ภทฺรกมฺม

บุคคลผู้เจริญ

เจริญ

ความเป็นหนุ่มอันเจริญ

พระราชาพระนามว่าภัททิยะ

แน่ะนางผู้เจริญ; ดูก่อนนางผู้เจริญ; ข้าแต่นางผู้เจริญ

เรื่องแห่งภิกษุผู้อยู่ในพระนครชื่อว่าภัททิยะ

บุคคลผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ

ผู้มีเจ้าภัททิยะเป็นประมุข

หมุนไปแล้ว, วนไปแล้ว, แล่นไปแล้ว

พระนครชื่อว่าภัททิยะ