว
วาจาเป็นเครื่องกล่าวซึ่งที่แห่ง...บังเกิดแล้ว
ย่อม บังเกิด
(เช่น เทวปุตฺโต อ. เทวบุตร) ย่อมบังเกิด
จงบังเกิด
ความที่แห่ง…เป็นผู้บังเกิดแล้ว
ประโยชน์แก่อันบังเกิด
อันสามารถในอันให้บังเกิด
ที่แห่ง…ทั้ง บังเกิดแล้วทั้งบังเกิดแล้ว
ที่แห่ง...ทั้งบังเกิดแล้วทั้งบังเกิดแล้ว
อุบายเป็นเหตุบังเกิด
ย่อมบังเกิด
บังเกิด
ความที่แห่ง…เป็นผู้บังเกิดแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้บังเกิดแล้ว
ภิกษุผู้บังเกิดแล้ว
สักว่าบังเกิดแล้ว
บังเกิดแล้ว
สัตว์ผู้บังเกิดแล้ว
ยัง...ย่อมให้บังเกิด
บังเกิดแล้ว
ผู้ใคร่เพื่ออันบังเกิด
บังเกิดแล้ว
จัก บังเกิด
จักบังเกิด
จักบังเกิด
บังเกิดแล้ว
เทวดาผู้บังเกิดแล้ว
อันพึงให้บังเกิด
อันให้บังเกิด, เพื่ออันให้บังเกิด
ยังให้บังเกิดแล้ว
ยัง...ให้บังเกิดแล้ว
พึงบังเกิด
ยังพึงให้บังเกิด
ยัง…พึงให้บังเกิด
พึงบังเกิด
ยัง…ให้บังเกิดแล้ว
ยัง...ให้บังเกิดแล้ว
ยัง…ให้บังเกิดแล้ว
ผู้มีกิเลสเพียงดังป่าออกแล้ว
บุคคลผู้มีอาลัยเพียงดังหมู่ไม้อันตั้งอยู่ในป่าออกแล้ว
หน่วงเหนี่ยวแล้ว
พระนิพพาน
หนทางอันเป็นเครื่องถึงซึ่งพระนิพพาน
ปฏิปทาอันยังสัตว์ให้ถึงซึ่งพระนิพพานโดยปกติ
หนทางอันยังสัตว์ให้ถึงซึ่งพระนิพพานโดยปกติ
อันยังสัตว์ให้ถึงซึ่งพระนิพพานโดยปกติ
หนทางอันยังสัตว์ให้ถึงซึ่งพระนิพพานโดยปกติ
ผู้มีอัธยาศัยในพระนิพพาน
นิพพานธาตุ
เพื่อประโยชน์แก่การยัง...ให้ดับ
ยังให้ดับแล้ว
ย่อมดับ
ดับแล้ว
อันยัง...ให้ดับ, เพื่ออันยัง...ให้ดับ
ยังให้ดับแล้ว
อันยังให้ดับ, เพื่ออันให้ดับ
ขอจงยัง...ให้ดับ
ยังจักให้ดับ
ยัง...จักให้ดับ
มีวิการออกแล้ว
ผู้มีความสงสัยออกแล้ว
เบื่อหน่ายแล้ว
ผู้มีตัวอันตอไม้แทงแล้ว
ผู้มีนัยน์ตาทั้งเหลือก ทั้งเหลือง
ย่อมเบื่อหน่าย
เบื่อหน่ายอยู่
เบื่อหน่ายแล้ว
เบื่อหน่ายแล้ว
พระศาสดาผู้มีพระทัยอันเบื่อหน่ายแล้ว
ผู้มีความเพียรออกแล้ว
มีความเสพผิดออกแล้ว
ดับแล้ว
ผู้มีจิตดับแล้ว
บทว่าดับแล้ว
มีความกลัวออกแล้ว, ผู้มีภัยออกแล้ว
ผู้ประกอบแล้วด้วยความสงสัยออกแล้ว
มีอันใช้สอยออกแล้ว
การนิมนต์
คำนิมนต์
ที่เป็นที่นิมนต์
ประโยชน์แก่การทูลนิมนต์
ทูลนิมนต์แล้ว
ย่อมให้นิมนต์
ยัง...ให้นิมนต์แล้ว, ให้ทูล นิมนต์แล้ว, ให้เชิญแล้ว
ยัง… ให้ทูลนิมนต์แล้ว
อัน…นิมนต์แล้ว
อัน...นิมนต์แล้ว
ที่แห่ง…อัน… เชื้อเชิญแล้ว
