หลายคนมองว่า การปลุกคนกรุงเทพฯให้ตื่นมาตักบาตรน่าจะเป็นเรื่องยาก จะทำได้หรือ แต่วันนี้ก็เป็นบทพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่า คนกรุงเทพฯมีใจรักในพระพุทธศาสนา และอยากจะมีส่วนร่วมในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาเพียงใด เพราะผู้คนที่มาร่วมงานในวันนี้มีจำนวนมากกว่าหมื่นคน ทำเอาลานกว้างหน้าเซ็นทรัลเวิลด์เล็กไปถนัดตา
ถ้าภิกษุผู้อยู่ใกล้บ้าน เป็นผู้ฟุ้งซ่าน ไม่ตั้งใจประพฤติพรหมจรรย์ ก็ต้องถูกตำหนิเหมือนกัน ส่วนภิกษุใดแม้จะพำนักอยู่ที่วัดใกล้บ้าน ไม่ได้เป็นผู้บิณฑบาตเป็นวัตร ไม่ได้สมาทานธุดงควัตร ไม่ได้ถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตร แต่เป็นผู้ไม่ฟุ้งซ่าน สำรวมอินทรีย์ มีกาย วาจา ใจ สะอาดบริสุทธิ์ ก็สมควรได้รับการสรรเสริญ ภิกษุรูปนั้นเป็นทักขิไณยบุคคลอันเยี่ยม
จนกระทั่งวันหนึ่งก็ได้ยินข่าวแว่วๆมาว่า จะมีพระมาสอนปฏิบัติธรรมที่อิตาลี และสถานที่ที่พระอยากจะขอเช่าใช้เป็นที่ปฏิบัติธรรมก็คือ บ้านสามีของลูกเองค่ะ ท่านพยายามติดต่ออยู่หลายครั้ง แต่สามีของลูกก็ปฏิเสธทุกครั้ง ส่วนลูกก็ไม่กล้าทำอะไรนอกจากฟังสามีตอบปฏิเสธ
“คืออย่างนี้พระเจ้าค่ะ... วานนี้พระองค์เพียงแต่รับสั่งให้ฟั่นเชือกทรายมาถวายเส้นหนึ่ง แต่ก็ยังไม่ทรงกำหนดขนาดให้แน่ชัด ว่าจะให้ฟั่นกี่เกลียว และฟั่นในลักษณะใด พวกข้าพระบาทต่างก็ไม่แน่ใจ จึงกลับมาทูลถามขนาดและรูปแบบให้แน่ชัด เพื่อจะได้ทำมาถวายให้ถูกต้องตามพระประสงค์ ดังนั้น ขอพระองค์ทรงโปรดพระราชทานเชือกทรายเส้นเก่าให้พวกข้าพระพุทธเจ้านำไปดู เป็นตัวอย่างสักคืบหนึ่งก็เพียงพอแล้ว พระเจ้าข้า”
ฝ่ายมหาทุคตะกลับจากวิหารเห็นเหตุอัศจรรย์เช่นนั้น บังเกิดมหาปีติ ขนลุกไปทั่วสรรพางค์ ปลื้มใจว่า ฝนรัตนะ ๗ ประการ ตกเพราะพุทธานุภาพอันไม่มีประมาณ รวมทั้งบุญญานุภาพที่ตัวได้ทำในวันนี้ จากนั้นเขารีบไปยังราชสำนัก พลางกราบทูลพระราชาว่า "บ้านของข้าพระองค์เต็มไปด้วยรัตนะ ๗ ประการ ขอพระองค์ทรงให้ราชบุรุษนำเกวียนไปขนทรัพย์นั้นมาเถิด พระเจ้าข้า"
พระสงฆ์ที่ท่านเดินบิณฑบาตเจ้าค่ะ ท่านจะสามารถสวมรองเท้าได้ หรือไม่เจ้าคะ เพราะว่าในสภาพปัจจุบันนี้พื้นที่บางแห่งไม่เหมาะสมที่จะเดินเท้าเปล่าเจ้าค่ะ
เธอเกิดในครอบครัวชาวจีน แต่ไม่ต้องไหว้เจ้า มีโอกาสได้ไปวัด สวดมนต์ ฟังธรรม ฝึกนั่งสมาธิตั้งแต่ยังเล็ก แถมเธอยังชอบหมอลำเป็นอย่างยิ่ง...สุขภาพของเธอไม่ค่อยแข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก พอโตเป็นผู้ใหญ่เธอมีอาการไทรอยด์เป็นพิษ คอพองโต หมอสันนิษฐานว่าเธอขาดไอโอดีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนใต้ ทานอาหารทะเลอยู่เสมอๆ...เธอเคยจะถูกจับให้แต่งงาน ถูกทำเสน่ห์ แต่ก็สามารถประคองตัวถือพรหมจรรย์มาได้ จนได้มาเป็นอุบาสิกา สร้างบารมีอยู่ในวัดพระธรรมกาย จนถึงปัจจุบัน
ผมภาวนาให้มีโอกาสได้ทำข่าวดีๆ ในประเทศนี้สักครั้ง แต่ดูเหมือนว่าทุกข่าวจะเป็นข่าวร้ายไปแล้วทั้งสิ้น ยิ่งได้เห็นสภาพความทุกข์ยากด้วยตนเอง ทำให้ผมคิดว่าจะเป็นคนขาวหรือคนดำก็มีความทุกข์ไม่แตกต่างกัน น่าสงสารเหมือนกัน คนหนึ่งมีทุกข์เพราะถูกจ้องปองร้าย ส่วนอีกคนทุกข์เพราะไฟแค้นสุมอก คอยเผาทำร้ายตัวเองอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะสิ้นสุด
เรื่องราวชีวิตของหนึ่งในทีมงานก่อสร้าง หอฉันคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกา จันทร์ ขนนกยูง...คุณพ่อของเขาเป็นตำรวจ ชอบดื่มสุรา ปกติจะเป็นคนสุภาพ แต่เมาเมื่อใด บ้านจะกลายเป็นนรกบนดินเมื่อนั้น...ตัวเขาเอง เมื่อได้พบกับหมู่คณะ ได้บวชระยะสั้น ก็ละเลิกสิ่งไม่ดี ต่อมาได้ห่างเหินไปจากหมู่คณะระยะหนึ่ง แต่ในที่สุดก็ได้กลับมาอีก และมีโอกาสได้รับบุญในการก่อสร้างหอฉันคุณยายอาจารย์ และอาคาร 60ปี ยังความปีติให้แก่เขาไม่รู้ลืม ปลื้มไม่จบ
