2. หาบัณฑิตกัลยาณมิตรทางธรรม
มานำอารมณ์ที่ดีให้ เพราะหากแม้ผู้จะตายเห็นกรรมนิมิตหรือคตินิมิตปรากฏแล้ว
ท่านผู้เป็นบัณฑิตทางธรรมย่อมทราบ และนำอารมณ์ใหม่ที่ดีให้ปรากฏได้
เป็นเหตุให้เมื่อผู้ตายละโลกไปแล้วก็จะไปสู่สุคติโลกสวรรค์
1 เพราะหากหาผู้ที่แนะนำไม่ฉลาด
อาจพาไปนรกได้ เหมือนพวกพราหมณ์แนะนำนรกว่าเป็นพรหมโลก แก่มหาทัตตเสนาบดี
2
3. แนะนำบุตรหลานหรือญาติมิตรมิให้เศร้าโศก
และคอยกีดกันหรือห้ามปรามผู้ที่จะพูดให้ระลึกถึงอกุศลกรรมที่เคยทำ
หรือที่จะทำในอนาคต ถ้าผู้นั้นหายป่วย เช่น "โอ้เพื่อนรัก
เราเคยไปเที่ยวบาร์ด้วยกันที่โน้นสนุกมาก ถ้าแกหายป่วยพวกเราจะได้ไปดื่มเหล้าให้สนุกปากด้วยกัน
ไปดูภาพยนตร์ด้วยกัน เป็นต้น เพราะ ทำให้ผู้ใกล้ตายจิตใจเศร้าหมอง
อันเป็นเหตุให้ไปอบายภูมิได้ 3
1 ม.อุ.อ. พหุธาตกสูตร 22/329
เรื่องบิดาของพระโสณะเถระ
องฺ.ติก.อ.นิทานสูตร 34/127
เรื่องคนเฝ้าประตูชาวทมิฬ