ภิกษุอัน…ทั้ง นิมนต์แล้วทั้งนิมนต์แล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้อัน...นิมนต์แล้ว
อัน…ทรงเชื้อเชิญอยู่
นิมนต์แล้ว
ย่อมนิมนต์
อันนิมนต์, เพื่ออันทูลนิมนต์
นิมนต์แล้ว, เชื้อเชิญแล้ว
จงทูลนิมนต์
ย่อมนิมนต์
ย่อมนิมนต์
พึงเชื้อเชิญ
นิมนต์แล้ว
นิมนต์แล้ว
ทูลนิมนต์แล้ว
จงนิมนต์
นิมิต
สักว่าการถือเอาซึ่งนิมิต
พึงแลก
จมลงแล้ว
จมลงอยู่
ยัง…ย่อมให้จมลง
ดำลงแล้ว
ดำลง, จมลง
ดำลงแล้ว
จมลงแล้ว
กำแห่งสะเดา
ชายคา
อันมีตัวผึ้งออกไปแล้ว
น้ำผึ้งมีแมลงออกไปแล้ว
เป็นที่ย่ำยี
อัน...ย่ำยีแล้ว
มีมลทินออกแล้ว
มีมารดาและบิดาออกแล้ว
จักคลาย
พระพุทธนิมิต
กาลแห่ง…อัน…เนรมิตแล้ว
พระพุทธเจ้าอันพระองค์ทรงเนรมิตแล้ว
พระพุทธนิมิต
เนรมิตแล้ว
เนรมิตแล้ว
อันหลับ, เพื่ออันหลับ
หลับแล้ว
สีแล้ว
เที่ยงแล้ว, แน่นอนแล้ว
ผู้มีคติแน่นอนแล้ว
ทำนอง, ความแน่นอน, ความกำหนด
ควรแล้ว
ประกอบแล้ว
ย่อมออกไป
มอบให้แล้ว
อัน…มอบให้แล้ว
ศาสนาอันเป็นเหตุนำออก
มอบให้แล้ว
ขอจงมอบให้
เมื่อมอบถวาย
มอบให้แล้ว
มอบถวายแล้ว
จักมอบถวาย
กำหนดแล้ว
ยินดีแล้ว
มีประโยชน์ออกแล้ว
มีระหว่างออกแล้ว
มีความผิดออกแล้ว
นรก
ผู้ไปสู่นรกโดยปกติ
แก่ทุกข์ทั้งหลายมีทุกข์ในนรกเป็นต้น
มีทุกข์ในนรกเป็นต้น
นิรยวรรค
วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งวรรคอันบัณฑิตกำหนดแล้วด้วยนรก
อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่านรก
ความร้อนพร้อมในนรก
ไฟในนรก
มีส่วนเหลือลงออกแล้ว
มีอันหายใจออกออกแล้ว
มีความอาลัยออกแล้ว
มีความรังเกียจออกแล้ว
มีความหวังและความหวังออกแล้ว
มีอาหารออกแล้ว
คติอันเรียกว่านรก
ในอบายทั้งหลายมีนรกเป็นต้น
อันต่างโดยทุกคติมีนรกเป็นต้น
ดับไป
นิรุตติ
ผู้ฉลาดในนิรุตติและบท
มีนํ้าออกแล้ว
ข้าวปายาสอันมีนํ้าออกแล้ว
ดับแล้ว
เวลาแห่ง...อัน...ปิดแล้ว
มีอุปการะออกแล้ว
มีอุปการะออกแล้ว
ผู้มีอุปกิเลสออกแล้ว
ความที่แห่งตนเป็นผู้มีอุปกิเลสออกแล้ว
ผู้มีอุปธิออกแล้ว
ผู้มีความเพ่งออกแล้ว
แอบแล้ว
แอบแล้ว
แอบแล้ว
แอบแล้ว
มีความละอายออกแล้ว
ย่อมแลบออก
ยัง...ให้แลบออกแล้ว
มีเลือดออกแล้ว
กลับแล้ว
(ตฺวํ อ. ท่าน) จงกลับ
ในกาลแห่ง…กลับแล้ว
(เช่น ชาติ อ. ความเกิด) ย่อมกลับ
จงกลับ
กาลเป็นที่กลับ
ความเป็นคืออันกลับ
กลับอยู่, เมื่อกลับ
จงกลับ
กลับอยู่, เมื่อกลับ
(ตฺวํ อ. ท่าน) จงกลับ
