แม้ถนนจะลำบาก แต่ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ท่านเคยเดินทางมายังถนนแห่งนี้แล้ว 2ครั้งครับ ในครั้งแรกปลาย ปีพุทธศักราช 2544 และท่านได้เดินทางมาเปิดถนนพุทธวิถี ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ.2545 พร้อมจัดพิธีแสดงตนเป็นพุทธมามกะ ที่อาศรมธรรมจาริก ต่อปล้าคี และวางศิลาฤกษ์ พระเจดีย์ไมตรีมิตรภาพ ในวันนั้นเลยครับ
ต้นไม้แม้ไม่มีจิตยังกลับกลายได้ ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ที่มีจิตใจ น้ำหยดลงหินทุกวัน หินยังกร่อนได้ เสาศิลา เมื่อมีคนมาโยก เสาศิลายังสั่นคลอนได้ คนหรือสิ่งของใกล้ตัวก็เช่นเดียวกัน มีผลต่อเรามาก เราจึงควรคบหานักปราชญ์บัณฑิต หมั่นหาโอกาสไปสนทนากับสัตบุรุษ และสัตบุรุษที่แท้จริงที่มีอยู่ในตัวเรา คือ พระธรรมกาย
รรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์หรือสิ่งของ เมื่อเกิดขึ้นก็ตั้งอยู่ได้ชั่วขณะ ในที่สุดทุกอย่างต้องแตกสลายไปตามกาลเวลา มนุษย์เราเกิดมาพร้อมกับความแก่ ความเจ็บและความตาย เหมือนดอกเห็ดที่โผล่ขึ้นมาจากดิน ย่อมนำดินติดขึ้นมาด้วย ชีวิตเราถูกความชราและมรณะครอบงำตลอดเวลา โดยที่เราไม่ทันได้เฉลียวใจว่า นั่นคือศัตรูที่รุกรานอย่างเงียบๆ
การได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น เป็นของยากเหลือเกิน จะต้องมีกำลังบุญมากพอ ถ้ากำลังบุญน้อยๆ มาเกิดเป็นมนุษย์ไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่า สิ่งที่ได้มาด้วยความยากลำบากนี้ เรามักใช้กันอย่างไม่ทะนุถนอม ใช้กันอย่างถล่มทลาย โดยไม่รู้คุณค่าของกายมนุษย์ ว่าสำคัญแค่ไหน
ชีวิตของมนุษย์ในสมัยก่อนนั้นยาวนานมาก แม้กระนั้นผู้มีบุญก็ไม่ประมาทในชีวิต เพราะมองเห็นทุกข์ เห็นโทษของการเกิด แก่ เจ็บ ตาย แต่ปัจจุบันอายุของมนุษย์โดยเฉลี่ยเพียง ๗๕ ปีเท่านั้น ชีวิตจึงเป็นของน้อย เราไม่ควรประมาท เพราะความตายอาจพรากชีวิตเราได้ทุกขณะ เพียงแค่หายใจเข้าไม่หายใจออก หรือหายใจออกไม่หายใจเข้าก็ตายแล้ว
ในวันงาน ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดเลย นายมานิต มกรพงศ์ มาเป็นประธานเปิดงาน ท่านผู้ว่าชื่นชมโครงการนี้มาก ท่านบอกกับคุณหมอว่า อยากให้จัดสอบบ่อยๆมากกว่าปีละครั้ง และให้ชวนคนมามากๆยิ่งกว่าปีนี้ เพราะยิ่งคนมาสอบกันเยอะๆ สิ่งที่ได้จากการอ่านเพื่อไปทำข้อสอบ จะเข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันโดยอัตโนมัติ ก็จะช่วยให้คนมีความเข้าใจชีวิตดีขึ้น ท่านยินดีสนับสนุนโครงการนี้เต็มที่”
ดังนั้น เมื่ออ่านหนังสือครอบครัวอบอุ่นแล้ว สามารถที่จะตรวจพบพฤติกรรมที่บกพร่องของตนได้เลยทันที เช่น เห็นแก่ตัว คิดฟุ้งซ่านเกินไป อารมณ์ร้อน ความอดทนต่ำ เป็นต้น เมื่อข้าพเจ้าได้เตือนสติตัวเองไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดเหล่านี้อีก ก็พบว่า ตนเองมีรอยยิ้มมากขึ้น อารมณ์ร้อนลดลง ทำให้คนใกล้ตัวถึงกับชมไม่ขาดปาก
เมื่อพระปลัดสุธรรม สุธมฺโม ได้ส่งพระมหานิราศ สุทฺธิภาโส และอุบาสก จากวัดพระธรรมกายนครซิดนีย์ ภาคพื้นโอเชียเนีย เดินทางมาถึงโซโลมอน ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ.2551 เวลา 23.59 นาฬิกา เพื่อจัดสอบ World-PEC ครั้งที่ 2 ของโลก ถือเป็นประวัติศาสตร์ครั้งยิ่งใหญ่ เพราะเป็นครั้งแรกที่พระภิกษุได้เดินทางเข้ามาในดินแดนแห่งนี้
ท้าวเธอทรงผินพระพักตร์ไปทางเหล่าราชบุรุษ ตรัสพลางแย้มพระสรวลว่า “เออ....พวกเจ้าจงดูนี่สิ แม้แต่สัตว์เดรัจฉานมันก็ยังรู้จักทำความเคารพ ช่างน่าเอ็นดูเสียจริง แล้วพวกเจ้าล่ะ จะสู้มันได้รึ” พวกราชบุรุษได้ฟังเช่นนั้น ก็หันมามองหน้ากันเลิกลั่ก
แม้ว่าท้าวเธอจะทรงฉงนพระทัยสักเพียงใด แต่ครั้นได้ทรงนึกถึงข้อพิสูจน์ที่มโหสถบัณฑิตค่อยๆเปิดเผยให้ปรากฏเป็นที่ ประจักษ์ก่อนหน้านี้ จึงไม่ทรงคัดค้านสิ่งใดอีก ในที่สุด จึงได้มีรับสั่งกับราชบุรุษผู้หนึ่งว่า “เจ้าจงขึ้นไปดูให้รู้แน่ ว่าบนต้นตาลนั้นมีแก้วมณีอยู่จริงหรือไม่ หากว่าพบแก้วมณีแล้ว ก็จงนำมาให้เราเถิด”
นักรบแห่งกองทัพธรรม...ตั้งแต่เด็ก ฮีโร่ในดวงใจของท่าน คือ พระธุดงค์ ขณะที่ท่านเรียนอยู่มัธยมต้น ท่านเคยมีความคิดที่จะหนีออกจากบ้านเพื่อไปบวช เมื่อท่านได้มาพบกับหมู่คณะ ก็ได้สร้างบารมีเรื่อยมา ท่านมีความสามารถทางภาษา จึงรับบุญแปลรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เป็นภาษาต่างประเทศ...และในที่ในที่สุด ท่านก็ได้บวช และมีมโนปณิธานที่จะอยู่ในเพศสมณะนี้ ไปจนตลอดชีวิต
และจากที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อร่วมบุญมา 10คันรถสิบล้อนั้น กระผมกราบขอบพระคุณ พระเดชพระคุณหลวงพ่อเป็นอย่างยิ่งครับ และคิดว่าถนนเส้นนี้จะสำเร็จแน่นอน เพราะลำพังกระผมหาเองคงไม่รู้ว่ากี่ปี จึงจะทำให้ถนนเส้นนี้สำเร็จได้