อจฺจย

๑ ว. (โทษ) อันล่วงเกิน, อันไปล่วง มาจาก อติ บทหน้า + อิ ธาตุ ในความไป + อ ปัจจัย แปลง ติ ที่ อติ เป็น ตฺย แปลง ตฺย เป็น จฺจ แปลง อิ ธาตุ เป็น เอ แปลง เอ เป็น อย ได้รูปเป็น อจฺจย แปลว่า อันล่วงเกิน, อันไปล่วง เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า อจฺเจตีติ อจฺจโย (โทโส) โทษใด ย่อมไปล่วง เหตุนั้น โทษนั้น ชื่อว่า อจฺจโยๆ อันไปล่วง