วุฑฺฒาปจายี

ว.,ปุ. ผู้มีการนอบน้อมในบุคคลผู้เจริญแล้วเป็นปกติ แจกเหมือน เสฏฺฐี เช่น จ.เอก. วุฑฺฒาปจายิโน (ปุคฺคลสฺส) แก่บุคคล ผู้มี การนอบน้อมในบุคคลผู้เจริญแล้วเป็นปกติ ลง ณี ปัจจัย เป็นสมาสรูป ตัสสีลสาธานะ วิ.ว่า วุฑฺเฒ อปจายิตุํ สีลมสฺสาติ วุฑฺฒาปจายี (ปุคฺคโล) การนอบน้อม ในบุคคลผู้เจริญแล้ว เป็นปกติ ของบุคคลนั้น เหตุนั้น บุคคลนั้น ชื่อว่า วุฑฺฒาปจายีๆ ผู้มีการนอบน้อมในบุคคลผู้เจริญแล้วเป็นปกติ คำว่า อปจายี ในคำว่า วุฑฺฒาปจายิโน มาจาก อป บทหน้า + จาย ธาตุ หรือ จายุ ธาตุ ในความบูชา, ความนอบน้อม + ณี ปัจจัย ลบ ณ เหลือไว้แต่ อี ได้รูปเป็น อปจายี แปลว่า ผู้มีการนอบน้อม...เป็นปกติ เป็นสมาสรูป ตัสสีล สาธนะ หรือแปลว่า ผู้นอบน้อม...โดยปกติ เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ ลงในอรรถแห่งตัสสีละ วิ.ว่า อปจายติ สีเลนาติ อปจายี ผู้ใด ย่อมนอบน้อม โดยปกติ เหตุนั้น ผู้นั้น ชื่อว่า อปจายีๆ ผู้นอบน้อมโดยปกติ