อทสฺสน

๑ ว.,นปุ. (ที่) เป็นที่ไม่เห็น มาจาก น บทหน้า + ทิส ในความเห็น + ยุ ปัจจัย แปลง น เป็น อ เพราะพยัญชนะอยู่หลัง แปลง ทิส ธาตุ เป็น ทสฺส แปลง ยุ เป็น อน ได้รูปเป็น อทสฺสน แปลว่า เป็นที่ไม่เห็น เป็นกัตตุรูป อธิกรณสาธนะ วิ.ว่า น ปสฺสติ เอตฺถาติ อทสฺสนํ (ฐานํ) เขา ย่อมไม่เห็น ในที่นั่น เหตุนั้น ที่นั้น ชื่อว่า อทสฺสนํๆ เป็นที่ไม่เห็น [ในรูปวิเคราะห์ แปลง ทิส ธาตุ เป็น ปสฺส]