จะกลับ
(ตฺวํ อ. ท่าน) จงกลับ
ยัง…ให้กลับแล้ว
ยัง...ให้กลับแล้ว
ยัง…ให้กลับแล้ว
ยัง…จักให้กลับ
(เช่น เถโร อ. พระเถระ) กลับแล้ว
อัน (ผู้) กลับไป
อันให้กลับแล้ว
ผู้ใคร่เพื่ออันกลับ
อันกลับ, เพื่ออันกลับ
กลับแล้ว
อันให้กลับอยู่
(ตฺวํ อ. ท่าน) จักกลับ
(มยํ อ. เรา ท.) จักกลับ
จักกลับ
อันกลับ, เพื่ออันกลับ
กลับแล้ว
ผ้ากาสาวะอันนุ่งแล้ว
ผ้าอันนุ่งแล้ว
ผ้าสาฎกอันนุ่งแล้ว
ผู้ควรแล้วแก่ความเป็นแห่งภิกษุผู้อันพึงให้กลับ
ย่อมให้กลับ
อันยัง…ให้กลับ, เพื่ออันให้กลับ
กลับแล้ว
ยัง…ให้กลับอยู่
พึงกลับ
พึงให้กลับ
พึงกลับ
พึงกลับ
ยัง…ให้กลับ
ยัง…จักให้กลับ
ยัง…จงให้กลับ
กับข้าว
ผัก
(มหาวราโห) อ. สุกรตัวใหญ่ ตัวอันบุคคลเลี้ยงแล้วด้วยผัก
(ตํ อ. ท่าน) จงขัดขวาง, จงห้าม
(เช่น ตฺวํ อ. ท่าน) ห้ามแล้ว
ห้ามแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้อัน...ห้ามแล้ว
อัน...ห้ามอยู่
(เช่น ปุคฺคโล อ. บุคคล) พึงห้าม
(ที่) เป็นที่อยู่อาศัย
การอยู่อาศัย, การพักแรม
การนุ่ง
มุมแห่งผ้าเป็นเครื่องนุ่ง
บ้านเป็นที่อยู่อาศัย
เพราะอรรถว่าเป็นฐานะเป็นที่อยู่อาศัย
ที่เป็นที่อยู่อาศัย
เพราะอรรถว่าเป็นที่อยู่อาศัย
ชายแห่งผ้าเป็นเครื่องนุ่ง
ในระหว่างแห่งผ้าเป็นเครื่องนุ่ง
ผ้าเป็นเครื่องนุ่งและผ้าเป็นเครื่องห่ม
ผ้าเป็นเครื่องนุ่งและผ้าเป็นเครื่องห่ม; เป็นสมาหารทวันทวสมาส
ต้นไม้เป็นที่อยู่อาศัย
ผ้าสาฎกเป็นเครื่องนุ่ง
ยัง…ให้นุ่งแล้ว
ยัง...ให้นุ่งแล้ว
เรือนเป็นที่อยู่อาศัย
ย่อมห้าม
อันห้าม, เพื่ออันห้าม / อันห้าม; เพื่ออันห้าม
ห้ามแล้ว
ห้ามอยู่
ย่อมห้าม
พึงห้าม
ห้ามแล้ว
ห้ามแล้ว
อัน...พึงนุ่ง
ย่อมนุ่ง
อันนุ่ง,เพื่ออันนุ่ง
ยัง…ให้นุ่งแล้ว
พึงนุ่ง
จัก...ให้อยู่
นุ่งแล้ว
จักนุ่ง
อัน...หวดแล้ว
อันนุ่งแล้ว
อัน...นุ่งแล้ว
ซึ่งความที่แห่ง...เป็นผ้าอันพระเถระทั้งนุ่งแล้วทั้งห่มแล้ว
(วตฺถุ) ซึ่งวัตถุ สักว่า ผ้าอันตนนุ่งแล้วและผ้าอันเป็นเครื่องห่ม
ท่อนแห่งผ้าเก่าอัน...นุ่งแล้ว
ผ้าอัน...นุ่งแล้ว
ยัง...ให้กลับแล้ว
(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) ยัง...จงให้กลับ
(อหํ อ. เรา) พึงกลับ
ครั้นประทับนั่งแล้ว
ที่เป็นที่นั่ง
นิสภะ (ชื่อของพระเถระ)
พระเถระชื่อว่านิสภะ
สำเหนียกแล้ว, ใคร่ครวญแล้ว
ผู้ใคร่ครวญแล้วกระทำโดยปกติ
พิจารณาแล้ว
นั่งแล้ว
ผู้นั่งแล้ว
