เมื่อถึงเวลาประกาศผล รางวัลโรงเรียนแกนนำฟื้นฟูศีลธรรมโลกดีเด่น ระดับประเทศ 6โรงเรียน และระดับภาค 40โรงเรียน การประกาศผลเพื่อรับโล่วัชรเกียรติคุณ และประกาศนียบัตรเชิดชูเกียรติ เป็นไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ เสียงปรบมือของเยาวชนกว่า 200,000คน ดังขึ้นกึกก้อง พร้อมกับเสียงอนุโมทนาสาธุการของทั้งมนุษย์และเทวาทั้งหลาย
งานวันนี้ นอกจากจะเป็นการรักษาประเพณี วัฒนธรรมอันดีงามของชาวพุทธแล้ว ยังเป็นการช่วยสืบสานพระพุทธศาสนาให้ตั้งมั่นถาวรอีกด้วย อาตมาเชื่อแน่ว่า ศาสนธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะยังคงอยู่อีกยาวนาน เพราะตราบใดที่ยังมีผู้ปฏิบัติอยู่ ตราบนั้นศาสนาก็จะยังคงอยู่ เพราะฉะนั้น เราต้องร่วมด้วยช่วยกัน ทั้งญาติโยมแล้วก็คณะสงฆ์
พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ กระผมชอบเป็นพระ เพราะพระเป็นเพศภาวะที่ดีที่สุดในชีวิตในสังสารวัฏ เป็นเพศภาวะที่สง่างาม เหมือนกับอัศวินนักรบที่มีพลังวิเศษอยู่ในตัว ที่คอยสู้รบกับกิเลสในตัวอย่างอาจหาญ พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ การสู้กับกิเลสในตัวของกระผมได้เกิดขึ้นแล้วครับ ซึ่งกระผมก็สู้โดยใช้วิธีที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอก ก็คือ “จะมีอะไรง่ายไปกว่า การไม่คิดอะไรเลย แล้วได้ในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต”
จากวันนั้นถึงวันนี้ วันเวลาผ่านไปแล้วกว่า 26ปี วันวิสาขบูชา ปี พ.ศ.2551 ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของการเผยแผ่ธรรมะไปสู่ใจเยาวชน โดยการนำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ กำลังถูกจารึกขึ้น จาก 26ปีของโครงการสอบตอบปัญหาธรรมะ “ทางก้าวหน้า” ที่มีผู้เข้าร่วมโครงการจำนวนกว่า 5ล้านคน พัฒนาไปสู่การศึกษาธรรมะ ลงสู่ภาคปฏิบัติให้เป็นนิสัยในชีวิตประจำวัน ด้วยโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก
แต่พอลูกเริ่มจ้องก็จะหายไป ถ้ามองหาจะหาไม่เจอค่ะ แต่ถ้าปล่อยไปทำเหมือนไม่สนใจ ก็จะเห็นดวงแก้วอยู่ที่ศูนย์กลางกายเหมือนเดิมค่ะ จากที่ลูกเคยสงสัยว่า ศูนย์กลางกายอยู่ที่ไหน ดวงแก้วใสเป็นอย่างไร และที่ว่ามองเห็นดวงแก้วกลางท้อง เห็นได้อย่างไร ตอนนี้ลูกหายสงสัยแล้วค่ะ
โครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลกนี้จะนำพาให้เด็กและเยาวชนของเราไปสู่ความเป็นเด็กดี เป็นคนดี เป็นพลเมืองดีของประเทศชาติในอนาคตต่อไป อย่างแน่นอน และเป็นการตอบสนองกลยุทธ์ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยเป็นกลยุทธ์คุณธรรม นำความรู้
ตลอดเวลาแห่งการรับบุญ จึงต้องหมั่นรักษาใจของเรายิ่งกว่าไข่ในหิน ห้ามหงุดหงิด ทำงานให้สนุกเบิกบาน ดังคำของพระมุงจากัลที่ว่า Don’t worry, No problem, I can do it, Go now (ไม่ต้องกังวล, ไม่มีปัญหา, ผมจัดการได้, ไปกันเดี๋ยวนี้เลย) ซึ่งเป็นประโยคยอดฮิตของทีมงาน ที่เรายึดถือปฏิบัติกันมาโดยตลอด
My daughter loves merit and is afraid of sin. She wakes up in the morning to do the morning chanting. Then she sleeps almost until noon. In the evening, she does the evening chanting and then watches TV until late at night. She has no sense of responsibility and relies on her parents to take care of her although she is a full grown adult. Will she gain merit from behaving this way? How should we guide her so that she realizes what she is doing?
What are the consequences for people who like to rejoice in merits and people who like to rejoice in sins?
The people who have a hard life tend to think why the previous merit does not help them. How could I explain to them?
I would like to ask a question, if we have to visit or take care of our relative who is seriously ill, how do we do to look after them or to motivate them to think positively?