วิสตฺตตา

(ตณฺหา) ตัณหาอันซ่านไปแล้วในอารมณ์อย่างต่าง ๆ

อันแก้,เพื่ออันแก้

กรรมอันชั่วคือการใส่ซึ่งยาพิษ

ถึงแล้วซึ่งธรรมอันมีสังขารไปปราศแล้ว

ความที่แห่งตัณหาเป็นธรรมชาติมีการบริโภคอันเป็นพิษ

(ธรรม) อันมีสังขารไปปราศแล้ว

นํ้าอันบุคคลพึงดื่มอันเจือด้วยยาพิษ

อันรื้อแล้ว

มียาพิษอันดื่มแล้ว

อันมีกลิ่นเป็นพิษ