พฺรหฺมทณฺฑ

พระเจ้าพรหมทัต

ความเป็นแห่งพรหม

ผู้มีวรรณะแห่งรูปเพียงดังวรรณะแห่งพรหม

ผู้ประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐโดยปกติ

เสียงเพียงดังเสียงแห่งพรหม

การอยู่เพื่อพรหมจรรย์

เสียงแห่งการปรบเพียงดังการปรบแห่งพรหม

อันเป็นที่สิ้นสุดลงรอบแห่งพรหมจรรย์, เป็นที่สุดลงรอบแห่งพรหมจรรย์

(ปุคฺคเลน) อันบุคคล มีพรหมเป็นต้น

อันตรายแห่งพรหมจรรย์