วุฑฺฒกาล

ผู้มีการนอบน้อมในบุคคลผู้เจริญแล้วเป็นปกติ

เจริญแล้ว, แก่แล้ว, เฒ่าแล้ว

ความเจริญ, การพอกพูน

สักว่าออกแล้ว

ในกาลแห่ง…เจริญแล้ว

ความที่แห่ง...เป็นผู้ออกแล้ว

ผู้ถึงแล้วซึ่งความเจริญ

ลุกขึ้นแล้ว, ออกแล้ว

กาลแห่ง...ถึงแล้วซึ่งความเจริญ

ฝน