ผมหลับตาเบาๆ เหมือนใกล้จะนอนหลับ ใจของผมนิ่งที่ศูนย์กลางกายอย่างสบายๆ สักพักแสงสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นแล้วผุดเป็นดวงแก้วใสสว่าง ผมรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกครับ
ในวันบรรพชาของผมเช้าวันนั้นพอตื่นนอน ผมก็เห็นองค์พระที่ใสสว่างอยู่กลางท้องของผม ทำให้มีความสุขตั้งแต่ตื่นนอนเลยครับ
พระอาจารย์แนะนำด้วยประโยคสั้นๆ ว่า “ไม่ต้องคิดมาก” ทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของผมเป็นไปในทางที่ดีขึ้นครับ โดยทั้งลืมตา และหลับตา ผมจะเห็นองค์พระใสๆ ลางๆ อยู่ที่กลางท้องครับ
ผมค่อยๆ นึกถึงดวงแก้ว นึกๆ ไป ดวงแก้วก็ชัดขึ้นมาเองครับ พอมองนิ่งๆ เฉยๆ ในดวงแก้วก็มีองค์พระขึ้นมาครับ ทำเฉยๆ ท่านก็จะมาปรากฏให้เห็น ทุกครั้งที่ผมเห็นองค์พระผมจะมีความสุขมาก
ทุกครั้งที่ผมนั่งสมาธิอย่างสบายๆ ไม่ตั้งใจจนเกินไป มองเข้าไปในศูนย์กลางกาย ก็เห็นดวงแก้วสว่าง มองไปเรื่อยๆ ก็เห็นมีคนนั่งอยู่ในนั้นมีรูปร่างใสสว่างเหมือนน้ำแข็ง ผมรู้สึกสบายเมื่อได้มอง
เวลานั่งก็เลยทำนิ่งเฉยๆ มองความมืดไปอย่างนั้น สักพักก็กลายเป็นดวงสว่างมารวมกันสว่างมาก กว้างจนไม่มีที่สิ้นสุด แล้วตัวก็หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ค่ะ และที่กลางท้อง
ลูกภาวนาสัมมาอะระหังจากกลางท้อง ไปเรื่อยๆ รู้สึกนิ่งสบาย แล้วก็วูบตกศูนย์ แป๊บเดียวก็เห็นความสว่างวูบขึ้นมาจากกลางท้อง แล้วก็เห็นดวงกลมๆ เล็กๆ ยิ่งมองยิ่งมีความสุขค่ะ
ผมภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ ฝึกนั่งทุกวัน เพื่อจะได้เห็นองค์พระเหมือนคนอื่นๆ บ้าง ไม่นานสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น คือ มีดวงแก้วผุดขึ้นมาจากศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ใสบริสุทธิ์มากครับ
ไม่ว่าทำอะไร ผมจะทำด้วยอารมณ์สบาย เอาใจไปไว้ที่ศูนย์กลางกายเสมอ ทำให้นึกถึงดวงแก้วได้ง่ายๆ เห็นได้เรื่อยๆ ทั้งวัน ผมมีความสุขมากเลยครับ
ผมนั่งสมาธิแบบสบายๆ ไม่คิดอะไร สักครู่ก็เห็นหลวงปู่แก้วใสอยู่ในกลางท้อง ใสเหมือนเพชรที่ส่องประกาย ผมเหมือนจะหยุดหายใจ รู้สึกตัวเบา มีความสุข ปลื้มใจมากเลยครับ
ผมนั่งธรรมะกับพระอาจารย์ สักพักก็เห็นองค์พระครับ ผมเห็นท่านชัดขึ้นกว่าเดิม ผมก็ดูไปเฉยๆ ก็เห็นท่านใสมากขึ้น สว่างยิ่งกว่าแสงดวงอาทิตย์ในตอนกลางวันที่มีแดดร้อนๆ ซะอีกครับ
คืนหนึ่งผมนั่งสมาธิเห็นแสงเป็นจุดเล็กๆ คล้ายดวงดาวบนท้องฟ้า อยู่ตรงกลางท้อง เหมือนแสงจะดูดผมเข้าไป ผมอยู่ในแสงนั้นสักพัก จู่ๆ องค์พระก็ผุดขึ้นมาจากแสงสว่าง นั่งหันหน้าไปทางเดียวกันขยายคลุมตัว ผมมีความสุขมากที่สุดเลยครับ
จดหมายจากพระลูกชายบวชอุทิศชีวิต พระมหาอโนชา อาทิตฺตชโย เปรียญธรรม 5 ประโยค “การบวชครั้งนี้จะเป็นการบวชครั้งสุดท้ายในชาตินี้ เพื่อถวายชีวิตนี้ให้พระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย”
Share
แชร์ลิงค์หน้านี้
