พฺรหฺมทตฺต

ผู้มีวรรณะแห่งรูปเพียงดังวรรณะแห่งพรหม

พรหมทัณฑ์

เสียงเพียงดังเสียงแห่งพรหม

ความเป็นแห่งพรหม

เสียงแห่งการปรบเพียงดังการปรบแห่งพรหม

ผู้ประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐโดยปกติ

(ปุคฺคเลน) อันบุคคล มีพรหมเป็นต้น

การอยู่เพื่อพรหมจรรย์

พรหมโลก

อันเป็นที่สิ้นสุดลงรอบแห่งพรหมจรรย์, เป็นที่สุดลงรอบแห่งพรหมจรรย์