ในกาลแห่ง...นั่งแล้ว
ในกาลแห่ง…นั่งแล้ว
ที่แห่ง…นั่งแล้ว
แผ่นกระดานแห่ง…นั่งแล้ว
ภิกษุผู้นั่งแล้ว
สักว่านั่งแล้ว
มนุษย์ผู้นั่งแล้ว
อาสนะแห่ง…นั่งแล้ว
(ตฺวํ อ. ท่าน) จงนั่ง
(เช่น เถโร อ. พระเถระ) ย่อมนั่ง
(เช่น ปุคฺคโล อ. บุคคล) จงนั่ง
(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) จงนั่ง
เป็นที่นั่ง
ความนั่ง, การนั่ง, อันนั่ง
ที่เป็นที่นั่ง
ประโยชน์แก่อันประทับนั่ง
บัลลังก์เป็นที่นั่ง
แผ่นแห่งหินเป็นที่ประทับนั่ง
ความเป็นคืออันนั่ง
มณฑปเป็นที่นั่ง
อาการคืออันประทับนั่ง
ความเป็นแห่งอิริยาบถมีการนั่งเป็นต้น
อันสมควรแก่อันประทับนั่ง
กาลเป็นที่ประทับนั่งและเป็นที่เสด็จลุกขึ้น
นั่งอยู่, เมื่อนั่ง
ย่อมนั่ง
จงนั่ง
นั่งอยู่, เมื่อนั่ง
ย่อมนั่ง
อันยัง...ให้นั่ง, เพื่ออันให้นั่ง
ยัง…ให้นั่งแล้ว
ยัง...ให้นั่งแล้ว
จงยัง...ให้นั่ง
ยัง…ให้ นั่งแล้ว
ยัง…จักให้นั่ง
นั่งแล้ว
อัน…พึงนั่ง
ความที่แห่ง…เป็นผู้ใคร่ เพื่ออันนั่ง
อันนั่ง, เพื่ออันนั่ง
นั่งแล้ว, จับแล้ว
จักประทับนั่ง
จักนั่ง
จักนั่ง
จักนั่ง
นั่งแล้ว
เวลาแห่ง...นั่งแล้ว
ที่แห่ง...นั่งแล้ว
(ฐานสุ) ในที่ ท. มีที่แห่งตนนั่งแล้วเป็นต้น
ในที่แห่ง...ทั้งนั่งแล้วทั้งนั่งแล้ว
บัลลังก์แห่งพระองค์ประทับนั่งแล้ว
บุรุษผู้นั่งแล้ว
พราหมณ์ผู้นั่งแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้นั่งแล้ว
(การเณน) ด้วยเหตุสักว่า นั่งแล้ว
พึงนั่ง
พึงนั่ง
พึงนั่ง
มีสัตว์ออกแล้ว
มีเสียงออกแล้ว
เป็นเครื่องไหลออก
เป็นเครื่องให้ไหลออก
เป็นที่อาศัยอยู่
นิสสัย
ผู้ถึงพร้อมแล้วด้วยนิสสัย
ต่อหน้าถัดไป (คำแปลไม่ปรากฏครบในภาพหน้านี้)
มีเจ้าของออกแล้ว
อาศัยแล้ว, เพราะอาศัย, พิง
มีแก่นออกแล้ว
ความที่แห่งลัทธิมีสาระออกแล้ว
อาศัยแล้ว
นิสิต
ผู้มีสิริออกแล้ว
เทียงคืน, เวลาเที่ยงคืน, เวลาค่ำคืน
ผู้มีศีลออกแล้ว
บุคคลผู้มีศีลออกแล้ว
ความไม่มีแห่งความสงสัย
พะอง
การห้าม
(ท่าน) จงห้าม
มีส่วนเหลือออกแล้ว
(บุคคล) ย่อมห้าม
ห้ามแล้ว
ผู้มีความโศกออกแล้ว
มีอาชญาอันวางแล้ว
ข้าวเปลือกอันฝังไว้แล้ว
เลว
มีกรรมอันเลว
มีชาติอันเลว
ในที่, เป็นที่อยู่
ยัง…ให้กราบทูลแล้ว
อัน…ทูลให้ทรงทราบแล้ว
นิเวศน์
เป็นที่อยู่
ประตูแห่งนิเวศน์
อัน...ให้อยู่อาศัยแล้ว
ยัง...พึงให้ตั้งลง
ยัง…ให้ทรงทราบแล้ว
