ผู้ที่มีบุญมากพอจะเลือกพ่อแม่ได้ อาจจะรู้ตัวเมื่อก่อนจะเข้าสู่ครรภ์มารดา แต่พอเข้าไปในครรภ์แล้ว จนกระทั่งถึงวันคลอด อาจไม่รู้ตัวก็ได้ แต่ยิ่งถ้าเป็นพวกที่บุญน้อยๆ ก็จะไม่รู้อะไรเลย
จงก้าวเดินต่อไปเถิดท่านเศรษฐี ข้างแสนหนึ่ง ม้าแสนหนึ่ง รถเทียมด้วยม้าอัสดรแสนหนึ่งก็ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการย่างก้าวเท้าไปหาพระบรมศาสดา ขอท่านจงก้าวเดินต่อไป
คิชฌชาดก พญาแร้งผู้มีความกตัญญู ผู้ที่สามารถนำพาเหล่าฝูงแร้งให้อยู่รอดปลอดภัยได้ในทุกสถานการณ์ แต่ตัวมันเองกลับต้องถูกจับเพื่อให้พระเจ้าแผ่นดินลงอาญา...พญาแร้งจะมีโอกาสรอดชีวิตหรือไม่?...เกิดอะไรขึ้นกับพญาแร้ง?
ถ้าวิญญูชนเข้าไปนั่งใกล้บัณฑิตแม้เพียงครู่เดียว เขาย่อมรู้แจ้งธรรมได้ฉับพลัน เหมือนลิ้นที่รู้รสแกงฉะนั้น
ชีวิตหลังความตายเป็นอยู่ได้ด้วยบุญและบาปของตนเอง และมีระยะเวลายาวนานกว่าชีวิตในโลกมนุษย์มากมายนัก สุขก็สุขนานทุกข์ก็ทุกข์นาน
บุญ คือ เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จ ทั้งในปัจจุบันและในปรโลก, ทำบุญแล้วมาเสียดายในภายหลัง จะส่งผลหรือไม่อย่างไร ที่นี่มีคำตอบ
“การสร้างบารมี” เป็นงานที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี ดำเนินตามรอยบาทพระบรมศาสดา มุ่งแสวงหาสาระอันแท้จริงของชีวิต เพื่อให้ไปถึงจุดหมายปลายทาง คือ ที่สุดแห่งธรรม แต่ในระหว่างการสร้างบารมี เป็นธรรมดาที่จะต้องประสบอุปสรรคบ้าง ซึ่งอุปสรรคเป็นเพียงเครื่องทดสอบกำลังใจ
การกลับมาสู่ปัญจาลนครของมโหสถในครั้งนี้ สร้างความไม่พอพระทัยให้กับพระนางนันทาเทวีเป็นอันมาก เพราะตอนที่พระนางเคยถูกคนของมโหสถจับกุมตัวไปยังมิถิลานคร แม้จะล่วงเลยมานานกว่าสิบปีแล้ว แต่ภาพเหล่านั้นก็ยังฉายชัดอยู่ในพระหทัย พระนางจึงทรงผูกพระทัยเจ็บฝังแน่นในพระหทัยตลอดมา ทรงหาโอกาสที่จะทำลายมโหสถเสียให้ได้
บุพกรรมใดตั้งแต่เกิดมาจนถึงอายุ ๑๓ปี มีความสุขมาก แต่หลังจากนั้นชีวิตก็ลำบาก ต้องพลัดพรากจากพ่อแม่ บุพกรรมใดทำให้มีโอกาสได้เรียนในโรงเรียนดีๆ แต่ไม่ได้รับการส่งเสริมด้านการเรียนเลย บุญใดทำให้ได้มาอยู่บ้านหลังใหญ่และสวยงามมาก แต่ต้องอยู่อย่างต่ำต้อย ยากจน ต้องแก้ไขบุพกรรมนี้อย่างไร
พระราชาพระองค์น้อยทรงทัดทาน แต่ก็ไม่สำเร็จ เมื่อไม่อาจจะยับยั้งความตั้งใจของมโหสถได้ ในที่สุดพระองค์จึงทรงประทานพระบรมราชานุญาตให้ตามที่ขอ ตรัสว่า “ท่านบัณฑิต ท่านจงไปเถิด ไปอยู่กับพระอัยกาของเรา แต่ขอให้ท่านกลับเยี่ยมเราบ้างก็แล้วกัน”
