กุมาริกาได้กล่าวเตือนพระสติพระมหาสัตว์ต่อไปว่า “ธรรมดาสมณะทั้งหลาย ย่อมไม่พาสตรีเที่ยวไป แต่ทำไมท่านจึงพาภรรยาซึ่งมีรูปงามดุจเทพอัปสรเที่ยวไปด้วยเล่า ภรรยาจะทำให้สมณธรรมของท่านมัวหมอง ท่านจงยินดีในการอยู่คนเดียวเถิด”
ตัวอย่างอานิสงส์ของการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว สามารถปิดอบายให้กับญาติผู้เสียชีวิตได้...ผลจากการคบคนพาล มีมากกว่าที่เราจะคาดคิด อีกทั้งยังตามติดข้ามภพข้ามชาติ...มาศึกษาเรื่องราวจากชีวิตจริง ในแบบของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
ธุดงคสถานล้านนา จังหวัดเชียงใหม่ ได้จัดพิธีขอขมาผู้ปกครอง และพิธีบรรพชาสามเณรในโครงการบรรพชาสามเณรฟื้นฟูพระพุทธศาสนาทั่วไทย ลูกแก้วล้านนา รุ่นที่ 39
การบวช สามารถปิดประตูอบายเปิดประตูสวรรค์ให้กับตนเองและพ่อแม่ ที่สุดของชีวิต คือ ชีวิตสมณะ ที่สุดของความสุข คือ การได้บวชสองชั้น
การเดินธุดงค์ธรรมชัยเพื่อไปพัฒนาวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง ถือเป็นบทฝึกครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตสมณะที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนา
เรามาบวชเพื่ออะไร ผมก็ได้คำตอบว่า เรามาบวชเพื่อที่จะมาเป็นเจ้าอาวาสที่ดี เพื่อที่จะฟื้นฟูพระพุทธศาสนา ทำไมเราไม่ฟื้นฟูจิตใจและตัวของเราเองก่อน
เมื่อถึงเวลาสว่าง สีเหลืองทองของผ้ากาวพัสตร์ของพระภิกษุสงฆ์นับหมื่น ที่แปรแถวรับบิณฑบาต ช่างงดงามเป็นดั่งถนนทองคำอย่างแท้จริง เมื่อเพลง “ชีวิตสมณะ ภาษาจีน” ดังขึ้น ชาวจีนและชาวไทยต่างน้ำตาไหล ด้วยความปลื้มปีติ นำภัตตาหารใส่บาตรทั้งน้ำตา มีเจ้าของธุรกิจในย่านนั้นบอกว่า ตั้งแต่อยู่เยาวราชมาห้าสิบกว่าปี ไม่เคยทำบุญอะไรปลื้มเท่าวันนี้
ถึงแม้ว่าจะมีคนมาร่วมงานเป็นหมื่นๆคนก็ตาม แต่ถนนสายบุญนี้ เงียบกริบ ไม่มีการคุยกันเลย ทุกคนล้วนทำตามทุกกิจกรรม ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม และเมื่อเพลงชีวิตสมณะดังขึ้น น้ำตาที่ไม่ได้รับเชิญก็หลั่งไหลออกมาด้วยความปลื้มปีติ งานนี้ไม่ต้องอายกันเลย เพราะว่าหันไปทางไหน ก็ล้วนแต่เห็นผู้คนจำนวนมากมีน้ำตาแห่งความปีติ อาบแก้มกันทุกคน
ใครจะเชื่อว่า ตลาดสดสุดแสนจะจอแจ แออัดด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา จะเปลี่ยนเป็นโรงทานอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อคณะพระภิกษุสงฆ์แปรแถวเดินเข้าสู่ศูนย์กลางพิธีพร้อมกับเพลงชีวิตสมณะ บางคนถึงกับขนลุกซู่ทั้งตัว เพราะภาพที่เกิดขึ้นนับเป็นภาพประวัติศาสตร์ภาพแรกของการรวมพุทธบุตรกว่า 3,500รูป ณ เมืองชัยภูมิแห่งนี้
“บุคคลใดแสวงหาภัตตาหารมาได้โดยชอบธรรม แล้วเลี้ยงดูบิดามารดา เขาผู้นั้นย่อมได้บุญมาก เมื่อละจากโลกแล้วย่อมไปสู่สุคติโลกสวรรค์” ท่านเกิดความร่าเริงยินดีว่า “เราเข้าใจผิดมานานว่า คนที่จะสามารถปฏิบัติบำรุงบิดามารดาได้ ต้องเป็นคฤหัสถ์เท่านั้น แต่พระศาสดาได้ตรัสแล้วว่า แม้จะเป็นบรรพชิตก็สามารถทำอุปการะแก่บิดามารดาได้ ...ช่างดีจริง หากเราไม่ได้มาเข้าเฝ้าพระพุทธองค์แล้วไซร้ ป่านนี้เราก็คงต้องเสื่อมจากชีวิตสมณะ คงต้องลาสิกขาไปแล้วเป็นแน่
