เธอเกิดมาในครอบครัวที่ทุกๆคนประสบความสำเร็จในชีวิต...คุณพ่อเป็นคนฉลาด เรียนเก่ง คุณแม่มีไอคิวสูง พี่สาวของเธอสอบได้ที่1 เป็นปกติ แต่เธอไม่ได้เป็นเช่นนั้น เธอเป็นเหมือนผู้แพ้ที่อยู่ท่ามกลางผู้ชนะ แม้แต่ชีวิตคู่ของเธอก็ไม่ประสบความสำเร็จเช่นกัน เธอทุกข์ใจมาก มีเพียงคุณยายของเธอเท่านั้นที่คอยเป็นกำลังใจให้ เมื่อคุณยายของเธอเสียชีวิต เธอก็ตั้งใจว่าจะทำให้บุญให้คุณยายจนครบ 1ปี หลังจากนั้นเธอจะฆ่าตัวตาย...แต่บุญบันดาลให้เธอมาเจอกับหมู่คณะเสียก่อน
ผมก็รู้สึกว่า ผมมี 2 ขาแล้วครับ ที่กล่าวอย่างนี้ไม่ใช่ผมพิการนะครับ แต่ผมอยากจะเปรียบเทียบว่า ที่ผ่านมาผมในฐานะที่เป็นพุทธมหายานเหมือนคนที่เดินด้วยขาข้างเดียวมาโดยตลอด ผมอยากให้มีพุทธเถรวาทอยู่ในมองโกเลียมานานแล้ว เมื่อพระอาจารย์และคณะได้นำ DMC มาติดที่นี่ เหมือนผมมีขาครบ 2 ข้างแล้ว ทีนี้จะวิ่งไปไหน เดินไปไหน ก็สามารถวิ่งไปได้เร็วๆ
ภรรยาของผมกลับไปเยี่ยมบ้านที่เวียดนาม ทิ้งให้ผมหงอยเหงา เฝ้าบ้านอยู่คนเดียว มี TV เป็นเพื่อน เพราะที่บ้านติดดาวเทียมซึ่งดูได้ถึง 800 ช่อง ผมก็กดจูนหาคลื่นแก้เหงาไปเรื่อยๆ คิดประชดตัวเองแบบขำๆว่า ตราบใดที่ยังไม่เจอกับความสุขที่แท้จริงของชีวิตก็ต้องจูนหากันต่อไป
ลีออง บอร์น จากประเทศอังกฤษ ผู้สูญเสียพ่อตั้งแต่อายุ 8 ขวบ หลังจากนั้น เขาก็ได้แต่ถามตัวเองมาตลอดว่า คนเราเกิดมาทำไม และก็ได้แสวงหาคำตอบจากศาสนาที่เขานับถือ เขาไม่มีความสุขในชีัวิตเลย แต่แล้ว อยู่ดีๆ เขาก็พูดว่า "ผมมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบเกิน 100 % แล้ว" อะไรกันที่ทำให้กล้าพูดได้ขนาดนั้น...
ช่วงนั้นผมเห็นรถสิบล้อทีไรผมอดที่จะเป็นห่วงพ่อไม่ได้...ไม่อยากให้ท่านขับรถเร็ว...
นักรบแห่งกองทัพธรรม...ตอนท่านเป็นทหารเกณฑ์ ท่านได้อ่านหนังสือธรรมทายาท อ่านอยู่หลายเที่ยว เกิดความศรัทธาอยากบวช จึงได้บวชเป็นพระภิกษุมาจนถึงปัจจุบัน...ท่านเคยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์สองครั้ง แต่ก็รอดปลอดภัยมาได้ทุกครั้ง...และอุทาหรณ์สำหรับผู้ชอบดื่มสุรา ชีวิตหลังความตายจะเป็นอย่างไร...คำถาม การฉีดมอร์ฟีนเพื่อระงับความเจ็บปวด จะทำให้มีวิบากกรรมหรือไม่อย่างไร เนื่องจากเป็นสารเสพติด
และหากแม่จะแสดงความเห็นอะไรขึ้นมาบ้าง ลูกทั้งสองคือคนโตและคนเล็กก็จะแผดเสียง ตะวาดอย่างก้าวร้าวว่า “หุบปาก ใครใช้ให้ออกความเห็น ไม่รู้เรื่องแล้วอย่าพูด…” คือแม่จะพูดอะไรเป็นผิดหมด และจะถูกดูถูกหาว่าโง่
เขาก็ร้องอยากจะไปแต่บ้านลุงพอเจอหน้าลุงและป้าเขาก็เรียกลุงป้าว่าพ่อแม่ แต่ก็ไม่มีใครเชื่อว่าเขาเป็นลูกชายของลุงป้าที่กลับชาติมาเกิด เขาจึงพาไปดูต้นไม้ที่เขาปลูกไว้คือต้นมะขามและพาไปดูเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ เขา ไปจับเสื้อลายสก๊อตที่เขาเคยใส่ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับตะลึง เพราะเขาพูดถูกหมดทุกอย่าง
