ภทฺรปุคฺคล

ความเป็นหนุ่มอันเจริญ

กรรมอันเจริญ

แน่ะนางผู้เจริญ; ดูก่อนนางผู้เจริญ; ข้าแต่นางผู้เจริญ

เจริญ

บุคคลผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ

พระราชาพระนามว่าภัททิยะ

หมุนไปแล้ว, วนไปแล้ว, แล่นไปแล้ว

เรื่องแห่งภิกษุผู้อยู่ในพระนครชื่อว่าภัททิยะ

ส่องอยู่

ผู้มีเจ้าภัททิยะเป็นประมุข