มโหสถบัณฑิตจึงตอบพราหมณ์เกวัฏว่า “ท่านเกวัฏ ข้าพเจ้าน่ะ...ยังคิดถึงท่านอยู่เสมอ แต่เพราะยังหาสิ่งที่คู่ควรแก่ท่านยังไม่ได้ จึงต้องเสียเวลาเฟ้นหาของที่สมควรแก่ท่านอยู่นาน เหตุนี้จึงยังไม่ได้โอกาสมาหาท่านเสียที แต่วันนี้ข้าพเจ้าหาเครื่องบรรณาการที่สมควรได้แล้ว บัดนี้จึงถือโอกาสนำบรรณาการที่สูงค่านี้มามอบให้ท่าน”
คนว่าง่ายมีความเคารพเชื่อฟัง และตั้งอยู่ในโอวาทของผู้มีคุณธรรม ย่อมจะได้รับการถ่ายทอดคุณงามความดี จะเป็นที่มานอนแห่งสิริมงคลทั้งปวง โสวจัสสตา คือ ความเป็นผู้ว่าง่าย จะเกิดขึ้นกับเราได้ก็ต่อเมื่อเรามีความสำนึกอยู่เสมอว่า ยังมีสิ่งที่เราจะต้องฝึกฝนอบรมตนเองอีกมาก แล้วหมั่นสังเกต หมั่นแสวงหาความรู้ และคุณธรรมจากผู้อื่นอยู่เสมอ
และทันใดนั้นเอง...เราก็ได้ยินเสียงหวูดรถไฟดังไล่มา เราจึงรีบพากันหลบเข้าไปตรงจุดพักคนข้างรางรถไฟ ลูกกับเพื่อนคนหนึ่ง คือ หมอณัฐชัย ยืนอยู่ด้วยกัน ตอนนั้น เสียงหวูดรถไฟดังกระชั้นมากขึ้นเรื่อยๆ และรถไฟได้พุ่งเฉี่ยวพวกเรา ขณะนั้นลูกรู้สึกว่ามีอะไรมาฟาดศีรษะอย่างแรง ทำให้ลูกกับหมอณัฐชัยกระเด็นตกลงมาจากสะพาน ดิ่งลงกระแทกกับพื้นน้ำ
ช่วงเวลาที่ได้ขับขึ้นสะพานนั้น ก็ได้เกิดกับเหตุการณ์ที่ไม่ได้คาดฝันคือ รถกระบะที่ขับมายางหน้าเกิดระเบิด ทำให้รถเสียหลักหมุนติ้วอยู่บนสะพาน พอรถหยุดหมุน ปรากฏว่าตำแหน่งของรถขวางอยู่กลางสะพานพอดี และในขณะนั้นเองก็ได้มีรถพ่วงสิบล้อขับขึ้นสะพานมาด้วยความเร็วสูง สิ่งที่ลูกสาวกับลูกชายคิดได้ในตอนนั้นคือ ไม่รอดแน่ๆ
เมื่อได้เรียน DOU แล้ว ก็ติดใจรู้สึกว่ายิ่งเรียนยิ่งมีความสุขมากๆเลยค่ะ เพราะเป็นเหมือนได้ทบทวนวิชาที่ฟังจากคุณครูไม่ใหญ่ เช่น จักรวาลวิทยา เรื่องราวของมหาปูชนียาจารย์ การทำสมาธิที่เป็นขั้นเป็นตอน ทำให้รู้ว่า กว่าพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯจะค้นพบวิชชาธรรมกายขึ้นมาได้ เป็นเรื่องที่ยากล้านๆๆยากจริงๆค่ะ
กัลยาณมิตรรัชกิจ บุญรอดพานิช (ลุงเปี๊ยก) และ กัลยาณมิตรสุนันทา ยอดวัลลภ (ป้ากุ้ง) พอทราบข่าวหล่อรูปเหมือนพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ด้วยทองคำ ก็ถวายสร้อยคอทองคำรวม 12บาท ต่อมาพอถึงวันครูธรรมกาย ลุงเปี๊ยกเกิดจำได้ว่ายังมีทองในที่ลับอีก 1เส้น ป้ากุ้งก็ไม่น้อยหน้าถอดจากคอมาอีก
