นิสภ

พระเถระชื่อว่านิสภะ

ที่เป็นที่นั่ง

สำเหนียกแล้ว, ใคร่ครวญแล้ว

ครั้นประทับนั่งแล้ว

ผู้ใคร่ครวญแล้วกระทำโดยปกติ

(อหํ อ. เรา) พึงกลับ

พิจารณาแล้ว

(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) ยัง...จงให้กลับ

นั่งแล้ว

ยัง...ให้กลับแล้ว