ยัง…ให้ตั้งแล้ว, ให้อยู่แล้ว / ยัง...ให้ตั้งแล้ว, ให้อยู่แล้ว
ยัง...พึงให้ตั้งลง
ยัง...ให้ตั้งแล้ว
จงห้าม
นิโครธ (ชื่อของเนื้อ)
สำนักแห่งเนื้อชื่อว่านิโครธ
นิโครธชาดก
เนื้อผู้ราชาชื่อว่านิโครธ
นิโครธาราม
มหาวิหารชื่อว่านิโครธ
โคนแห่งต้นไทร
ต้นไทร
โคนแห่งต้นไทร
ชักชวนแล้ว
ความดับ
นิโรธ (แปลทับศัพท์)
นิโรธสมาบัติ
ผู้ควรแก่นิโรธสมาบัติ
ผู้เข้าแล้วซึ่งสมาบัติชื่อว่านิโรธ
ต่ำ
ตระกูลอันต่ำ
อันต่ำกว่า
ตั่งน้อยอันต่ำ
อาสนะอันต่ำ
ที่เป็นที่นั่งอันต่ำ
อันนำไปแล้ว
ผู้มีวัยอันชรานำไปแล้ว
ฐานะคือพระนิพพาน
ประโยชน์แก่อันให้ดับ
บกคือพระนิพพาน
ทิศคือพระนิพพาน
นิพพานธาตุ
ผู้แสวงหาซึ่งฝั่งคือพระนิพพานโดยปกติ
อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าพระนิพพาน
เช่นกับด้วยพระนิพพาน
ที่ใกล้แห่งพระนิพพาน
สมบัติคือพระนิพพาน
ความสุขคือพระนิพพาน
อันเช่นกับด้วยสุขคือพระนิพพาน
อันยังสัตว์ให้เป็นไปพร้อมเพื่อพระนิพพาน
อันนำไปอยู่
อันนำไปอยู่
มีเสียงออกแล้ว
สีเขียว
ซึ่งแก้วมณีอันมีสีเขียวและแก้วมณีอันมีสีดำและกหาปณะทั้งหลาย
มีสีเขียว
มีสีเขียวเป็นต้น
ในสีทั้งหลาย มีสีเขียวเป็นต้น
ดอกอุบลเขียว
กำแห่งดอกอุบลเขียว
ความที่แห่ง…เป็นผู้มีวรรณะเสมอด้วยกลีบแห่งดอกอุบลเขียว
มีดอกอุบลเขียวเป็นเครื่องมุง
เช่นกับด้วยพวงแห่งดอกอุบลเขียว
นีวรณ์
หมวดห้าแห่งนีวรณ์
ย่อมจดจ่อ
นำออก
อัน...นำออกแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นมลทินอันตนนำออกแล้ว
อัน...นำออกแล้ว
มีมลทินอันนำออกแล้ว
มีมานะอันนำออกแล้ว
จงนำออก
ย่อมนำออก
จงนำออก
นำออกไปอยู่
ย่อมนำออก
จงนำออก
ยังให้นำออกแล้ว
ยัง...ให้นำออกแล้ว
ยัง...ให้นำออกไปแล้ว
นำออกแล้ว
พึงนำออกไป
ผู้ใคร่เพื่ออันนำออกไป
นำออกไปแล้ว,นำออกแล้ว
อัน...นำออกไปอยู่
นำออกแล้ว
จักนำออกไป, จักนำออก
จักนำออกไป
นำออกแล้ว
ทำนอง
หนอ
ย่อมบรรเทา
แน่
พึงน้อมไป
พึงนำไป
นั้น
การออกบวช
เนกฺขมฺมะ (แปลทับศัพท์)
สุขในเนกฺขมฺมะ
เป็นที่เข้าไปสงบด้วยสามารถแห่งเนกฺขมฺมะ
ย่อมนำไป
อันนำไป, เพื่ออันนำไป
นัยน์ตา
ผู้นำไป
นำไปแล้ว
เพื่ออันนำไป
จงนำไป
นำไปอยู่
ย่อมนำไป
ปัญญาอันรักษาซึ่งตน
ผู้ทำนายซึ่งนิมิต
เนรัญชรา (ชื่อของแม่นํ้า)
ผู้เกิดแล้วในนรก
ภิกษุผู้เป็นเจ้าถิ่น
จักนำไป
จักนำไป
นายพราน
ตระกูลแห่งนายพราน
นำไปแล้ว
จักนำไป
จักนำไป
เหล่านั้น
จงนำไป
ไม่, หามิได้