นี่คือผลงานของพระภิกษุของไทย ที่นำพุทธศาสนาไปไกลถึงอัลบาเนีย..
ในสมัยพุทธกาลยังไม่มีพระไตรปิฎก พระพุทธเจ้าทรงสอนธรรมะทีละเรื่องและทยอยบัญญัติพระวินัยทีละสิกขาบทเมื่อมีเหตุเกิดขึ้น ในยุคนั้นไม่มีวิทยุ ไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีอินเตอร์เน็ต ไม่มีการพิมพ์หนังสือ แล้วคณะสงฆ์ซึ่งกระจายตัวอยู่ตามท้องถิ่นต่างๆ อย่างกว้างขวางทั่วอินเดีย จะรู้ได้อย่างไรว่าขณะนี้พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติพระวินัยขึ้นใหม่อีกกี่สิกขาบทแล้ว และถ้าไม่รู้ ถือพระวินัยไม่เท่ากันสวดปาฏิโมกข์ก็มีสิกขาบทไม่เท่ากัน คณะสงฆ์ก็ย่อมขาดเอกภาพ
การละเล่น การละเล่นพื้นบ้านของไทย มีทั้งของเด็กซึ่งเป็นการละเล่นง่ายๆ ภายในบ้านการละเล่นสนุกนอกบ้าน โดยจะนำอุปกรณ์การเล่นสนุกนอกบ้าน โดยจะนำอุปกรณ์การเล่นมาจากวัสดุธรรมชาติ
ศิลปะการแสดง โขน เป็นศิลปะการแสดงอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวไทยที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน เป็นศิลปะการเต้นเป็นเรื่อง ผู้แสดงตามสวมหัวโขน ยกเว้นตัวพระ ตัวนางและเทวดา
ขอรับบริจาค สิ่งของใหม่และเก่าในสภาพดี เช่น เสื้อผ้า รองเท้า ของเล่นเด็ก หนังสือ เครื่องใช้ไฟฟ้า วัสดุสำนักงาน ภาชนะเครื่องครัว โต๊ะ เก้าอี้ ฯลฯ
วัดเป็นที่รวมสรรพวิชา การเรียนการสอนในสมัยก่อนเป็นการฝึก การอ่านออก เขียนได้ จับประเด็นได้ เรียนรู้พื้นฐานคณิตศาสตร์ บวก ลบ คูณ หาร การคัดลายมือ ศิลปะเฉพาะด้านเช่นช่างฝีมือ ช่างแกะสลัก
ทอดผ้าป่า ณ ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ ทุกวันเสาร์ของเดือน
บรรยากาศการเข้าอบรมพระธรรมทายาท ในโครงการบวชเข้าพรรษาหนึ่งแสนรูปทั่วไทย
ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี เป็นประธานในพิธีเปิด “โครงการเด็กไทยสายตาดี เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 74 พรรษา
