พวกกระผมต้องอยู่กันแบบทำไปใช้ไปครับ กลางวันช่างก็มาทำ กลางคืนพระก็จำวัด บรรยากาศที่นี่ในตอนแรกจึงค่อนข้างจะทุลักทุเลพอสมควร แต่ก็ทำให้ทุกรูปรักและสามัคคีกันมาก สมเป็นรุ่นบุกเบิกจริงๆ
นอกจากนี้ ท่านยังได้เล่าให้ผมฟัง ถึงการศึกษาต่อในระดับปริญญาโท และปริญญาเอกในสาขาวิชาพุทธศาสตร์ เพื่อที่จะรวบรวมคำสอนดั้งเดิมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้กลับคืนมาอีกครั้ง คำว่า “รวบรวมคำสอนดั้งเดิม” ทำให้ผมรู้สึกสะดุดใจมาก และอยากที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการรับบุญตรงนี้ จึงตัดสินใจในวันนั้นเลย
เท่านั้นแหละครับ แผ่นเหล็กไปเกี่ยวกับสายไฟ ทำให้กระแสไฟ 220โวลต์วิ่งเข้าสู่ร่างกาย มือของกระผมยึดติดแผ่นเหล็กแน่น ความเจ็บปวดชาหนึบไปถึงปลายเท้า รู้ทันทีว่าความตายมาถึงแล้ว กระผมหลับตาลง ยอมรับความตายอย่างมีสติ พร้อมกับใจคลายความห่วงกังวลทั้งหมด มุ่งกลับฐานที่เจ็ดทันที
เมื่อวันที่ 5 เมษายน ซึ่งเป็นวันพระใหญ่ ก็มีการลงสวดพระปาติโมกข์ ในระหว่างที่กระผมฟังพระปาติโมกข์อยู่นั้น ก็ได้หลับตาเบาๆ ทำใจหยุดนิ่งเฉยๆ อยู่ที่ศูนย์กลางกายอย่างสบายๆ สิ่งอัศจรรย์ก็เกิดขึ้นครับ ซึ่งในตลอดชีวิตของกระผมไม่เคยประสบมาก่อน คือ อยู่ๆก็มีองค์พระแก้วใสเกตุดอกบัวตูมมาปรากฏอยู่กลางท้อง
เรื่องของคนสู้ชีวิต...เธอเกิดมาในครอบครัวชาวจีน เป็นลูกสาวคนโต ต้องช่วยทำงานบ้านตั้งแต่เด็กๆ ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ ตามความเชื่อของชาวจีนที่ว่า ลูกสาวจะต้องคอยช่วยพ่อ-แม่ทำงาน พอโตขึ้นก็ถูกบังคับให้แต่งงานแบบคลุมถุงชน...เธอและสามีต้องอดทนต่อสู้ชีวิต โดยไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอมักมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องแปลก ลี้ลับ...ครั้งหนึ่ง ตอนที่เธออาศัยอยู่ที่บ้านเช่าหลังหนึ่ง ในแต่ละคืน จะมีเงาสีดำ รูปคน ตัวใหญ่มาก ลอยมาทางหน้าต่าง พุ่งตรงมาทับร่างของเธอที่นอนอยู่ เป็นเช่นนี้เกือบทุกคืนจนเธอชินชา...อีกครั้งหนึ่ง เธอฝันเห็นชาย ร่างกำยำ 3คน นุ่งผ้าหยักรั้งสีแดง ไม่สวมเสื้อ มาหว่านล้อมให้เธอไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง...ต่อมา ไม่นาน เธอก็ฝันเห็นชาย 3คนนี้อีก...และอีกหลายเรื่อง...เรื่องไหนจริง เรื่องไหนไม่จริง เรื่องไหนเธอคิดไปเอง...ที่นี่มีคำตอบ
เมื่อเช้าตรู่ของวันสอบเริ่มขึ้น พวกเราก็ตั้งตารอคอยน้องๆ ที่จะมาเข้าสอบอย่างใจจดใจจ่อ…แล้วภาพแห่งความประทับใจก็เกิดขึ้น นั่นก็คือ ภาพของเด็กๆที่ต่างคนต่างถือหนังสือมงคลชีวิต 38ประการ มานั่งอ่าน นั่งท่องกัน ชนิดที่เรียกว่า จะคว้ารางวัลกลับไปให้ได้กันทุกคน
ลูกยังคิดว่า ถ้าเรามีเงินมากๆ มีสมบัติเยอะๆ โดยที่ไม่เข้าใจว่า เกิดมาทำไม เอาสมบัติ เอาเวลาไปสั่งสมในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อตัวเอง การเกิดมาในชาตินี้ก็จะขาดทุนและติดลบ เกิดมาก็เสียชาติเกิด ลูกจึงตัดใจถวายที่ดินไว้ให้กับพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย
หนูได้รับรางวัลเป็นเงินจำนวน 100,000 บาท พร้อมใบประกาศเกียรติคุณ หนูได้มอบเงินรางวัลทั้งหมดนี้ให้กับคุณพ่อ คุณแม่ เพื่อทดแทนคุณท่าน และครอบครัวของหนูก็ตั้งใจว่า จะนำเงินทั้งหมดนี้ ถวายพระเดชพระคุณหลวงพ่อ เพื่อร่วมสร้างมหารัตนวิหารคด ซึ่งเป็นบุญที่ยิ่งใหญ่มากๆ และครอบครัวของเราก็ไม่ยอมพลาดบุญนี้ค่ะ
พอเลิกนั่ง ก็ไปกราบเรียนถามพระอาจารย์ว่า “ผมคิดไปเองรึเปล่า” ท่านก็บอกว่า “ที่เห็นเป็นกายละเอียดของเรา ต่อให้คิดให้ตายก็ไม่มาให้เห็นถ้าใจไม่นิ่ง” พอกลับมาบ้าน ก็นั่งสมาธิทุกวัน โดยเปิดเสียงของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ปัจจุบันยังเห็นพระค่อยๆผุดซ้อนขึ้นมาเรื่อยๆ บางช่วงใสมาก บางช่วงใสน้อย ผมมักจะนั่งได้ดีในตอนเช้า และขณะทำงาน ขับรถ ผมก็พยายามกำหนดทุกอิริยาบถไปด้วยว่า มีพระอยู่ในตัว
