อาลสฺยํ

สวมกอดแล้ว

ความเป็นแห่งบุคคลผู้เกียจคร้าน

ระเบียง, พะไล, หน้ามุข

ผู้อันความเป็นแห่งบุคคลผู้ เกียจคร้านครอบงำแล้ว

สุมแล้ว

ซึ่งกิเลสชาติ ท. มีอาลัยเป็นต้น

สุม, ฉาบทา, เผา

ซึ่งหมู่ไม้อันตั้งอยู่ในป่า อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าความอาลัย

จักเผา

ความอาลัย