ผมสามารถเห็นดวงแก้วได้เป็นเวลานานๆ เพราะผมรู้วิธีการปฏิบัติแล้ว ขั้นแรกคือ เอาขาขวา ทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย และให้นิ้วชี้มือข้างขวาจรดนิ้วหัวแม่มือข้างซ้าย จากนั้นก็หลับตาเบาๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทั้งหมดในร่างกาย ตอนนี้ผมนึกถึงดวงแก้วไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 แล้วภาวนาว่า “สัมมา อะระหัง” จากนั้นผมจะรู้สึกผ่อนคลายมากๆ แล้วผมก็เห็นดวงแก้ว เกิดขึ้นมาที่กลางท้อง
หญิงไทยในต่างแดน...คุณพ่อของเธอมีอาชีพทำสวนผลไม้ เสียชีวิตเมื่ออายุ 70ปี แต่เรื่อน่าแปลก คือ ศพของท่านเผาอย่างไรก็ไม่ไหม้ จนคุณแม่ของเธอต้องอธิษฐานขออนุญาต จึงเผาได้...สามีของเธอ เคยชอบดื่มเหล้า สูบบุหรี่ วันหนึ่งเขาไอแล้วสลบไป เมื่อฟื้นขึ้นมา ก็หักดิบเลิกสิ่งเหล่านั้นทันที...ลูกชายคนโตของเธอ เมื่ออายุ 17ปี ป่วยเป็นมะเร็งที่ต่อมน้ำเหลืองขั้นสุดท้าย หมอบอกว่า ไม่รอดแน่ แต่กลับหายได้เมื่ออายุ 19ปี
นักสร้างบารมีของหมู่คณะยุคบุกเบิก...เธอมีโอกาสได้พบพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ และได้ตามมาสร้างบารมีกับคุณยายอาจารย์ของพวกเรา ตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัดพระธรรมกาย ต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน....ในชีวิตของการสร้างบารมี เธอเคยประสบกับเหตุการณ์เฉียดตายหลายครั้ง แต่ก็ปลอดภัยมาได้ด้วยบารมีของพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระมงคลเทพมุนี สด จนฺทสโร ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย
หลังจากที่คุณหมอได้พิสูจน์ว่าคุณปู่เสียชีวิตแล้ว อยู่ดีดี เวลาประมาณ 3 ทุ่ม คุณปู่ก็ฟื้นขึ้นมา แล้วพูดกับพ่อของลูกว่า....
เธอเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะค่อนข้างดี แต่แล้วจู่ๆก็ต้องกลายมาเป็นครอบครัวที่ยากจนอย่างกะทันหัน จนตั้งตัวไม่ทัน คุณพ่อของเธอใช้สุราเป็นเครื่องดับทุกข์จนต้องแยกทางกับคุณแม่ของเธอในที่สุด...แต่นับเป็นโชคดีที่เธอได้ยอดกัลยาณมิตรชักนำเธอให้ได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ
พอนอนหลับก็มีชายตัวสูงใหญ่ ดำสนิท เสียงมีอำนาจ น่ากลัวมาก มาสั่งเชิงบังคับว่าให้ลูกเลิกนั่งสมาธิ เขาได้ทำร้ายลูกสารพัด จนลูกรู้สึกเหมือนมีใครเอาเข็มมาทิ่มแทงตามตัว และยังบอกลูกอีกว่า “ลูกยังไปไหนไม่ได้ ต้องอยู่ช่วยพวกเขาก่อน ”
พญาสัตตนาคา ได้รับคำสั่งให้มารักษาพระธาตุพนม ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระอุรังคธาตุ (กระดูกส่วนหัวอก) ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ...พญาสัตตนาคา คือใคร ได้รับคำสั่ง จากใคร ...ติดตามเรื่องจริงที่ยิ่งกว่านิยาย ...ในรูปแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝัน วิทยา
เรื่องของคนที่ผูกเวรกันมา ผลัดกันฆ่ากันตายมาแล้วหลายชาติ เจอกันเมื่อใด ฆ่ากันเมื่อนั้น ...วิญญาณที่ไม่มีบุญพอจะไปเกิด และหวงแหนในสมบัติ จึงต้องวนเวียนเฝ้าสมบัตินั้น ...สมบัติ ถ้าเป็นของเรา อย่างไรเสีย ก็ต้องเป็นของเรา ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด ...ชีวิตหลังความตาย ของคนที่ชอบทำบุญ กับคนที่ชอบทำบาป...อานิสงส์ของการถวายการนวด จับเส้น พระ-เณร...
อุทาหรณ์ของคนที่ชอบใช้ไฟฟ้าช๊อตปลา อันตรายทั้งในปัจจุบัน และในปรโลก…เพื่อนคู่หูที่รักกันมาก เกิดวัน เดือน ปี เดียวกัน แต่ต้องมาจมน้ำตายร่วมกัน เพราะกรรมในอดีตที่ตามมาทัน…ด้วยบุญที่เคยบวชเป็นสามเณร แม้ไม่ได้ตั้งใจบวชอย่างจริงจัง ไม่ได้ปฏิบัติธรรมอะไรอย่างจริงจัง ยังช่วยไว้ไม่ให้ไปมหานรกได้...
