กัลยาณมิตรสุชาติ กล่าวว่า “ชาติ นี้เกิดมาจน แต่บุญนี้เป็นบุญใหญ่ ถ้าไม่เปิดใจรับ ใจเราก็ไม่ใหญ่ เพื่อให้บุญเป็นใหญ่ในใจ จึงรับมาเลย 100 องค์ แม้ปัจจัยไม่พอแต่กำลังใจเหลือเฟือ เมื่อผักยังสามารถปลูกให้ขึ้นกลางทะเลทรายได้ บอกบุญองค์พระ แค่ 100 องค์ ทำไมเราจะทำไม่ได้ ตั้งใจจะบอกบุญไปเรื่อยๆ เมื่อวานนี้ได้รับเงินเดือนของเดือนมีนาคมก็เอาไป ถวายทำบุญสร้างองค์พระหมดเลย ได้ฟังคุณอนันต์ คุณ ดร.กฤษดา พูดแล้วก็เกิดแรงบันดาลใจว่า บุญเรายังน้อยเราถึงรักษาสมบัติไว้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราต้องมีบุญ”
ลูกดีใจมาก ตัดสินใจนำเงินกว่าครึ่งหนึ่งของทั้งหมด ถวายเพิ่มในวันอาทิตย์ต้นเดือนทั้งที่เงินก้อนนี้เป็นต้นทุนในการผลิตสินค้าด้วย แต่ลูกไม่รู้สึกกลัวว่าจะหมุนเงินไม่ทัน กลับปลื้มปีติใจที่ได้ทำบุญนี้ หลังจากนั้น ลูกค้าทั้งเก่าและใหม่ต่างก็สั่งสินค้าเข้ามาไม่หยุด จนลูกมั่นใจแล้วว่า อานุภาพบุญมีจริงๆ “เพราะฉะนั้นเรื่องบุญ จะแผ่วได้ยังไงคะ”
คนเราเกิดมาคนเดียว ตายคนเดียว (Born alone die alone) สิ่งที่ผมอยากให้ทุกคนได้สัมผัสคือความสุขที่แท้จริงและสันติสุขภายใน ถ้าได้สัมผัสสิ่งนี้ ชีวิตที่เกิดมาก็ไม่เสียเปล่า หน้าที่ของผมตอนนี้คือ พัฒนาตัวเองให้เป็นที่พึ่งของตัวเอง ให้เข้าถึงความบริสุทธิ์และสันติสุขภายใน ผมอยากบอกทุกคนว่า The Middle Way คือสิ่งที่คุณต้องลองมาพิสูจน์ ไม่จำเป็นต้องเชื่อในสิ่งที่ผมพูด แต่ให้ลองพิสูจน์ด้วยตัวเอง
เรื่องราวขององคุลีมาลที่เคยฆ่าคนเพียงเพื่อเอานิ้วมือ มาร้อยเป็นพวงมาลััยคล้องคอ จะให้ได้ครบ 1000 นิ้ว เพราะอยากจะเรียนวิชาอันสูงสุด คือ วิชาการเป็นเจ้าโลก อาจารย์จึงให้ไปฆ่ามนุษย์มาให้ครบ 1000 คน จึงจะสอนให้ แต่เมื่อได้พบพระบรมศาสดาเหตุการณ์จะเป็นอย่างไร และบาปกรรมที่เคยได้ทำไว้จะตามส่งผลหรือไม่
นักรบแห่งกองทัพธรรม...ท่านเกิดในครอบครัวของชาวจีน นับตั้งแต่ได้เข้ามาบวชธรรมทายาท ครั้งแรก ก็ได้ตั้งเป้าหมายของชีวิตว่า จะต้องบวชตลอดชีวิต แต่ขณะนั้นท่านยังเรียนอยู่แค่ชั้น ม.1 จึงต้องลาสิกขาออกไปก่อน และตั้งใจว่าจะมาบวชทุกปีในช่วงปิดเทอม...ในตอนแรก โยมพ่อของท่านยังไม่ยินยอม แต่ท่านก็ไม่เลิกล้มความตั้งใจ แม้ว่าขณะนั้นจะมีอายุเพียง 14ปี และเป็นคนเดียวท่ามกลางครอบครัวและหมู่ญาติที่ต่อต้านวัดอย่างรุนแรง...แต่ในที่สุด ความปรารถนาของท่านก็เป็นผลสำเร็จ
ผมมองเห็นแสงสว่างกลมๆ เหลืองๆ ลอยวาบไป แวบมา เป็นองค์พระบ้าง พยายามประคองให้เห็นอยู่นานๆ ก็หายไปกลับมาใหม่ เมื่อมีเสียงดังรอบข้าง ก็จะหายไป แต่ช่วงหลังๆ ยิ่งได้รับการแนะนำจากพระอาจารย์ต่างๆ ก็ยิ่งเข้าใจหลักการ และวิธีการปฏิบัติมากขึ้น ก็ยิ่งสบายใจมากขึ้น
เขาเคยผ่านสมรภูมิแห่งการต่อ สู้มาอย่างโชกโชน และเคยฆ่าคนตายอย่างหฤโหดมาแล้วด้วยตัวเลขที่เขาบอกว่าไม่มากนัก แต่ก็จำไม่ได้ว่ากี่ศพกันแน่ การตายจึงดูเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา เมื่อฆ่าคนได้เขาก็รู้สึกภาคภูมิใจมากว่า “ข้านี่แหละเก่ง”
สามี-ภรรยาคู่หนึ่ง ต่างก็รักในการสร้างบารมี นับตั้งแต่ได้พบกับหมู่คณะ ก็ได้ร่วมทำบุญกับหมู่คณะมาโดยตลอด แต่ก่อนสามีชอบดื่มน้ำเมา ถึงขั้นเป็นโรคแอลกอฮอล์ริซึ่ม เมื่อได้ภรรยาเป็นกัลยาณมิตรให้ เขาก็สามารถเลิกได้สำเร็จ...เมื่อวิบากกรรมตามมาทัน ทำให้ทั้งคู่ต้องประสบอุบัติเหตุ ภรรยาเสียชีวิต สามีบาดเจ็บสาหัส ต้องนอนอยู่แต่บนเตียง...สิ่งที่ผู้เป็นสามีเป็นห่วงอยู่ในตอนนี้ก็คือ ลูกๆของเขา ไม่เข้าใจในการสร้างบุญ สร้างบารมี...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของสามีภรรยาคู่นี้ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา...แล้วท่านจะเข้าใจได้มากขึ้นว่า บุญนั้นสำคัญอย่างไร...
