วิจรณ

เหตุแห่งการเที่ยวไป

(ตัว อ. ท่าน) จงเที่ยวไป

กาลเป็นที่เที่ยวไป

ผู้เห็นแจ้งโดยปกติ,ผู้เห็นแจ้งโดยปกติ

ที่เป็นที่เที่ยวไป

ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องเห็นแจ้ง,เป็นเครื่องเห็นแจ้ง

ความเป็นคืออันเที่ยวไป

โดยความเป็นแห่งบุคคลผู้กินซึ่งวัตถุอันเป็นเดน

อาการคืออันเที่ยวไป

ผู้กินซึ่งวัตถุหรืออาหารอันเป็นเดน