เด็กสาวคนหนึ่ง ตอนที่เรียนอยู่ ม.2 เธอป่วยเป็นโรคประหลาด เริ่มต้นจากมีอาการชัก ต่อมาก็มีอาการซึมเศร้า ขี้หงุดหงิด ไม่รู้ตัวว่าทำอะไรไปบ้าง กินข้าวแล้วก็บอกว่ายังไม่ได้กิน ควบคุมตัวเองไม่ได้ บางครั้งเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง ต่อมาก็เริ่มเรียนไม่รู้เรื่อง จนต้องเข้าโรงพยาบาล หลังจากได้รับการตรวจเช็คสมองอย่างละเอียด ก็ไม่พบความผิดปกติ...อาการป่วยของเธอเกิดจากสาเหตุใดกันแน่...และกับคำถาม...การที่ขโมยมาขโมยเงินที่เตรียมไว้เพื่อถวายกฐิน เขาจะได้รับกรรมหนักกว่าการขโมยเงินทั่วๆไป อย่างไร หรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเป็นนักกีฬาระดับเหรียญทอง แต่อนิจจา...เธอถูกสามียิงจากด้านหลังทำให้เป็นอัมพาต จนถึงปัจจุบันเป็นเวลากว่า 30ปีแล้ว...เธอถูกญาติของสามีกีดกันไม่ให้ได้พบกับลูกสาว แต่เมื่อได้พบกัน ลูกสาวเมื่อเห็นแม่เป็นอย่างนี้ กลับเหินห่าง ไม่อยากมาเยี่ยมเยียน...เธอต้องเป็นเช่นนี้ด้วยวิบากกรรมใด...และสำหรับผู้ที่เป็นอัมพาต ควรฝึกสมาธิอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
ชายคนหนึ่ง รักภรรยามาก ทั้งสองร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ต่อมาครอบครัวมีฐานะดีขึ้นมาก แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับภรรยากลับห่างเหินต่อกัน เหมือนมีกำแพงที่มองไม่เห็นมากั้นกลาง...ก่อนที่เขาและภรรยาจะได้ปรับความเข้าใจกัน ภรรยาของเขาก็มาจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์...เขาอยากรู้เหลือเกินว่า ขณะนี้...ภรรยาของเขาอยู่ที่ไหน เป็นอย่างไรบ้าง
อาชีพนั้น เราก็สามารถเลือกได้ และเมื่อทำไปแล้ว เกิดไม่ชอบใจขึ้นมา ก็สามารถเปลี่ยนอาชีพใหม่ได้ไม่ยากนัก แต่วิชาชีวิตนั้น คนส่วนใหญ่ยังไม่ค่อยรู้กันเลยว่า ต้นแบบชีวิตที่ดีที่สุดนั้นเป็นเช่นไร ควรจะเลือกดำเนินชีวิตอย่างไร และทำอย่างไรชีวิตจึงจะมีคุณค่าสูงสุด
หลังจากนั้นเราก็ย้ายไปอยู่ตุรกี ตอนนั้นลูกอยากดู TV ช่องไทย ซึ่งอาเหม็ดก็พยายามจูนให้ ซึ่งเป็นเรื่องบังเอิญที่เขาเปิดเจอช่อง DMC และบังเอิญยิ่งกว่านั้น คือภาพที่ปรากฏหน้าจอขณะนั้นคือ ภาพองค์พระธรรมกาย อาเหม็ดตื่นเต้นมากรีบเรียก “นี่ๆคุณรีบมาดูเร็ว องค์พระแบบนี้แหละที่ผมเห็นที่พังงา”
ชายคนหนึ่งเกิดมาในครอบครัวที่ลำบาก......ต่อมา ได้เข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคหาดใหญ่ ในช่วงนั้น เขาได้พักอยู่ที่วัดปากน้ำ หาดใหญ่ วันหนึ่งเป็นวันหยุดเรียน เขาไม่มีแม้แต่ข้าวสารที่จะหุงกิน เขาได้อธิษฐานขอบารมีของพระเดชพระคุณหลวงปู่ วัดปากน้ำภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี (สด จันทสโร) ช่วย ปรากฏว่า วันนั้น เขาไม่ต้องอดข้าว อย่างน่าอัศจรรย์...
