พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ ตอนนี้เด็กๆตื่นเต้นกันมาก เตรียมตัวที่จะไปรวมพลังทำความดีถวายเป็นพุทธบูชา ในวันวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกาย เด็กๆไม่เคยเข้ากรุงเทพฯค่ะ เขาตื่นเต้นที่จะได้เจอเพื่อน มาถามลูกทุกวันเลยว่า เขาต้องเตรียมพร้อมอะไรกันบ้าง คำถามมากมาย เช่น วัดเป็นอย่างไร หนูต้องทำตัวอย่างไรบ้าง ซึ่งคำถามของเด็กๆ ก็ทำให้ลูกพลอยตื่นเต้นไปด้วย เพราะเด็กนับวันรอเลยนะคะ อยากให้ถึงวันวิสาขบูชาไวๆ
แต่เมื่อนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง นึกถึงภารกิจที่ท่านสู้อุตส่าห์อบรมสั่งสอนลูกศิษย์ และชาวพุทธทั่วโลกขนาดนี้ ถึงแม้ว่าเราจะเหน็ดเหนื่อยขนาดไหน ก็ยังไม่เท่ากับเศษเสี้ยวของความเหน็ดเหนื่อยกับภารกิจที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสองได้รับ เมื่อคิดอย่างนี้ ความเหนื่อยล้า ของลูกก็หายไป แต่กลับกลายเป็นกำลังใจ และเป็นพลังใจให้ลูกก้าวเดินต่อไปในหน้าที่ครู หน้าที่ที่คุณครูไม่ใหญ่ให้นิยามว่า “เป็นหน้าที่ของพระบรมโพธิสัตว์”
โต๋และโกลด์กี้พูดจาไพเราะมากขึ้น ผลการเรียนของลูกทั้งสอง สร้างชื่อเสียงให้แก่ครอบครัว และประเทศไทยคือ สอบได้ที่หนึ่งของห้อง ครูประจำชั้นของโกลด์กี้ได้พูดกับลูกว่า “ตั้งแต่เป็นครูสอนหนังสือมาจนใกล้จะเกษียณอายุ เพิ่งได้มีโอกาสสอนเด็กไทยที่เรียนรู้ได้เร็ว เขาสามารถจบชั้นป. 3 ได้ภายในสามเดือน เขาอยู่ในร่างเด็กแต่ความรับผิดชอบเหมือนผู้ใหญ่” ครูพูดว่าเก่งทั้งพี่และน้องเลยนะ คุณมีเทคนิคอย่างไร ในการสอนลูกให้เก่ง ลูกก็ตอบสั้นๆว่า "ให้ดู DMC และนั่งสมาธิทุกวันสิคะ"
เธอเกิดมาในครอบครัวที่คุณพ่อคุณแม่ทะเลาะตบตีกันบ่อยๆเพราะสุรา...เมื่อเธอเกิดมา ด้วยมีความฝันเป็นลางบอกเหตุ คุณแม่ของเธอจึงมั่นใจว่า เมื่อเธอโตขึ้นเธอจะต้องได้เป็นหมอ และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ...เธอเป็นหมอที่รักษาคนไข้ตามหลักวิชชา แนะนำให้คนไข้ซึ่งป่วยใกล้ตาย ได้ตายอย่างมีสติ และอยู่ในบุญ...แต่ในเรื่องของความรัก เธอดูจะไม่สมหวังในเรื่องนี้สักเท่าใด...
เธอเกิดมาในครอบครัวที่คุณพ่อคุณแม่ทะเลาะตบตีกันบ่อยๆเพราะสุรา...เมื่อเธอเกิดมา ด้วยมีความฝันเป็นลางบอกเหตุ คุณแม่ของเธอจึงมั่นใจว่า เมื่อเธอโตขึ้นเธอจะต้องได้เป็นหมอ และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ...เธอเป็นหมอที่รักษาคนไข้ตามหลักวิชชา แนะนำให้คนไข้ซึ่งป่วยใกล้ตาย ได้ตายอย่างมีสติ และอยู่ในบุญ...แต่ในเรื่องของความรัก ดูเธอจะไม่สมหวังในเรื่องนี้สักเท่าไหร่
วันหนึ่ง มีอาการแปลกประหลาดเกิดขึ้นกับลูก ตื่นขึ้นมาก็มีอาการครั่นเนื้อครั่นตัวอยากจะนั่งสมาธิ ทั้งๆ ที่ไม่เคยนั่งอย่างจริงจังมาก่อนเลย หลังจากที่นั่งไปก็มีพระรูปหนึ่งผุดขึ้นมาให้เห็นและติดอยู่ในใจตลอด โดยเฉพาะในช่วงที่ใจสงบเพลินๆ ทั้งเวลา นั่ง นอน ยืน นอน ท่านก็ผุดขึ้นมาให้เห็น ลูกแปลกใจมากๆ ว่าท่านเป็นใคร เพราะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เห็นพระองค์นี้อยู่เป็นเดือนๆ
ครั้งหนึ่ง ขณะที่ดิฉันอยู่ท่ามกลางแสงสีต่างๆ อยู่ดีๆแสงนั้นก็รวมตัวกันเป็นทรงกลมที่สว่างมาก ทำให้ดิฉันตกใจมาก นึกอุทานในใจว่า "โอ...นี่อะไรกัน" ภายหลังหลังออกจากสมาธิ ดิฉันจึงได้ทราบว่า สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ดี (เรียกว่า crystal ball หรือ ดวงแก้ว)
