ภาพประวัติศาสตร์ในนครั้งนี้ จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย1-2 เพราะงานนี้ขอบอกว่า ตำรวจเป็นเจ้าภาพ เรียกได้ว่าปิดสถานีมาจัดงานตักบาตรกันเลย ลุยงานทุกอย่างด้วยตัวเอง ทั้งประสานงาน เตรียมงาน เก็บงานและจราจร เรียกว่าไม่มีตกบุญเลยแม้แต่เพียงบุญเดียว
จากผลการสำรวจกฐินตกค้าง ก็ได้พบว่าทั่วทั้งจังหวัดสุพรรณบุรีนั้น มีเพียงอำเภอด่านช้างอำเภอเดียวเท่านั้น ที่ยังมีกฐินตกค้างอยู่ เพราะอำเภอนี้นับว่าอยู่ห่างไกล และอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างจังหวัด พื้นที่ส่วนใหญ่จึงอยู่ติดภูเขา ญาติโยมเข้าไปไม่ค่อยถึง จึงทำให้วัดในเขตอำเภอนี้มีกฐินตกค้างอยู่ถึง 10วัด
พระเดชพระคุณพระธรรมปิฎก เจ้าคณะจังหวัดสระบุรี ประธานฝ่ายสงฆ์ ท่านเซอร์ไพรส์คนทั้งงานด้วยการประกาศว่า คณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี มีมติเห็นชอบขอร่วมบุญถวายปัจจัยคณะสงฆ์ 266วัด 4จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเงิน 2,552,000บาท เสียงสาธุการดังกระหึ่มพร้อมกับน้ำตาเย็นของผู้ที่มาร่วมงาน ต่างก็ปีติใจที่เห็นพุทธบุตรเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว
ทุกวันนี้ ลูกรู้สึกว่าใจมัน เบาๆ ใสๆ นุ่มๆ ไม่อยากโกรธใคร บางวันตื่นนอนพร้อมกับองค์พระที่ขยายใหญ่ทันทีที่รู้สึกตัว เวลานอนก็หลับในอู่ทะเลบุญ มีความสุขมาก ไม่เคยคิดเลยว่า คนอย่างเราก็ทำได้ เหมือนได้ชีวิตใหม่ที่เพิ่งเริ่มต้นเมื่ออายุ 61ปี
พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ กระผมชอบเป็นพระ เพราะพระเป็นเพศภาวะที่ดีที่สุดในชีวิตในสังสารวัฏ เป็นเพศภาวะที่สง่างาม เหมือนกับอัศวินนักรบที่มีพลังวิเศษอยู่ในตัว ที่คอยสู้รบกับกิเลสในตัวอย่างอาจหาญ พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ การสู้กับกิเลสในตัวของกระผมได้เกิดขึ้นแล้วครับ ซึ่งกระผมก็สู้โดยใช้วิธีที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอก ก็คือ “จะมีอะไรง่ายไปกว่า การไม่คิดอะไรเลย แล้วได้ในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต”
จากนั้น ก็เห็นองค์พระอยู่ในดวงแก้ว ผุดขึ้นมาแล้วขยายใหญ่ จนใหญ่กว่าตัวลูกเณร สว่างมากๆ เหมือนมีพระอาทิตย์ 100ดวง องค์พระท่านหันหน้าทางเดียวกับลูกเณร ลูกเณรสังเกตเห็นเกศดอกบัวตูม เห็นจีวรขององค์พระ ท่านลืมตาและยิ้มให้ลูกเณรด้วย รู้สึกว่าใจสงบนิ่งมาก มีความสุขมาก
สำหรับการมาบวช เพื่อบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงพ่อในครั้งนี้ กระผมตั้งใจมากว่า จะต้องบวชให้เป็นพระทั้งภายนอกและภายใน เป็นพระแท้ให้ได้ ดังนั้น ตั้งแต่เข้าโครงการมา กระผมก็ตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเองตามที่พระอาจารย์ และพระพี่เลี้ยงแนะนำทุกอย่างเลยครับ ซึ่งมีผลทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของกระผมก้าวหน้าขึ้นตามลำดับครับ
จากนั้น กระผมได้ขึ้นปฏิบัติธรรมที่สวนเพชรแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ คราวนี้กระผมใช้เทคนิคที่จำมาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอนว่า “นึกได้ก็เห็นได้ การนึกถึงองค์พระให้นึกเหมือนเรานึกหน้าคุณพ่อ-คุณแม่” กระผมทำตามนี้ทุกวันทั้งวัน
นับจากกลับจากพนาวัฒน์ในครั้งนั้น ความสำเร็จและอุปสรรค ก็เข้าแถวมาทดสอบกำลังใจ ชักชวนให้หลงในโลกธรรมแปด แต่ขอโทษ...ทำอะไรลูกไม่ได้ เพราะลูกมีครูดีใน DMC ส่งคำสอนตรงถึงบ้านได้ตลอด 24ชั่วโมง เวลาเจออุปสรรค ไม่ว่างานจะยากเพียงใด ลูกจะนั่งสมาธิก่อนลุย สิ่งที่ตามมา คือ บารมีที่เพิ่มขึ้น แม้จะเหนื่อยมาก แต่พอลูกนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ก็จะมีแฮงใจ๋
