อนตฺถกํ

อันอาศัยแล้วซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์

อันกระทำซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์

วาจาอันประกอบแล้วด้วยบทอันมีประโยชน์หามิได้

ความฉิบหายมิใช่ประโยชน์

พราหมณ์ผู้ถามซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์

ผู้มีธาตุแห่งบุคคลผู้มีใจเป็นของมีอยู่แห่งตนหามิได้

เรื่องแห่งพราหมณ์ผู้ถามซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์

ผู้มีใจเป็นของแห่งตนหามิได้

ความฉิบหายอันมิใช่ประโยชน์

ผู้ไม่มีความถือตัวเกิน