ฤดูฝนปีนี้ฝนตกหนักอย่างต่อเนื่อง ทำให้หลายๆพื้นที่ในประเทศไทย เกิดภาวะน้ำท่วมฉับพลัน หลังจากที่กระผมติดตามข่าวน้ำท่วมที่จังหวัดหนองคายมาตลอด ในขณะนี้ปรากฏว่า จังหวัดลพบุรีได้เกิดภาวะน้ำท่วมฉับพลันเช่นกันครับ ในคืนวันที่ 12 กันยายน พ.ศ.2551ที่ผ่านมา น้ำฝนที่สะสมมาตลอดก็ท่วมพื้นที่ราบอย่างฉับพลัน รวมเป็นพื้นที่ถึง 8,000ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ 3อำเภอ คือ อำเภอบ้านหมี่ อำเภอโคกสำโรง และอำเภอเมืองครับ
พระราชาเห็นพระนางแสดงความรักต่อพระกุมารมากถึงเพียงนั้น ก็ยิ่งอิจฉา และโกรธเคืองยิ่งขึ้น จึงตรัสว่า “ท่านอย่าชักช้า จงตัดมือตัดเท้าทั้งสองเสีย” เพชฌฆาตก็สับมือตัดเท้าทั้งสองของพระกุมารด้วยขวานอันคมกริบ ธรรมบาลกุมารแม้จะถูกตัดมือตัดเท้าก็ไม่ร้องไห้ ทรงอดกลั้นต่อทุกขเวทนา ด้วยขันติธรรมและเมตตาธรรม
จากตอนที่แล้ว สนามธรรมยุทธ์ที่เป็นปริมณฑลกว้างขวาง บัดนี้กลับดูคับแคบลงถนัดใจ ทั้งพระราชาแคว้นต่างๆ หมู่อำมาตย์แม่ทัพนายกอง ตลอดจนไพร่พลฝ่ายปัญจาลนคร เบียดเสียดเนืองแน่นกันทั่วบริเวณ สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมองดูต้นทาง ใจจดจ่อรอคอยการมาของมโหสถบัณฑิตอยู่ไม่เว้นวาง ทุกคนต่างก็เพ่งมองไปทางทิศตะวันออก ซึ่งแสงแดดก็ยิ่งสาดส่องกล้าขึ้นตามลำดับ ต่างก็ปะทะแสงแดดเต็มหน้าด้วยกันทั้งสิ้น
ในการเรียน DOU ของกระผม กระผมต้องใช้ความเพียรมากกว่าคนอื่นๆ เพราะจอตาของกระผมเสีย ไม่มีทางรักษา ทำให้กระผมไม่สามารถมองเห็นตัวหนังสือได้ชัด กระผมจึงต้องใส่แว่นตาที่หนาเตอะ เวลาจะอ่านหนังสือหรือทำข้อสอบ กระผมจะต้องใช้แว่นขยายส่องดูตัวหนังสือไปทีละตัว
หลวงพ่อธัมมชโยเป็นผู้ที่เป็นนักบุญอย่างสูงสุด ที่ท่านได้ถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์ 266วัดภาคใต้เสมอมาอย่างต่อเนื่อง และรู้สึกปีติยินดีอย่างแรงกล้าทีเดียว ที่ได้ทราบว่า พระภิกษุทั่วประเทศได้ร่วมกันบิณฑบาตอาหารแห้งมาให้ ปีติที่กุลบุตรผู้นับถือศาสนาพุทธทุกท่านได้มีศรัทธา ให้อาหารเพื่อการฉัน ทุกสิ่งทุกอย่าง ตลอดจนจตุปัจจัย ช่วยกันทำนุบำรุงคณะพระภิกษุสงฆ์และศาสนาของเราให้ดำรงคงอยู่สืบไป
บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด บทความธรรมะ สมาธิ ศีลธรรม พระพุทธศาสนา ล่าสุด 
