อาปานภูมิ

น.,อิต. ภาคพื้นเป็นที่เสวย แจกเหมือน รตฺติ เช่น ทุ.เอก. อาปานภูมึ สู่ภาคพื้นเป็นที่เสวย เป็นวิเสสนบุพพบท กัมมธารยสมาส วิ.ว่า อาปานา ภูมิ = อาปานภูมิ คำว่า อาปาน มาจาก อา + ปา ธาตุ ในความดื่ม (ดื่ม : ราชาศัพท์ = เสวย) ยุ ปัจจัย แปลง ยุ เป็น อน ได้รูปเป็น อาปาน แปลว่า เป็น ที่เสวย เป็นกัตตุรูป อธิกรณสาธนะ วิ.ว่า อาปิวติ เอตฺถาติ อาปานา (ภูมิ) พระราชา ย่อมเสวย ที่ภาคพื้นนั่น เหตุนั้น ภาคพื้นนั่น ชื่อว่า อาปานาๆ เป็นที่เสวย