เรากล้ายืนยันให้ทุกคนได้ทราบว่า เป็นเพราะอานุภาพความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน บวกกับการประกอบเหตุที่เหมาะสม จึงได้สมปรารถนาอย่างอัศจรรย์
จดหมายจากอุบาสิกาแก้วสืบเนื่อง ดีใจ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..นานมา กว่า 16 ปี..เป็นช่วงที่ลูกต้องเข้ารับการเจาะน้ำไขสันหลังที่ รพ.ศิริราช พร้อมกับเด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่ง ชื่อ พัชราภรณ์ พูนพุ่ม หรือ อ๊อฟ ....ซึ่งมีอาการรุนแรงเข้าขั้นโคม่า จะไม่ให้เรียกว่าโคม่าได้อย่างไรล่ะคะ ก็อ๊อฟเล่นนอนสลบหมดสติไม่กระดุกกระดิกเลยมาเกือบ 4 เดือนแล้ว
สามีของลูกจึงมากราบขอบารมีคุณยายอาจารย์ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ ซึ่งเขาก็ได้เล่าอาการทุกอย่างให้คุณยายฟัง และท่านก็นั่งเข้าที่ให้ทันที แล้วก็พูดว่า “มีอยู่ชาติหนึ่งลูกเกิดเป็นผู้ชาย ชอบไปทำลายรังสัตว์ ตีรังสัตว์ ด้วยกรรมนี้ ส่งผลให้ชาตินี้กลายมาเป็นรังสัตว์ ต้องผ่าตัดอย่างทรมานเช่นนี้” ตอนนั้นท่านก็รับปากจะช่วยให้
ฝ่ายอาจารย์ทั้ง ๔ คืออาจารย์เสนกะ อาจารย์ปุกกุสะ อาจารย์กามินทะ และอาจารย์เทวินทะ เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องกึกก้องโกหาหล ทั้งยังเห็นแสงเพลิงสว่างกลบไปทั้งเมือง โดยที่ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุว่าเกิดอะไรขึ้น ก็พากันแปลกใจ จึงรีบตรงเข้าไปเฝ้าพระเจ้าวิเทหราช กราบทูลแด่ท้าวเธอว่า “ขอเดชะมหาราชเจ้า บัดนี้ภายนอกพระนครมีเสียงโห่ร้องกึกก้องโกลาหล
อาจารย์ทั้ง ๔ เมื่อต่างก็ต้องมาตกอยู่ในภาวะคับขัน ที่เหลียวมองไปทางใดก็ยังไม่เห็นว่าจะมีทางรอดพ้นไปได้ ความเหิมเกริมคิดจะชิงดีชิงเด่นกับมโหสถบัณฑิตจึงหมดสิ้นไปจากใจ เปลี่ยนไปเป็นความหวาดกลัวต่อเงื้อมมือแห่งมฤตยู ที่กำลังมายื่นรอปลิดชีวิตของพวกตนอยู่ต่อหน้า
ตอนที่เธอเกิดมา คนในครอบครัวต่างเข้าใจว่า เธอคือคุณป้า (พี่สาวของคุณพ่อ) ที่ตายไปแล้วมาเกิด คุณปู่กับคุณย่าจึงรักเธอเหมือนลูกของท่านเอง เธอมีพี่สาวบุญธรรมคนหนึ่ง ซึ่งคุณปู่คุณย่า รับมาเลี้ยงด้วยความสงสาร ทั้งๆที่เธอมีชีวิตเพียบพร้อมกว่า แต่เธอก็อดที่จะรู้สึกอิจฉาพี่สาวบุญธรรมคนนี้ไม่ได้...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุทั้งสิ้น เธอคือคุณป้ามาเกิดใหม่หรือไม่ ทำไมเธอจึงรู้สึกไม่ดีดังกล่าวกับพี่สาวบุญธรรม...ที่นี่...มีคำตอบ
เมื่อวันที่ 29 กันยายน ที่ผ่านมา ลูกได้มาถวายปัจจัยพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ลูกดีใจและตื้นตันใจมากๆ เป็นเงินก้อนสุดท้ายที่สะสมจากการทำงานหลังการผ่าตัด ลูกตัดใจปิดบัญชีถวายทำบุญ Module เพราะชีวิตที่ผ่านห้วงความเป็นความตายมา วินาทีนั้นลูกซึ้งเลยค่ะว่า สิ่งที่เราจะนึกถึงได้ดีที่สุด คือ บุญเท่านั้น ลูกเชื่อในบุญ เพราะบุญเป็นเครื่องประกันชีวิตที่ดีที่สุด
อาจารย์เสนกะจินตนาการไปไกลว่า “หาก มโหสถกุมารนี้ได้เข้ามาอยู่ในราชสำนักเมื่อใด เราก็คงหมดความสำคัญ แม้พระราชาก็จักทรงลืมเราไปเสียสิ้น ไม่ช้าเราก็จะตกต่ำหมดรัศมี แม้ลาภ ยศ บริวาร และความเป็นใหญ่ก็จะพลอยสูญสิ้น จำเราจะต้องกราบทูลทัดทานไว้ก่อน”
พระสงฆ์ที่ท่านเดินบิณฑบาตเจ้าค่ะ ท่านจะสามารถสวมรองเท้าได้ หรือไม่เจ้าคะ เพราะว่าในสภาพปัจจุบันนี้พื้นที่บางแห่งไม่เหมาะสมที่จะเดินเท้าเปล่าเจ้าค่ะ
