สงฺคห

น.,ปุ. การสงเคราะห์ แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. สงฺคหํ ซึ่งการสงเคราะห์ คำว่า สงฺคห มาจาก สํ บทหน้า + คห ธาตุ ในความถือเอา มี สํ อุปสัคอยู่หน้า ตามรูปศัพท์แปลว่า ถือเอาพร้อม แต่แปลทับศัพท์หรือแปลเอาความว่า สงเคราะห์ + อ ปัจจัย แปลงนิคคหิตเป็น งฺ เพราะ ค อยู่หลัง ได้รูปเป็น สงฺคห แปลว่า การสงเคราะห์ เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า สงฺคหณํ = สงฺคโห