พฺรหฺมจารี

ว.,ปุ. ผู้ประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐโดยปกติ มาจาก พฺรหฺม บทหน้า + จร ธาตุ ในความประพฤติ + ณี ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณี ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ อี ได้รูป เป็น พฺรหฺมจารี แปลว่า ผู้ประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐโดยปกติ เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ ลงในอรรถแห่งตัสสีละ วิ.ว่า พฺรหฺมํ จรติ สีเลนาติ พฺรหฺมจารี แจกเหมือน เสฏฺฐี เช่น ป.เอก. พฺรหฺมจารี (กุมฺภกาโร) อ. บุคคลผู้กระทำซึ่ง หม้อ ผู้ประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐโดยปกติ [ธ. ３: ฉตฺตปาณิอุปาสกวตฺถุ หน้า ๔๒]