ทางมาแห่งบุญ หรือวิธีการเพื่อให้ได้บุญมาขจัดอุปสรรคของชีวิต เรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ คือ สิ่งที่เป็นที่ตั้งแห่งการทำบุญหรือเรื่องที่จัดเป็นการทำบุญ เป็นหนทางในการทำความดีหรือเป็นทางมาแห่งบุญ มี ๓ ประการ คือ
ถ้าเราอยากฝึกสมาธิจนถึงขั้นระลึกชาติได้ในภพชาติต่อไป เราควรสั่งสมบุญบารมีอย่างไรตั้งแต่ในวันนี้
พระบรมศาสดาซึ่งประทับอยู่ในพระคันธกุฎี ได้เห็นความตั้งใจจริงของนาง จึงแผ่พระรัศมีออกไป เหมือนประทับนั่งอยู่ต่อหน้า แล้วตรัสพระธรรมเทศนาว่า "ผู้ใดไม่เห็นธรรมอันยอดเยี่ยม พึงเป็นอยู่ 100ปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้เห็นธรรมอันยอดเยี่ยม ประเสริฐกว่าความเป็นอยู่ของผู้นั้น"
เรื่องมีอยู่ว่า พญาปฐวินทรนาคราช ผู้ได้เสวยสุขอยู่ในนาคพิภพ สมบูรณ์ด้วยสมบัติอันโอฬารล้วนด้วยรัตนชาติ พรั่งพร้อมด้วยเบญจกามคุณทั้งห้า ครั้นได้เสวยสุขสมบัติอันซ้ำซากจำเจอย่างนั้นนานวันเข้า เกิดความเบื่อหน่ายในนาคพิภพ อันเป็นปกติของหมู่สัตว์ที่ต้องเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ จึงดำริอยู่ในใจว่า"แม้เราจะสมบูรณ์พรั่งพร้อมด้วยรัตนสมบัติมากมาย แต่ก็ไม่ได้ประเสริฐเท่าใด เพราะยังไม่พ้นจากกำเนิดของสัตว์ที่ต้องเลื้อยคลานไปได้"
วัดพระธรรมกายออเรกอน ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดกิจกรรมงานบุญวันอาทิตย์ เพื่อรวมใจพุทธศาสนิกชนมาสั่งสมบุญบารมี พร้อมทั้งได้ร่วมพิธีถวายกองบุญคิลานเภสัช เพื่อสนับสนุนการดูแลสุขภาพของคณะสงฆ์ผู้ปฏิบัติศาสนกิจในต่างแดน
วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี จัดพิธีร่วมบุญเพื่อสนับสนุนโครงการบรรพชาสามเณร 5,000 รูป โดยมีพุทธศาสนิกชนจำนวนมากพร้อมใจกันมาร่วมสั่งสมบุญบารมี สนับสนุนการสร้างศาสนทายาท
วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดโครงการปฏิบัติธรรมพิเศษ 3 วัน เพื่อเปิดพื้นที่ให้ทั้งชาวไทยและชาวท้องถิ่นได้ปลีกตัวจากภารกิจทางโลก มาฝึกใจให้หยุดนิ่งและสั่งสมบุญบารมี ท่ามกลางบรรยากาศที่สงบและร่มรื่น
พิธีฉลองชัยชิตังเม สวด "ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร" เนื่องในวันธรรมชัย 27 สิงหาคม 2567 ที่วัดพระธรรมกาย จ.ปทุมธานี เพื่อสร้างบุญบารมีและส่งเสริมพระพุทธศาสนา
ขอเชิญร่วมสนับสนุนการจัดพิมพ์หนังสือในวาระครบ 4 รอบ 48 ปี วัดพระธรรมกาย เพื่อไว้เป็นเครื่องระลึกนึกถึงบุญที่พวกเราทุกคนได้มา สร้างบุญบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์ และบันทึกบุญเพื่อเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตให้กับตนเอง และเป็นต้นบุญต้นแบบให้กับลูกหลานที่จะมาสืบทอดมโนปณิธานของมหาปูชนียาจารย์ต่อไปในอนาคต
การที่พุทธสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใดพระองค์หนึ่งจะได้อภิญญาใหญ่ ต้องมีบุญบารมีที่สั่งสมมาอย่างเต็มเปี่ยม เพราะในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง จะมีผู้ที่สำเร็จอภิญญาใหญ่ได้เพียง 4 ท่านเท่านั้น และพระสาวกที่เหลือแม้จะได้อภิญญา แต่ก็ไม่เรียกว่าได้อภิญญาใหญ่ เพราะสามารถระลึกชาติย้อนไปได้เพียงแสนกัปเท่านั้น แต่ท่านผู้บรรลุอภิญญาใหญ่ จะสามารถระลึกชาติได้ถึงหนึ่งอสงไขยกับอีกแสนกัป
