อาโปกสิณสมาปตฺติวเสน

ซึ่งความที่แห่งตนเป็นผู้จิตเสมอด้วยนํ้าและไฟและลมและผ้าเป็นเครื่องเช็ดซึ่งธุลีและกุมารน้อยของคนจัณฑาลและโคผู้ตัวมีเขาอันขาดแล้ว

กสิณมีนํ้าเป็นอารมณ์

ความประกอบโดยเอื้อเฟื้อ

เคาะแล้ว

ลาภทั้งหลายมีความเป็นแห่งบุคคลผู้ไม่มีโรคเป็นอย่างยิ่ง

เคาะแล้ว

ลาภทั้งหลายมีความเป็นแห่งบุคคลผู้ไม่มีโรคเป็นอย่างยิ่ง

อัน…ทั้งทุบทั่วแล้วทั้งทุบทั่วเฉพาะแล้ว

ความเป็นแห่งบุคคลผู้ไม่มีโรค

อัน…เคาะแล้ว, อัน...ทุบแล้ว