น้าองุ่นได้กระซิบบอกกับทีมงานว่า เมื่อปี พ.ศ.2539 ตอนที่ตอกเสาเข็มวิหารพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ชาวสุพรรณมากันตั้ง 100คันรถบัส สำหรับงานหล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯในครั้งนี้ น้าองุ่นก็บอกได้คำเดียวค่ะว่า “น้อยกว่า 100 ได้อย่างไร”
เมื่อลูกพระธัมฯจังหวัดระยอง ทราบข่าวการหล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯแล้ว ก็ไม่รอช้ารีบประชุมทีมงานกันทันที ซึ่งก่อนอื่นก็ต้องขอบอกก่อนว่า งานบุญวันอาทิตย์ต้นเดือน เขาก็จัดมากันกว่า 10คันรถบัสอยู่แล้ว งานนี้หล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ จะน้อยกว่านี้ได้อย่างไร
อย่างตอนงานคุณยายอาจารย์ เราก็จัดรถบัสไปร่วมงาน 10คันเหมือนกัน แต่งานนี้หล่อรูปเหมือนทองคำ พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯเชียวนะ เราจะจัดแค่ 10คันได้อย่างไร พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ...ท่านเป็นครูบาอาจารย์ของคุณยายอาจารย์อีกทีหนึ่ง เราต้องจัดให้มากกว่าเดิม จาก 10คัน ขอเป็น 20คันเลยก็แล้วกัน
ด้วยพุทธานุภาพ ทำให้นายพรานปล่อยลูกธนูไปไม่ได้ ครั้นจะลดคันธนูลงก็ลดไม่ได้ ได้แต่ยืนง้างธนูอยู่นานจนเมื่อย จะเปลี่ยนอิริยาบถอื่นก็เปลี่ยนไม่ได้ ลูกๆ ทั้งเจ็ดของนายพรานเห็นว่า สายแล้วพ่อของตนยังไม่กลับบ้าน สงสัยพ่อจะมีอันตราย จึงพากันออกตามหา พบพ่อยืนโก่งธนูหันไปทางพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พวกเขาคิดว่า บุรุษนี้คงจะเป็นศัตรูของพ่อ ลูกของนายพรานทั้ง ๗ คน จึงโก่งธนูเล็งลูกศรไปทางพระบรมศาสดา
และจากที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อร่วมบุญมา 10คันรถสิบล้อนั้น กระผมกราบขอบพระคุณ พระเดชพระคุณหลวงพ่อเป็นอย่างยิ่งครับ และคิดว่าถนนเส้นนี้จะสำเร็จแน่นอน เพราะลำพังกระผมหาเองคงไม่รู้ว่ากี่ปี จึงจะทำให้ถนนเส้นนี้สำเร็จได้
ชาวลาวในอเมริกา...เธอป่วยด้วยอาการแปลกๆ แม้แต่หมอยังหาสาเหตุไม่พบ กล่าวคือ เริ่มแรกจะมีอาการคันคอ เจ็บคอ แล้วคอก็จะบวมเหมือนอาการหัวโน โดยจะบวมไล่เป็นวงกลมจากใบหน้าด้านซ้าย ไปจนถึงคอด้านขวา...นอกจากนี้เธอยังเคยฝันว่า ได้ไปเที่ยวเมืองบาดาลอีกด้วย...ลูกสาวของเธอ เป็นเด็กเลี้ยงง่าย ฉลาด รักบุญ ที่สำคัญผมของเธอนุ่มสลวย และยังมีกลิ่นหอมอีกด้วย
เงินล้านถ้าเอาไปซื้อรถ ใช้ได้ไม่กี่ปีก็ต้องเปลี่ยนคันใหม่ แต่ล้านนี้เปลี่ยนเอามาทำบุญหลังคา เพื่อเป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนา รวมพุทธบุตรล้าน รวมคนล้าน สร้างคนดีไปอีกเป็นพันปี และล้านนี้จะทำให้ครอบครัวของผมปลื้มไปอีกนาน
วันหนึ่ง พระภิกษุผู้เป็นบุตรเศรษฐีได้ข่าวจากเพื่อนภิกษุอาคันตุกะว่า โยมพ่อโยมแม่ของท่านกำลังลำบากต้องขอทานเขากิน ท่านรู้สึกสงสารขึ้นมาอย่างจับใจ ประกอบกับช่วงนั้นท่านรู้สึกท้อแท้เพราะผลการปฏิบัติธรรมที่ไม่ก้าวหน้า จึงคิดอยากสึกออกไปเป็นคฤหัสถ์ เพื่อเลี้ยงดูมารดาบิดา
ลูกรู้ว่า สามีมีเงินเก็บอยู่ก้อนหนึ่งซึ่งเก็บไว้ด้วยความรัก ตั้งใจจะเอาไว้ให้ลูกไปซื้อรถยนต์คันแรก แต่ลูกอยากให้เขาได้ทำบุญ ได้ปลื้ม เพราะชีวิตเราลำบากมาด้วยกัน ถ้าจะสบายไปสวรรค์ ไปดุสิตบุรี ก็อยากไปอยู่ด้วยกัน ลูกคิดว่า รถเราจะซื้อเมื่อไหร่ก็ได้ ซื้อแบบผ่อนก็ได้ ไม่ต้องซื้อเป็นเงินสด แต่บุญใหญ่ครั้งนี้สิ ถ้าเราไม่รีบทำแบบสุดๆตอนนี้ มันก็จะไม่ปลื้ม เราก็จะอดบุญ
ตัวลูกเอง ตลอด ๒๐ กว่าปีที่ได้มาสร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อและหมู่คณะ ลูกมีความสุขมาก แต่เมื่อ ๖-๗ เดือนก่อนจนถึงปัจจุบัน ความสุขนั้นหายไปส่วนหนึ่งทีเดียว เพราะลูกป่วยเป็นโรคภูมิแพ้กำเริบอย่างมาก ผิวหนังเป็นผื่นแดงไปทั่วตัวรวมทั้งใบหน้า มีอาการคันที่ผิวหนัง ตลอดทั้งศีรษะและตามตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืน จะมีอาการคันมากๆ
