อุทฺธํ

มีเท้าในเบื้องบน

(อุปชฺฌาโย อ. พระอุปัชฌาย์) ผู้มีกระแสในเบื้องบน

อุทเทส, การยกขึ้นแสดง, การแสดงขึ้น

พองขึ้นแล้ว

อุทเทสกัต

(เช่น สรีรํ อ. สรีระ) พองขึ้นแล้ว

กาลเป็นที่เรียนเอาซึ่งอุเทส

สรีระอันพองขึ้นแล้ว

ผู้มีไถอันยกขึ้นแล้ว

ซึ่งความเป็นแห่งซากศพอันพองขึ้น