ภทฺร

กรรมอันเจริญ

พระราชาพระนามว่าภัททิยะ

บุคคลผู้เจริญ

เรื่องแห่งภิกษุผู้อยู่ในพระนครชื่อว่าภัททิยะ

ความเป็นหนุ่มอันเจริญ

ผู้มีเจ้าภัททิยะเป็นประมุข

แน่ะนางผู้เจริญ; ดูก่อนนางผู้เจริญ; ข้าแต่นางผู้เจริญ

พระนครชื่อว่าภัททิยะ

บุคคลผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ

พระเถระชื่อว่าภัททิยะ