มโหสถพิจารณาอยู่ว่า “...ชายเข็ญใจผู้นี้เป็นใครกันแน่ ตาก็ไม่กระพริบ แววตาช่างดูมีอำนาจ ซ้ำยังองอาจ มิได้ครั่นคร้ามต่อสิ่งใด ทั้งที่มายืนอยู่ท่ามกลางมหาชนมากมายถึงเพียงนี้”ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมา “..หรือว่าชายผู้นี้ จะเป็นท้าวสักกเทวราช จอมเทพแห่งดาวดึงส์พิภพจำแลงมา...” แล้วมโหสถจะตัดสินคดีความอย่างไรนั้น
มื่อเรามองผ่านแสงสว่างภายใน เราจะเห็นโลก เห็นภพ และสรรพสิ่งไปตามความเป็นจริง เห็นได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง ยิ่งกว่าการมองผ่านแสงสว่างภายนอก ซึ่งบางครั้งอาจทำให้เกิดภาพลวงตาได้ แต่แสงสว่างภายในที่เกิดเมื่อใจบริสุทธิ์หยุดนิ่ง จะทำให้เรารู้เห็นไปตามความเป็นจริงของสิ่งที่มีอยู่จริงๆ เพราะว่าเป็นความสว่างที่เกิดจากความบริสุทธิ์ของดวงจิต
ครอบครัวนักสร้างบารมี...ชายคนหนึ่ง เพราะได้รับการปลูกฝังเมื่อครั้งเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัย จึงทำให้ไม่เชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรม แต่เมื่อได้มาพบกับหมู่คณะ ได้ฟังคำเทศนาของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว จึงทำให้เขาเปลี่ยนความคิด หันมาศึกษาธรรมะอย่างจริงจัง และหักดิบเลิกบุหรี่ และเหล้า...เมื่อถึงยุค IMF เขาและภรรยาต้องตกงาน แต่ในที่สุดก็ได้ช่องทาง มีกิจการเป็นของตนเอง กิจการเจริญรุ่งเรืองขึ้นเป็นลำดับ เขาและภรรยาได้สร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง…ลูกสาวของเขาได้เข้ามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ มาช่วยงานตั้งแต่ 3ขวบ...ลูกชายก็ชอบดู DMC แต่เยาว์วัย
เธอเป็นลูกคนโต เพราะครอบครัวได้รับการดูถูกจากคนรอบข้างเป็นประจำ ทำให้เธอมุมานะ ตั้งใจเล่าเรียน ได้ทุนของมหาวิทยาลัย จนจบการศึกษาปริญญาตรี แม้จะประสบความสำเร็จในการศึกษา แต่เธอกลับมีความทุกข์ในความรัก ต้องมาลงเอยกับชายที่มีครอบครัวแล้ว จนมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน...และอุทาหรณ์สำหรับนักดื่มสุรา ชีวิตหลังความตายจะเป็นอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
หนุ่มชาวนาตื่นขึ้นมาไม่เจอโคของตน ก็รีบวิ่งออกติดตามรอยเท้าโคไป เมื่อตามไปพบก็ร้องบอกโจรให้นำโคคืนมา ตนจะไม่เอาเรื่องเอาราวอะไร แต่เหตุการณ์กลับตรงข้าม เพราะโจรอ้างว่าโคนี้เป็นของเขา เมื่อไม่ยอมกันทั้งสองเกิดการทะเลาะวิวาท ชาวบ้านจึงพามาหามโหสถให้ช่วยตัดสินว่า ใครเป็นเจ้าของโคตัวนี้กันแน่
เกร็ดชีวิตบางส่วนของหลานสาวของพระเดชพระคุณหลวงปู่ วัดปาน้ำภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี สด จันทสโร ...รับรู้เรื่องราวของชีวิตของคนในครอบครัวของเธอ คุณพ่อผู้ใจกว้าง แม้แต่โจรยังเปลี่ยนใจไม่คิดปล้น คุณแม่ผู้มีใจรักในการทำบุญ และวิธีที่เธอ ทำให้สามีเข้าใจ และหันมาสนับสนุนการสร้างบารมีของเธอ
อุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ไม่ค่อยจะทำบุญด้วยตัวเอง...ชายคนหนึ่ง เป็นคนมีความขยัน และตั้งใจ แม้จะพลัดพรากจากพ่อ-แม่ตั้งแต่เด็ก แต่ก็สามารถเรียนได้ด้วยตัวเอง จนได้ทำงานในองค์การสหประชาชาติ ต้องเดินทางไปทำงานในหลายประเทศ...บั้นปลายของชีวิต เขาป่วยเป็นมะเร็งที่ม้าม และตับ ต้องทุกข์ทรมานเป็นเวลา 1 เดือน ก่อนที่จะเสียชีวิต...เขาทำบุญบ้างตามประเพณี แต่ไม่บ่อยนัก โชคดีที่ลูกชายได้ทำบุญให้เขาในวาระสุดท้ายของชีวิต...ชีวิตหลังความตายของเขาจะเป็นอย่างไร...และกับคำถาม อาชีพนักสืบเป็นสัมมาอาชีวะหรือไม่...
